12-12-13

licht en duisternis

't Was een memorabele dag vandaag. Ik kreeg namelijk bezoek van een leuke vriendin samen met haar nog geen twee maanden oude dochtertje. Het kind lag slapende in mijn armen, daar heb ik ontzettend van genoten!

Verleden zondag was ook al zo leuk. Toen ben ik een vriendin gaan bezoeken die lid is van een lekencommunauteit te Bonheiden. Ik had een cadeau'tje bij voor haar, een boek van Annemie Struyf over haar vriendschap met een andere vrouw. Het boek heet Zij en ik. Ik ben er zelf ook in aan het lezen en ik vind het een fijn boek, boeiend geschreven. Maar terug naar mijn bezoek. Ik was daar omstreeks 15u en ik dacht eerst, oei, waar gaan we het allemaal over hebben, maar we praatten aan één stuk door over van alles en nog wat, tot het vervoer mij terug kwam halen. Ik denk dat we nog een tijdje verder hadden kunnen doorpraten...

En zo houdt licht en duisternis in mijn leven elkaar in evenwicht... Over de duisternis, daar praat ik hier even niet over. Ik leg liever de klemtoon op het licht.

01:21 Gepost door Martine | Commentaren (2) |  Facebook |

08-12-13

ijverig

Gisteren was een dag dat alles vierkant liep. Ik had maar twee uur gezinshulp in plaats van vier en door in vier haasten de boodschappen te gaan doen bracht mijn hulp een aantal foute dingen mee, en zo bleek dat maar voort te duren, de kleine tegenslagen, maar ach zo zijn er van die dagen en zo'n ramp was het nu ook weer niet.

Op twee dagen heb ik twee brieven van pennenvrienden beantwoord. Ik ben nu zo goed als bij, er ligt er nog eentje, maar die is niet zo dringend. Deze week maak ik werk van mijn kerstkaartjes voor Amerika. Dus weet ik weer wat doen.

Vandaag een ijverige dag achter de rug waarvoor ik mij beloonde door nog eens naar mijn stamkroeg te gaan. Deze week was ik er al geweest, maar voelde ik me er niet zo goed. Vandaag was het drukker en zag ik de uitbaatster. Zij vertelde me dat ze zich zorgen had gemaakt omdat ik weggebleven was en dat ze zich had afgevraagd of ze de politie moest verwittigen, maar mensen hadden haar gerustgesteld dat ik voldoende omringd word en dat ze me dus niet hoefde te 'redden'. 'k Vond dat wel lief...

00:01 Gepost door Martine | Commentaren (0) |  Facebook |

05-12-13

Kerstsfeer (2)

Deze namiddag had ik door omstandigheden vertraging en kon niet alle plannen die ik had, ten uitvoer brengen. Toch ben ik twee brieven gaan posten en in het postkantoor kocht ik ook wat postzegels in het vooruitzicht van het eindejaar, nu er denkelijk de komende weken winterweer kan verwacht worden. Ik had haast want ik moest op tijd bij de huisarts zijn, maar toch zag ik nog de gelegenheid om in een winkel nog wat kaarsen, batterijen en kerstverlichting te kopen. Dus speelde weerom de Voorzienigheid, want toen ik thuis kwam trof ik een bericht op mijn antwoordapparaat aan van de dienst gezinshulp dat mijn helpster door een noodgeval slechts twee uren zal kunnen komen in plaats van vier. Dus heb ik een deel van de boodschappen die ik haar morgen wilde laten doen, vandaag zelf gedaan. Ik trok ook mijn plan om zo goed en zo kwaad als ik kon, verlichting aan te brengen aan mijn nieuwe kerstboom en hieronder zie je het resultaat :

 

WP_20131205_21_33_19_Smart.jpg

 

Ik ben dus erg in mijn nopjes, en ben van plan om er de komende weken grondig van te genieten! 

22:52 Gepost door Martine | Commentaren (2) |  Facebook |

Kerstsfeer (1)

Stilletjesaan ben ik in de kerstsfeer aan het komen. Sinds verleden zondag is het de advent. Dit is voor mij steeds weer een hoopvolle periode van verwachting van het Nieuwe. Voor mij heeft kerst dus wel een heel andere, religieuze betekenis, maar het gezellig en sfeervol gedoe errond vind ik eigenlijk ook best leuk. Verleden zaterdag was ik in de stad om naar de supermarkt te gaan en heb in één klap twee vliegen gevangen want ik ben dan maar meteen ook op jacht gegaan naar kerstcadeau'tjes voor de familie en naaste vrienden. Ik ben blij met wat ik gevonden heb en de grote eindejaarsrush was duidelijk nog niet begonnen, dus was het qua drukte wel te doen. Dinsdag heb ik een deel van de kerstversiering weer te voorschijn gehaald met de hulp van mijn gezinshelpster. Ik zag wel dat mijn kerstboompje, die ik al vele jaren gebruik, niet zo mooi meer is en ik was de kleur van de balletjes ook wat beu. Bovendien leek de lichtjesslinger ook niet meer goed te marcheren. Kortom ik was aan wat nieuwe kerstspulletjes toe. Ik zou indien mogelijk vrijdag, als mijn helpster er terug is, de nodige inkopen doen en alles installeren. Dat was gerekend zonder de Voorzienigheid, die in mijn leven vaak een handje toesteekt en ook nu weer, zo blijkt. Ik had namelijk gepland om vandaag naar de abdij in Brecht te gaan en toen ik daar was, bleek een groepje vrijwilligsters alles klaar te zetten voor een kerstwinkel die dit weekend daar zou doorgaan. Ik stond vol bewondering voor al dat handenwerk en vroeg of ik al iets kon kopen. Dus kocht ik een nieuwe kerstboom, kunstig gemaakt van allemaal dunne takjes die grijs geschilderd zijn, en waarin ik nog plan lichtjes aan te brengen met een slinger die mijn helpster kan gaan halen. Ook kocht ik beeldjes voor mijn kerststalletje, want ook mijn beeldjes, die ik enkele jaren geleden voor een appel en een ei kocht, waren gewoon pleisteren onbeschilderde beeldjes en qua bezetting ook beperkt tot Maria, Jozef en het kindje Jezus. Nu heb ik een volledig stalletje, met een ezeltje, een os, de drie koningen enz... Ze zijn kleiner dan mijn vorige beeldjes en passen beter bij het stalletje, dat ik enkele jaren geleden ook al kocht in de abdij. Ze zijn ook gekleurd en het geeft een feestelijke aanblik. Mijn oude beeldjes, kerstballetjes en kerstboom ga ik weggeven voor een goed doel. Het is nog vroeg, misschien kan iemand er dit jaar nog iets mee doen... Mijn helpster zal wel opkijken, ja, de dingen kunnen soms snel veranderen! Hier zet ik een voorlopige foto, ze is niet erg scherp, maar ik denk dat het de sfeer wel goed weergeeft :

 

 

 

WP_20131205_00_53_47_Smart.jpg

 

01:55 Gepost door Martine | Commentaren (0) |  Facebook |

28-11-13

een begenadigde dag

'Op m'n stoikes' ging ik vanmiddag naar de bib om er de dichtbundel 'Adagio' van Felix Timmermans opnieuw in te leveren, maar onderweg bedacht ik mij en heb ik hem verlengd. Ik ben met die bundel nog niet klaar. Ook de meditaties die erbij geschreven zijn door een theoloog, vind ik erg mooi. Dit weeral in orde zijnde stevende ik af naar het leescafé, waar het zwart van het volk zag en ik vond nog een plaatske in een salonnetje waar de zwerver ook zat waarmee ik eerder reeds kennis had gemaakt. Ik groette hem en ging een lekkere café latte bestellen. Even later geraakte ik aan de praat met de zwerver die Nederlands voor anderstaligen aan het volgen is en trots liet hij het goede resultaat zien van een test. Ik moedigde hem aan. Niet lang daarna kwam er een man bij zitten, die ik ook reeds in de platenhandel had ontmoet, en ook met hem geraakte ik aan de praat. Zoals u nog verder zult lezen, bleek deze dag onder een goed gesternte te staan wat betreft nieuwe contacten. De man met wie ik dus aan het praten was, leek graag te praten over psychologie en spiritualiteit. Zoiets maak ik niet zo vaak mee en ik vond het een bijzonder moment. Ik hoop dat ik die man nog mag ontmoeten. Ik bracht een einde aan het boeiende gesprek omdat ik van plan was om vanavond naar een concert te gaan in deSingel. Eindelijk ging ik Reinbert De Leeuw, een personage die reeds heel mijn leven bijna van grote betekenis is, eens in levende lijve zien. Gelukkig was ik nog op tijd om ook de inleiding voor het concert mee te pikken, waarbij De Leeuw werd geïnterviewd door de huisjournalist. Het programma van die avond, gebracht door Het Collectief onder leiding van De Leeuw, bestond volledig uit werken gecomponeerd in de eerste tien jaren van de vorige eeuw. Blijkbaar moet dat in een bepaalde Weense kring van musici zoals Schönberg, een hele speciale periode geweest zijn die het scharnier werd van meer traditioneel opgevatte muziek naar de atonale, hedendaagse composities. In dit opzicht lijkt het mij een bijzonder interessante en vruchtbare periode geweest zijn met één voet in de oude en de ander in de nieuwe muziek. Het Collectief bracht ons onder leiding van Reinbert De Leeuw gewoon een magisch moment. Ik proefde van alle stukken, waarvan sommige ook wel een sensuele lading hadden, vond ik. Het was een heel krachtig optreden, waarvan twee werken gebracht werden met een sopraan. Ik genoot er niet alleen van, ik was helemaal in vervoering! In die sfeer begaf ik mij na het concert naar het Grand Café en dronk er een glaasje rode wijn. Ik maakte de ober gelukkig met een kleine fooi en ging mijn chauffeur opwachten in de inkomhal. Langs de trap zag ik wat mensen richting uitgang gaan en op een moment zag ik een buitenlands meisje wat aarzelend te staan en zo nu en dan keek ze naar mij of ze hoopte dat ik haar iets zou zeggen. Uiteindelijk vroeg ik haar : 'Is er een probleem?' ze zei dat er geen probleem was. Ze bleek één van de danseresjes geweest te zijn die in de andere zaal mee opgetreden was en ze klaagde over rugpijn. Ze zei ook dat ze zich wat down voelde. Ze kwam wat dichterbij staan en zo babbelden we nog wat. Ze ging met de fiets naar huis en ik zei dat haar dat misschien wat zou ontspannen. Het was een Israëlisch meisje en ze was onze taal niet echt machtig, maar ze trok haar plan wel. Ze was nog maar net vertrokken of er kwam een nette dame de trap af en ze keek me ook aan met een mooie glimlach, die ik haar retourneerde. Ze leek op zoek te zijn naar haar zoon en zo kwamen we ook tot een leuk gesprek. Mijn chauffeur kwam toe en ik reed met de bus huiswaarts, en 'k ben nog altijd in de wolken van deze bijzondere dag. In de bus vroeg ik mij af of al die goede dingen niet een beetje op me afkomen, doordat ik regelmatig mediteer. Ik heb over mediteren een goed boek gelezen en die man schreef dat als je regelmatig mediteert, je leven gaat veranderen. Tegenwoordig kom ik zo'n bijzondere mensen tegen, allemaal nieuwe contacten die erg boeiend zijn en waar ik erg veel deugd van heb. Het valt me echt op!

01:34 Gepost door Martine | Commentaren (2) |  Facebook |

26-11-13

kriebels

'k Had wreed zin vandaag om naar het leescafé van de bib te gaan, maar toen ik er aankwam moesten ze uitzonderlijk vroeg sluiten omwille van een elektriciteitspanne. Dus dan maar getrokken naar de winkelstraat, wat mij duur te staan kwam, letterlijk dan, want ik kocht mij bijna blut aan cd's bij de plaatselijke platenhandel die deel uitmaakt van een keten dat failliet is. The Essential Leonard Cohen, The Smiths the sound, Eric Clapton unplugged, ABBA gold (!) en nog enkele andere behoren nu tot mijn collectie. In een andere winkel vond ik een leuk cado'tje voor mijn helpster, maar ik verklap niet wat, het zou haar misschien nog ter ore kunnen komen. Vooraleer naar de mis te gaan, at ik wat, om in de mis niet met een rommelende maag te zitten. Tijdens mijn diverse verplaatsingen kwam ik een aantal kennissen tegen van in mijn stamkroeg, die allen belangstellend vroegen hoe het met me was. Die mensen hebben mij nu al een hele tijd niet meer gezien terwijl ik daar bij wijze van spreken tot het meubilair hoorde... Ik kreeg van één van de barmannen te horen 'dat ik nog steeds welkom was'. Na de mis liet ik na een weekje gekookt te hebben, per uitzondering een pizza komen. Nu heb ik wel heelwat te beluisteren en al zeg ik het zelf, ik vind dat ik een goeie keuze heb gemaakt. Ik ben na wat twijfelen weer thuis gebleven, maar het begint weer te kriebelen om mij één van de dagen nog eens te vertonen in mijn stamkroeg...

00:49 Gepost door Martine | Commentaren (0) |  Facebook |

24-11-13

huismeditatie

Mijn dagen en zeker mijn avonden breng ik tegenwoordig thuis door. Dit brengt rust, maar ik was toch blij dat ik vanavond een buurvrouw over de vloer kreeg. Zij vertelde mij dat mijn bloemekes geen pioentjes zijn, maar ranonkeltjes. Ach voor mij is het evengoed, 'k heb er nog altijd evenveel plezier aan. Ik kookte ook vanavond en het smaakte me wel. Ik heb de dag in japon doorgebracht en zo af en toe kan dat wel heerlijk zijn. De ADL 'trakteerde' mij op een heerlijke douche. De weekendkrant is er ook vandaag aan overgeschoten maar dat blijft nog wel leuke leesvoer voor de verdere week. Eigenlijk ben ik momenteel 'Het kindeken Jezus in Vlaanderen' van Felix Timmermans aan het lezen... Ik was aan wat meer ontspannende lectuur toe dan wat ik tot dan toe gelezen had laatst. En deze roman leek me wel geschikt, nu we Kerstmis tegemoet gaan. Tegen de avond laat, als de dagtaak voltooid is en ik de dag aan het afsluiten ben, vind ik bij mijn kaarsjes en wierookstokje de weg naar de huismeditatie terug, net zoals vroeger. Daar ben ik blij om, want ik weet dat die huismeditatie in stilte timmert aan mijn welzijn en innerlijke vrede en geluk.

23:32 Gepost door Martine | Commentaren (0) |  Facebook |

23-11-13

pioentjes

Momenteel ben ik echt in een 'huiselijke' bui. Zo eens iets anders... Voor mijn vieruurtje ging ik wel pannenkoeken eten in het cafetaria van het plaatselijk ziekenhuis, ze waren lekker, maar niet om over naar huis te schrijven... In het winkeltje daar kocht ik de weekendkrant, die op dit moment nog altijd onaangeroerd op de tafel ligt. Onderweg naar huis kocht ik mij bloemetjes, reuze schattige lichtroze pioentjes... Ik nam twee pakjes ervan, ze hadden m'n hart meteen gestolen. Het was erg koud buiten en ik maakte dat ik thuis was. Thuis zocht ik naar een geschikte vaas en zie, mijn pioentjes staan te blinken op mijn salontafeltje. Het maakt het hier meteen wat gezelliger, dit is echt een cado'tje ter ere van mijn huidige huismoederschap... Ik kookte, het was snel klaar want de rode kool kwam uit een pot. Alles afruimen en afspoelen, de afwas is voor morgen. Ook vanavond bleef ik bewust thuis, wat facebooken, wat bloggen, de avond is zo om. 'k Voel me wel wat koortsig en ga sebiet vroeg naar bed.

 

 

pioentjes gedraaid.jpg

23:05 Gepost door Martine | Commentaren (2) |  Facebook |

paprikasoep

De dokter en het koude weer houden mij thuis. Zodoende ben ik mij aan het ontpoppen tot een waar huismoederke en 'k heb er plezier aan ook. Deze namiddag was ik wat boodschapjes gaan doen en ik had paprika's meegebracht om er soep van te maken. Laat in de avond begon ik er nog aan en bedacht ik mij dat het best was dat ik vandaag de soep nog maakte, want dat de groenten nog goed vers waren. Terwijl ik zo bezig was, dacht ik die soep die maak ik wel voor mij alleen, wat zou het leuk zijn dat terwijl ik zo aan het kokkerellen was, mijn venteke met het zijne zou bezigzijn, een boek, de laptop, of wat dan ook, en wij elk aan onze kant zo verdiept waren in onze activiteiten, maar met een bewust en deugddoend gevoel van samenhorigheid. En zo ging mijn verbeelding aan het fladderen. Mijn verstand kwam er even tussenbeide met z'n stemmeke dat tegenover zo'n fijne momenten ook wel heelwat andere minder aangename dingen zijn aan met iemand samenzijn, maar dat stemmeke kon de pret toch niet bederven...  En de soep smaakt heerlijk!

00:27 Gepost door Martine | Commentaren (0) |  Facebook |

19-11-13

aan rust toe

Op advies van de dokter, hou ik het deze week wat rustig. Ik zal tijdelijk ook niet op Facebook verschijnen, dat maakt me soms een beetje onrustig en dat wens ik even niet.

 

Toch dacht ik jullie te tracteren op nog een gedicht van Felix Timmermans :

 

 

Ik hoor Uw stem, nu hier, dan daar,

zij klinkt zoo lokkend wonderbaar

in 't dorenbosch verborgen.

Ik heb zoo lang naar U getracht,

zooals de arme kranke wacht

naar 't krieken van de morgen.

 

Uw schoonheid heeft mijn rust verstoord

en jaagt mijn ziel gedurig voort.

'k Ben niet meer 't zelfde wezen.

Uw liefde steekt mij als een piek,

O zoete pijn, zij maakt mij ziek;

toch wil ik niet genezen.

 

Indien Gij U verborgen houdt,

al lokkend achter 't doornenhout,

't mag steken en 't mag kerven,

dan zal ik door de dorens gaan,

al kwam ik bloedend bij U aan,

'k wil in Uw liefde sterven.

 

 

(uit Adagio van Felix Timmermans)

18:05 Gepost door Martine | Commentaren (1) |  Facebook |