24-11-13

huismeditatie

Mijn dagen en zeker mijn avonden breng ik tegenwoordig thuis door. Dit brengt rust, maar ik was toch blij dat ik vanavond een buurvrouw over de vloer kreeg. Zij vertelde mij dat mijn bloemekes geen pioentjes zijn, maar ranonkeltjes. Ach voor mij is het evengoed, 'k heb er nog altijd evenveel plezier aan. Ik kookte ook vanavond en het smaakte me wel. Ik heb de dag in japon doorgebracht en zo af en toe kan dat wel heerlijk zijn. De ADL 'trakteerde' mij op een heerlijke douche. De weekendkrant is er ook vandaag aan overgeschoten maar dat blijft nog wel leuke leesvoer voor de verdere week. Eigenlijk ben ik momenteel 'Het kindeken Jezus in Vlaanderen' van Felix Timmermans aan het lezen... Ik was aan wat meer ontspannende lectuur toe dan wat ik tot dan toe gelezen had laatst. En deze roman leek me wel geschikt, nu we Kerstmis tegemoet gaan. Tegen de avond laat, als de dagtaak voltooid is en ik de dag aan het afsluiten ben, vind ik bij mijn kaarsjes en wierookstokje de weg naar de huismeditatie terug, net zoals vroeger. Daar ben ik blij om, want ik weet dat die huismeditatie in stilte timmert aan mijn welzijn en innerlijke vrede en geluk.

23:32 Gepost door Martine | Commentaren (0) |  Facebook |

23-11-13

pioentjes

Momenteel ben ik echt in een 'huiselijke' bui. Zo eens iets anders... Voor mijn vieruurtje ging ik wel pannenkoeken eten in het cafetaria van het plaatselijk ziekenhuis, ze waren lekker, maar niet om over naar huis te schrijven... In het winkeltje daar kocht ik de weekendkrant, die op dit moment nog altijd onaangeroerd op de tafel ligt. Onderweg naar huis kocht ik mij bloemetjes, reuze schattige lichtroze pioentjes... Ik nam twee pakjes ervan, ze hadden m'n hart meteen gestolen. Het was erg koud buiten en ik maakte dat ik thuis was. Thuis zocht ik naar een geschikte vaas en zie, mijn pioentjes staan te blinken op mijn salontafeltje. Het maakt het hier meteen wat gezelliger, dit is echt een cado'tje ter ere van mijn huidige huismoederschap... Ik kookte, het was snel klaar want de rode kool kwam uit een pot. Alles afruimen en afspoelen, de afwas is voor morgen. Ook vanavond bleef ik bewust thuis, wat facebooken, wat bloggen, de avond is zo om. 'k Voel me wel wat koortsig en ga sebiet vroeg naar bed.

 

 

pioentjes gedraaid.jpg

23:05 Gepost door Martine | Commentaren (2) |  Facebook |

paprikasoep

De dokter en het koude weer houden mij thuis. Zodoende ben ik mij aan het ontpoppen tot een waar huismoederke en 'k heb er plezier aan ook. Deze namiddag was ik wat boodschapjes gaan doen en ik had paprika's meegebracht om er soep van te maken. Laat in de avond begon ik er nog aan en bedacht ik mij dat het best was dat ik vandaag de soep nog maakte, want dat de groenten nog goed vers waren. Terwijl ik zo bezig was, dacht ik die soep die maak ik wel voor mij alleen, wat zou het leuk zijn dat terwijl ik zo aan het kokkerellen was, mijn venteke met het zijne zou bezigzijn, een boek, de laptop, of wat dan ook, en wij elk aan onze kant zo verdiept waren in onze activiteiten, maar met een bewust en deugddoend gevoel van samenhorigheid. En zo ging mijn verbeelding aan het fladderen. Mijn verstand kwam er even tussenbeide met z'n stemmeke dat tegenover zo'n fijne momenten ook wel heelwat andere minder aangename dingen zijn aan met iemand samenzijn, maar dat stemmeke kon de pret toch niet bederven...  En de soep smaakt heerlijk!

00:27 Gepost door Martine | Commentaren (0) |  Facebook |

19-11-13

aan rust toe

Op advies van de dokter, hou ik het deze week wat rustig. Ik zal tijdelijk ook niet op Facebook verschijnen, dat maakt me soms een beetje onrustig en dat wens ik even niet.

 

Toch dacht ik jullie te tracteren op nog een gedicht van Felix Timmermans :

 

 

Ik hoor Uw stem, nu hier, dan daar,

zij klinkt zoo lokkend wonderbaar

in 't dorenbosch verborgen.

Ik heb zoo lang naar U getracht,

zooals de arme kranke wacht

naar 't krieken van de morgen.

 

Uw schoonheid heeft mijn rust verstoord

en jaagt mijn ziel gedurig voort.

'k Ben niet meer 't zelfde wezen.

Uw liefde steekt mij als een piek,

O zoete pijn, zij maakt mij ziek;

toch wil ik niet genezen.

 

Indien Gij U verborgen houdt,

al lokkend achter 't doornenhout,

't mag steken en 't mag kerven,

dan zal ik door de dorens gaan,

al kwam ik bloedend bij U aan,

'k wil in Uw liefde sterven.

 

 

(uit Adagio van Felix Timmermans)

18:05 Gepost door Martine | Commentaren (1) |  Facebook |