13-11-13

mijn avonturen met 'Adagio', de mystieke afscheidsverzen van Felix Timmermans

Van deze dichtbundel had ik geen weet, tot ik onlangs nr. 169 ontving van de e-zine Meditatief, een initiatief van de Vlaamse christelijke meditatie. Geïntrigeerd door het mooie vers, ging op zoek in de bib naar Adagio. Met de hulp van een vriendin (met mijn rolstoel kon ik er niet aan) vond ik een exemplaar 'met meditaties van Herman-Emiel Mertens'. Thuis keek ik het boekje in en werd meteen gegrepen door het authentieke en het diepgaande van deze gedichten en door de weerklank die de verzen in mezelf opriep. Ik las ook dat deze bundel het allerlaatste werk is van deze wereldberoemde Lierenaar en schrijver van vooral romans, waaronder Pallieter, zijn meest bekende boek. Met deze verzen neemt hij afscheid van zijn leven en geeft hij uitdrukking aan zijn diep geloof.

Dit boek wilde ik hebben. Ik zocht op een aantal boekenproviders op het net, maar vond niets. Denkelijk was het boek uitverkocht. Zonder veel hoop, stuurde ik een mailtje naar mijn gewoonlijke boekenhandelaar. Ik nam het ISBN nummer over van het boekje uit de bib. Ik was daar allemaal al een tijdje mee bezig, toen ik dacht aan... De Slegte. Ik tikte www.deslegte.be in en kwam terecht op een nieuwe site, www.polare.be, die een fusie is van selexyz en De Slegte. Meer dan 800.000 tweedehandsboeken, daar moest ik zijn. Ik zocht onder poëzie, niets te vinden. Ik zocht onder het ISBN nummer, weeral niets te vinden. Toen dacht ik er eindelijk aan om gewoon 'Felix Timmermans' in te tikken en dat leverde me rond de 100 resultaten op. Dat viel nog mee. Ik vond drie exemplaren van het felbegeerde werk, waarvan één van een onbekende uitgever (ik vermoed dat het nog een uitgave betreft daterende van rond het overlijden van de dichter), dit betrouwde ik niet echt, maar er waren ook twee exemplaren uitgegeven samen met een zekere De Keersmaeker. Het is een andere versie dus dan die ik leende bij de bib. Ik heb ze beide gekocht, één voor mezelf en één waarmee ik iemand denk te verrassen als Kerstcadeau (hij leest mijn blogje niet, dus kan ik het hier zorgeloos vertellen). Ik ben dus erg in mijn nopjes. Om helemaal in schoonheid te eindigen, geef ik u één van de gedichten uit Adagio mee :

 

 

'k Huiver van ontzag en glorie

als ik U in mij herken.

Maar ik schaam mij U te dragen,

daar ik zoo ellendig ben.

 

Heden zal ik voor U knielen,

morgen glijd ik weer vandaan,

om gebroken weer te keeren.

't Licht gaat uit en 't licht gaat aan.

 

Als betooverd aangetrokken,

draai ik immer rond Uw schijn,

aarzelend en toch verlangend

vlam van Uwe vlam te zijn.

 

Ach ik weet het, 't kan niet helpen,

eerst moet ik den trotschen muur

van mijn eigen ik afbreken,

en dat slaat dat zalig uur.

 

Dat is juist mijn angst en zorge,

en dàt is mijn laffe pijn,

dat Gij dan te groot geworden,

ik mij zelf niet meer zou zijn.

 

(uit 'Adagio' van Felix Timmermans)

 

 

01:56 Gepost door Martine | Commentaren (2) |  Facebook |

Commentaren

Een mooi gedicht! Fijne dag, Martine. ;-)

Gepost door: Walter | 13-11-13

Reageren op dit commentaar

dankjewel, Walter, en het wàs een fijne dag... misschien dankzij jouw positieve energie? xxx Martine

Gepost door: Martine | 13-11-13

Reageren op dit commentaar

De commentaren zijn gesloten.