08-11-13

jade

In Dans met je Schaduw van Kim Nataraja las ik een mooi verhaal dat ik jullie niet wil onthouden :

 

Een man was vanaf zijn allereerste bezoek aan China bekoord door de schoonheid van jade. Hij voelde zich gedreven alles daarover te weten te komen. Hij benaderde een Chinese vriend om te vragen of hij een leraar kon aanbevelen. Gelukkig kende deze vriend iemand die kon helpen. Een paar dagen later bezocht onze man de aanbevolen leraar. Hij belde aan en na een paar minuten werd hij door een dienaar binnengelaten, deze vroeg hem zijn bijdrage in een mandje te leggen en bracht hem toen naar een kamer. Deze kamer was totaal kaal en wit geverfd. Er stond één stoel in het midden van de kamer met daarnaast een tafeltje. Na enkele minuten verscheen de dienaar weer met een prachtige jadesteen, plaatste deze op het tafeltje en verdween. De man wachtte geduldig op de leraar. Maar niemand kwam de kamer binnen.

Na een uur opende de dienaar de deur en leidde de man naar buiten. De man was een beetje in verwarring gebracht maar besloot toch terug te gaan. Hij dacht dat het misschien een test was. Hij had gehoord over novicen die op die manier werden getest om tot een klooster te worden toegelaten.

Week na week hetzelfde verhaal : de deur werd geopend en hij werd gevraagd zijn bijdrage in het mandje te leggen. Daarna werd hij de kamer binnengeleid en een jadesteen werd naast hem achtergelaten. Nooit verscheen de leraar. Op een dag echter, alles scheen te verlopen als altijd, maar een paar minuten nadat de dienaar de steen had achtergelaten, sprong de man op, stormde naar buiten en belde zijn vriend op. Toen zijn vriend vroeg wat er deze maal anders was gelopen dat hem zo kwaad had gemaakt ontplofte hij en zei : "Het is ongelooflijk! Ik heb er genoeg van! De leraar is nog steeds niet verschenen! En het toppunt is : de dienaar heeft deze maal een namaaksteen achtergelaten!"

 

Knipogen

 

00:47 Gepost door Martine | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.