17-09-13

geboorte...

Vandaag heb ik gecreëerd... een groep op Facebook! Het gaat om een ondersteuningsgroep voor mensen die met gevangenen schrijven of dit van plan zijn. Iedereen is welkom! Het is een open groep, alle leden kunnen een bericht schrijven en nieuwe leden aanbrengen. De groep kun je vinden op volgende URL : https://www.facebook.com/groups/gevangenenalspennenvrienden .

Ik ben wel blij met deze nieuweling en hoop op een vruchtbaar bestaan... Al gaat deze heuglijke gebeurtenis ook wel gepaard met een wat wrang gevoel, want ik denk dat ik van het forum 'schrijven met gevangenen' bij www.libelle.nl, geweerd ben wegens denkelijk te veel reclame voor Facebook... Als ik een regel heb overtreden, dan is de beslissing gerechtvaardigd, maar dan vind ik wel dat ze me tenminste iets mogen laten weten... Ik ben het gewoon te weten gekomen omdat ik niet meer ingelogd geraakte. Dat is niet fijn. Voorlopig ben ik hier wel nog niet zeker van, ik heb nog maar vanavond naar het forum-team een mailtje gestuurd. Ben eens benieuwd of ik een antwoord ga krijgen. Ik kan wel de berichten van de andere forumleden lezen.

Maar we beginnen het gewoon te worden, dat in het leven de leuke en de minder leuke ervaringen zich onder elkaar mengen. Ik laat het dus maar niet te hard naar mijn hart komen...

 

Update : het is al héél laat, maar nu wilde ik toch melden dat ik daarnet toch nog ingelogd geraakt ben op het forum bij libelle.nl! Dus kan nu de champagne rijkelijk en zonder bijgedachten vloeien! Jeuujjj!

01:05 Gepost door Martine | Commentaren (0) |  Facebook |

14-09-13

waaien

De ondervinding leert me dat het in mijn leven best eens mag waaien, zoals enkele dagen geleden... Dan ga ik opnieuw beseffen dat in het leven niets evident is, dan neem je de dingen en de mensen niet meer zo voor granted, om een onvertaalbaar woord uit het Engels maar eens te gebruiken. Dan word je weer dankbaar voor als het toch weer eens beter gaat, als de dingen weer goed gaan 'marcheren'...

Vandaag heb ik mezelf wat verwend met enkele nieuwe spullen, waaronder een vestje met luipaardmotief. Ik ben er verzot op en voel me er goed in. Mijn gezinshelpster is meegeweest en thuis heeft ze me helpen passen en alles in de kast leggen (behalve het dito vestje, dat ik meteen wilde aantrekken natuurlijk).

Nu heb ik mijn kaarsjes branden en een wierookstokje. Ik heb ook een waterverdamper met kamillegeur, dezelfde geur als het wierookstokje. Ik ben aan het luisteren naar pianomuziek van Ravel, straks denk ik nog wat te beluisteren van Satie...

00:01 Gepost door Martine | Commentaren (0) |  Facebook |

11-09-13

toppen en dalen

Mijn 'grote liefde' voert mij over hoge toppen en door diepe dalen. Makkelijk is het niet, maar ik denk dat het er allemaal wat bij hoort.

Tussendoor probeer ik nog wat te leven. In mijn ogen is er op dit moment heel veel relatief : mijn bestaan, mijn betekenis in het 'grote geheel', de betekenis van al die conflicten overal die eigenlijk niet nodig zijn en die in sommige gevallen onoplosbaar lijken tenzij via drastische maatregelen...

Op dit moment zie ik alles misschien door een zwarte bril. De ondervinding leert me dat ook dat van voorbijgaande aard is. Er bereiken mij tegenwoordig zo veel slechte tijdingen, iedereen zit ergens mee, en soms met iets héél ergs. Veel erger nog dan alwat ik in mijn leven al te dragen heb gehad. Ik kom er niet echt toe om er te zijn voor de mensen voor wie ik er zou willen zijn. Ik denk dat ook ik nu even forfait moet geven. Nu even vooral aan mezelf denken, of zit ik verkeerd? Ik ben in elk geval nog niet waar ik zou willen zijn, als ik dat lees in al die mooie boeken... Mijn leven is denk ik een uniek boek dat zich maar geleidelijk aan laat lezen door mezelf en door degenen die godzijdank voor mij belangstelling hebben.

Ik denk dat ik vooral geduld moet hebben, met mezelf in de eerste plaats.

23:45 Gepost door Martine | Commentaren (0) |  Facebook |

08-09-13

contactrijk

't Was vandaag een dag rijk aan warme, aangename contacten...

'k  Ben vanavond in de stilte van mijn woning en bij kaarslicht nog van aan het nagenieten en alles op een rijtje aan het zetten...

Morgen heb ik ook al zo'n deugddoende dag. Ik ga naar één van wat ik zou noemen mijn 'bezinningsplaatsen met inspirerend gesprek', in de schoonheid en de rust van de natuur...

 

00:10 Gepost door Martine | Commentaren (0) |  Facebook |

06-09-13

tij

Het tij lijkt wat te keren.

't Was een tijdje moeilijk, maar het voelt als het tij wat aan het keren is.

Vanavond ging ik naar de stille meditatie en naar de tea-time achteraf en ik had er heel veel aan.

Toen ik thuis was, vond ik in mijn mailbox een uitnodiging voor een Spaanse flamenco-avond (muziek en dans) in het cultureel centrum achter mijn hoek. Ik heb er geen gras over laten groeien, te meer omdat de plaatsen beperkt waren. Ik heb meteen een kaartje gereserveerd en betaald. Ik kijk er echt naar uit. Het zal wel een unieke gelegenheid zijn, denk ik. Ik ga alleen, maar ik ken er wel enkele mensen en anders leer ik er wel kennen.

Die persoon met wie ik een conflict heb momenteel, heb ik ook een ietwat verzoenend bericht gestuurd.

Ik heb een goed gevuld weekend en het daaropvolgend weekend ga ik naar dat klankschalenconcert!

De positieve vibe is niet meer te stuiten :-).

00:20 Gepost door Martine | Commentaren (1) |  Facebook |

03-09-13

geïnterviewd

Vanavond had ik de eer om telefonisch door een Nederlandse journaliste/researcher geïnterviewd te worden over het schrijven met gevangenen. Ik vond dat ze wel pertinente vragen stelde. Aan de hand van haar vragen kon ik uitgebreid mijn verhaal doen. Het leek wel een serieuze, niet onmiddellijk op sensatie gerichte journaliste. Ze stelde op het einde wel een vraag of ik wilde vertellen wat mijn correspondenten gedaan hadden, maar daarover bewaarde ik liever de privacy. Het is gegaan over quasi alle aspecten van het schrijven met gevangenen en ze leek wel oprecht geïnteresseerd. Alles bij elkaar was het een fijne ervaring.

Ik was al eens geïnterviewd door iemand van Radio Centraal, bij wie ik een programma verzorgde. Daar hou ik ook altijd wel een leuke herinnering aan over, zowel aan het interview als aan het programma maken... Dat was anders ook wel een 'gouden tijd' voor mij. Ach andere tijden, andere boeiende dingen...

Verder werd ik ook geïnterviewd door een journaliste van de Streekkrant en door een medewerker van KVG. Beide interviews leidden tot een publicatie, het eerste in de Streekkrant, het tweede in het ledenblad van KVG. KVG is een belangenorganisatie voor personen met een beperking.

23:51 Gepost door Martine | Commentaren (2) |  Facebook |

mijn weg doorheen de conflicten

Momenteel heb ik met iemand een conflict en ik vind dat niet leuk en die persoon vindt dat ook niet leuk. Ik heb er ook de rechtstreekse aanzet toe gegeven. Nu zat ik met een gewetenskwestie want ik kon dit niet goed overeen doen stemmen met mijn wens om een goede christen te zijn, of beter uitgedrukt, om in alle omstandigheden de regel 'behandel een ander niet zoals je zelf niet wenst behandeld te worden' toe te passen. Aan die situatie heb ik dus wel heelwat belang gegeven, dat leest u. Ik besprak het met enkele mensen die die persoon niet kennen en ieder van hen bracht wel iets waardevols aan, maar echte rust vond ik niet. Tot ik vanavond naar de mis ging. Het evangelie vertelt vandaag het verhaal van Jezus die in de synagoge iets voorleest uit het Oude Testament en daar iets over zegt dat de toehoorders boos maakte. Eerst dacht ik, ook Jezus maakte soms mensen boos, dus op zich is dat niet onchristelijk, maar vooral dacht ik, Jezus bleef altijd bij zijn waarheid. Hierin vond ik dan voor mezelf een leidraad in de gegeven situatie, nl. om steeds bij mijn waarheid te blijven. Dus neem ik mij voor om ook in dat conflict mezelf te blijven en mijn innerlijke stem te volgen. Met het gevolg dat ik mij weer helemaal vrij voel...

00:06 Gepost door Martine | Commentaren (0) |  Facebook |

02-09-13

verwachtingen

Soms denk ik dat we onszelf een beetje ongelukkig maken, door te veel te verwachten van het leven. Een vriendin van me zegt dat vaak en op sommige momenten kan ik haar geen ongelijk geven. Maar als er geen verwachtingen meer zijn, valt denk ik wel alles stil. Ik denk dat het de ganse kunst is om de verwachtingen af te stellen op de realiteit. Dit is volgens mij een leeropdracht voor een gans leven...

Deze wat filosofische mijmeringen om u te vertellen dat ik door omstandigheden vandaag wat 'down' was. Ik bespaar u de details. Wat ik wel kwijt wil, is dat ik mij aan het schrijven zette van een antwoord op die ene brief die nog lag te wachten, en dat door te schrijven ik mij weer helemaal over die 'down' heen bracht... Ik ben opgelucht en blij dat ik die brief schreef, omdat het toch wat aan mijn knaagt als een penpal-gevangene wat langer op een brief moet wachten, al gaan er soms wel andere dingen voor...

01:41 Gepost door Martine | Commentaren (0) |  Facebook |

01-09-13

ditjes en datjes

'k Ben bijna aan het einde gekomen van Zen of het konijn in ons brein van Tom Hannes. Ik heb veel plezier beleefd aan het lezen van dit boek, dat anders niet makkelijk te lezen valt. Er zijn dingen die ik met mijn beleving voelde 'kloppen', maar andere dingen vond ik wat abstract of vergezocht. Het lijkt me soms meer op een geleerde constructie dan op een realiteit. Maar zoals met elk boek dat ik lees, haal ik er voor mezelf uit hetgeen waar ik iets aan heb, en laat ik de rest liggen. Misschien gebeuren er nog dingen in mijn leven die mij post factum zullen doen begrijpen wat die man in zijn boek heeft willen zeggen...

Voor als dat boek uit is, heb ik er al een ander klaarliggen over christelijke meditatie, sprekende stilte van Laurence Freeman. Ik vrees een beetje wel dat het vooral zal gaan over de mantra, die ik om persoonlijke redenen niet wens te gebruiken bij het mediteren. Dus is het nog afwachten wat ik er aan zal hebben. Ik voel dat ook hier ik mijn eigen weg moet volgen.

'k Ben aan het luisteren naar traditionele Chinese klassieke muziek, al nagenietend van een gelukkig voorval van vandaag...

00:29 Gepost door Martine | Commentaren (0) |  Facebook |