31-05-13

samenzijn

Vanavond was ik bij de meditatie aanwezig en ook bij de tea-time erna en het was een prachtige uitwisseling. Toen iedereen vertrok, twijfelde of ik recht naar huis zou gaan of eerst een ommetje zou maken via mijn stamkroeg en besliste uiteindelijk voor dit laatste. Toen ik daar was, was mijn verwondering groot dat twee andere mensen van de groep daar ook binnenkwamen. Dus kreeg het samenzijn nog een staartje... en het was heel gezellig!

Voor ik naar de meditatie vertrok, heb ik de overschot van dinsdag opgewarmd. Dat was seitan met ajuin, look, worteltjes en tomaat. Seitan is een vleesvervanger die ik wel redelijk lekker vind en die o.a. in gehaktvorm te verkrijgen is, wat het klaarmaken van o.a. eenpansgerechten wel vergemakkelijkt. Mijn opgewarmde maaltijd smaakte beter nog dan toen ik het pas had klaargemaakt, ik denk omdat het ondertussen wat getrokken was. Ik voel mij hoe langer hoe meer in mijn nopjes. Als ik zo een vegetarische maaltijd heb gegeten, dan voel ik me echt gevoed en kan ik er heel lang tegen voor ik weer honger heb.

Deze middag had ik hulp en toen ze ging strijken, heb ik mij aan het werk gezet en groentjes beginnen snijden voor een spaghettisaus, ook met seitan. Mijn hulp heeft me ook nog wat geholpen en wat niet te versmaden is, zo goed als mogelijk de afwas gedaan van wat ik gebruikt had om die saus klaar te maken. Dat is meegenomen. De saus is nu helemaal klaar en ik laat hem wat trekken. Morgen verdeel ik hem in porties om in de diepvries te steken.

Ik ben een vriend tegengekomen en nu ik toch zo goed op dreef ben met het koken, heb ik ook hem gevraagd om eens bij mij te komen eten en hij leek er wel blij mee dat ik dat vroeg. Dus binnenkort spreken wij eens af. Zo wordt een hobby (koken) een sociaal gebeuren.

00:58 Gepost door Martine | Commentaren (0) |  Facebook |

29-05-13

in de keuken

Mijn nieuw voornemen om vegetarisch te eten, inspireert mij danig en ik ben dan ook weer aan de kook geslagen en ben zelfs wat creatief in de keuken... 'k Ben nog aan het verkennen wat er op de markt allemaal bestaat, o.a. aan vleesvervangers, want ik vind wel dat ik voldoende proteïnes tot mij moet nemen. Van verschillende kanten krijg ik info, alsook een verwijzing naar een kookboek, dat ik meteen ook besteld heb. Het is erg boeiend om zo al dat nieuws te leren kennen en wat ik toejuich is dat ik weer heel erg graag in de keuken sta.

Ik word erg creatief dus en hoe langer hoe meer slaag ik erin om o.m. éénpansgerechten klaar te maken, voldoende voor twee maaltijden en dan heb ik één dag op twee enkel op te warmen of wat pasta bij te koken. Het ligt me dus wel goed. Vrijdag ga ik naar de diëtiste, eens benieuwd wat die gaat zeggen, misschien heeft die ook leuke of gezonde tips.

Vanavond heb ik dus mijn maaltijd enkel moeten opwarmen, dat was wel handig. Eindelijk hebben we nu hier in Lier een supermarkt die in de week 's avonds open is tot 20u en ik ben gaan snuisteren daar wat ik zoal kon vinden en vond quorn steakjes en falafel. Ik heb het allemaal in porties ingevroren, dan blijft het wat goed, want het waren telkens twee stuks, te veel dus voor mij alleen. Morgen voorzie ik om met mijn hulp spaghettisaus klaar te maken met seitan en met allerhande groentjes.

Ik had nog broccoli liggen die ik toch wel moest opgebruiken en vanavond heb ik er soep van gemaakt. 't Is heel eenvoudige soep met niets dan broccoli, water, peper en zout en ik vind hem echt wel smaken. Daar mag ik volgens mijn dieet onbeperkt van eten.

Tegen volgende week heb ik ook een buurman uitgenodigd en ben ook van plan om dan te kokkerellen... Het wordt best wel leuk. Ik ben dat trouwens nog van plan, om al eens iemand te vragen om te komen eten.

23:15 Gepost door Martine | Commentaren (0) |  Facebook |

21-05-13

tevreden

't Was een moeilijke dag vandaag, met het bericht dat iemand die ik erg waardeerde, overleden is. Hij was ziek maar het is allemaal nog snel gegaan. RIP, Guy!

Ook had ik een misverstand met mijn hulp, dat ik helemaal op mij neem. Ik heb er weeral mee bijgeleerd, namelijk hoe ik beter met haar kan omgaan en op een gerichtere manier mijn instructies kan geven.

Uit de USA had ik een brief vandaag in mijn bus en het was niet leuk te lezen dat mijn voorlopig enige vrouwelijke penpal niet meer wilt schrijven omwille van een misverstand - weeral! - over het feit dat ik een vrouw ben en geen man. Het is eigenlijk de celgenote van mijn penpal die dat schrijft en stelt voor dat zij mijn penpal wordt. Dit ga ik heel graag aannemen. Dus is er weeral werk aan de winkel, zeker nu ik nog een andere penpal's e-message ook nog moet beantwoorden.

Dit alles tracht ik niet te erg naar mijn hart te laten komen en ik trek mij op aan de leuke herinneringen aan twee culturele uitstapjes die ik nog maar kort geleden heb gedaan.

Donderdag was ik in deSingel voor een Lied-avond, met een sopraan en een pianiste en het was een heel erg mooi concert. Het waren liederen van Schumann, R. Strauss, Britten en Berg. De sopraan had bovendien een heel mooi kleed aan, niet dat dat het belangrijkste is, maar het draagt bij tot de schoonheid van het geheel, vind ik. Ik had ditmaal op voorhand verwittigd dat ik met de rolstoel zou komen en ik heb dan ook de nodige begeleiding gekregen. Het was weeral heerlijk!

Gisteren, met Pinkstermaandag, ben ik met twee vriendinnen naar het MAS gegaan. Ik had ervoor gekozen om te gaan kijken naar 'over goden en mensen' op de zevende verdieping, maar ging ook naar de aansluitende verzameling kijken 'boven- en onderwereld' op de achtste verdieping. Het gebouw op zich is vrij indrukwekkend, maar dat weten jullie waarschijnlijk al. De terrassen, die op elke verdieping anders gesitueerd zijn, geven een prachtig zicht over Antwerpen en de Schelde. Met de rolstoel geraakte ik niet tot de negende verdieping of het dakterras, omdat de lift maar tot de achtste verdieping gaat. Het was voor mij echt wel er even tussenuit zijn, eens een andere lucht ademen. Voor mij echt wel de verplaatsing waard.

Ondertussen ben ik nog steeds bezig met vegetarisch te eten. Vanavond maakte ik voor het eerst tofu gereed, wat niet zo moeilijk is, samen met gestoofde ajuin en wortelen en met gekookte patatjes. Ik kreeg onverwachts van iemand een kookboek voor vegetarisch koken, maar ik ga nog verder zoeken naar een goed kookboek.

Hoe langer hoe meer leef ik tevreden met het leven dat ik heb.

23:51 Gepost door Martine | Commentaren (0) |  Facebook |

15-05-13

verkennen

Enkele maanden geleden was er iets gebeurd waardoor ik boos was op iemand en ik kon het hem maar niet vergeven. Een derde persoon, een gemeenschappelijke vriend, bemiddelde een beetje tussen ons. Zelf zat ik met een ei, niet alleen tegenover die ene persoon, maar ook omdat ik het hem maar niet kon vergeven, terwijl Jezus ons opgedragen heeft om onze naaste zeven maal zevenhonderd zevenenzeventig keren te vergeven, wat neerkomt op een oneindig aantal keren. Nu is het vorige zondag tussen die persoon en mei tot een confrontatie gekomen en dat had het voordeel dat ik eens kwijt kon wat ik op mijn lever had. Sindsdien voel ik me weer veel lichter en al heeft die persoon niet echt erkend dat hij fout was, toch denk ik dat onze contacten zich min of meer weer zullen kunnen normaliseren. Ik ben er misschien hard tegen aan gegaan, maar het kwam uit mijn hart en voor mij was het 'echt'. Die derde persoon zat er ook bij en nu hoop ik dat hij van nu af aan mij zijn vriendschap niet zal ontzeggen. Beiden hebben mij eens van één van mijn andere kanten leren kennen, want meestal ben ik veel rustiger en zachter tegen mensen. Ik doe het niet zo graag om zo een confrontatie te hebben, maar helaas is dat soms wel nodig. Als het echte vrienden zijn, dan denk ik dat de vriendschap ook zal blijven bestaan, als dat niet het geval is, dan waren het ook geen echte vrienden, denk ik.

Verder verken ik alsmaar meer het pad van voeding zonder vlees. Ik voel me als het ware des te gemotiveerder om zelf te koken, al is het maar omdat op de plaatsen waar ik normaal gezien ga eten, ze niet echt voorzien zijn van vegetarische voeding. Onlangs deed ik boodschappen en bracht van de supermarkt een pot mee met een soort pasta van paprika en andere groenten. Het smaakt heel erg af en het is afkomstig uit Turkije. Ik heb het vanavond geproefd op de boterham en ik vind het heel lekker, al is het wel pikant. Ik krijg toch heelwat bevragingen ook over waarmee ik het vlees vervang en voorlopig blijf ik het antwoord schuldig. Vanavond heb ik broccoli klaargemaakt met gekookte patatjes en kaassaus, ik heb nog genoeg over voor morgen voor een tweede maaltijd. Het heeft me erg gesmaakt. In broccoli zit veel ijzer, heb ik me laten vertellen. In elk geval ga ik donderdag naar de huisarts o.a. voor een voorschrift voor een sessie bij de diëtiste voor bijkomend professioneel advies.

00:24 Gepost door Martine | Commentaren (0) |  Facebook |

12-05-13

warmte

Vandaag ben ik naar de opendeurdag geweest van de Lierse Academie voor Schone Kunsten. Het was er heel gezellig en ik ontmoette er een paar mensen die ik ken, een vriendin die daar les volgt en een vriend die daar les geeft. Ik kreeg dan ook in het atelier beeldhouwen tekst en uitleg hoe een beeld tot stand komt. Heel interessant! De kunstwerken van die vriendin heb ik helaas niet kunnen bewonderen, want het was op de eerste verdieping en voor mij was jammer genoeg de lift te klein. Ik maakte ook even kennis met de directeur die mij de weg wees naar het atelier beeldhouwen. Hij vond het reuze dat ik de moed had gehad om tot daar te komen. Ik gaf toe dat ik eventjes mijn moed had moeten bijeenrapen terwijl het bovendien ook nog was beginnen regenen.

Ik belandde ook op het terras van mijn stamkroeg, al was het nat en koud, maar daar zat een vriendin onder de tent. Mensen die zij kende kwamen er na een poos ook bij zitten en we hebben wel wat afgelachen. Nadien kon ik nog even genieten van het gezelschap van die vriendin alleen. Ik at daar ook een veggie quiche met een glaasje rode wijn en genoot ervan.

Dus heb ik het slechte weer niet naar mijn hart laten komen... De warmte van de mensen om me heen maakte dat ruimschoots goed!

00:27 Gepost door Martine | Commentaren (0) |  Facebook |

10-05-13

Madame la Marquise goes vegetarian :-)

Even hield ik het nog stil, want ik wilde even afwachten wat daar op mij de weerslag van was, maar ik laat al een tijdje nu alle vlees. Hiermee volg ik het voorbeeld van enkele van mijn vrienden en kennissen. Ik vind het plezant om het weer beter eens te zijn met mijn toch wat knagend geweten wat dat betreft. Trouwens als ik de richtlijnen van de diëtiste moet volgen, dan eet ik al maximum 100 gr vlees per dag. Dat of niets is nauwelijks een verschil, vind ik.

Wel zal ik mij af en toe tot regelmatig zelf aan het koken moeten zetten. Ik ondervind dat als ik naar het ziekenhuis ga om warm te gaan eten, de keuze daar wat vegetarisch voedsel betreft, eerder beperkt is. Al enkele keren kon ik een dubbele portie groenten met aardappeltjes krijgen in plaats van vlees en andere keren poter ik wel door wat vis te eten. Dus helemaal vegetarisch ben ik (voorlopig nog) niet.

Ik doe wel ontdekkingen, want ik krijg wel tips van verschillende kanten. Zo heb ik al enkele soorten vegetarische pasta's om op de boterham te smeren, ontdekt en de meeste ervan vind ik echt wel lekker. De vegetarische quiches die ze tegenwoordig verkopen in mijn stamkroeg, zijn ook bijzonder lekker.

Misschien moet ik op zoek gaan naar een vegetarisch kookboek.

Er wordt gezegd dat ik het vlees moet vervangen door andere dingen, die voldoende proteïne of vitamine B12 bevatten. Er wordt aanbevolen noten, bonen, tofu, gist, champignons, rijst. Momenteel breek ik daar mijn hoofd zo niet over, moet ik zeggen.

Het is weer een spannende tijd.

23:54 Gepost door Martine | Commentaren (1) |  Facebook |

09-05-13

bekrachtiging

Voor het eerst in mijn leven noemde iemand mij 'een pure madam'... Het doet deugd, zo'n bekrachtiging te krijgen!

Vanavond maakte ik het hier bij mij vooral stil... Had nood aan een soort 'blanco pagina' even tussen de drukke bedrijvigheden door...

01:32 Gepost door Martine | Commentaren (0) |  Facebook |

04-05-13

'in Kafka zit muziek'

DeSingel is als culturele bestemming echt een aanbeveling voor iedereen, inclusief de personen met een handicap! Gisteren trok ik er weer op uit voor een concert en woonde er o.a. de inleiding bij in de foyer van de Blauwe Zaal, waar ik heel graag zit. Nadien wilde ik mij naar mijn plaats begeven in de Blauwe Zaal en merkte toen dat het voorzien was dat het publiek op het podium zou gaan zitten en dat er enkele trapjes waren om tot die zitplaatsen te geraken. De jonge innemende vrouw, die de tickets aannam en de mensen naar het podium loodste, zag meteen het probleem en belde met haar mobieltje de verantwoordelijke om het probleem uit te leggen. Kort daarop kwam iemand mij halen om via de artiesteningang op mijn plaats te geraken. Daar leken echter de deuren te smal te zijn. Dan maar op naar de ingang waarlangs de instrumenten worden binnengebracht. Daar had ik alle ruimte die ik nodig had. Ik zei nog 'sorry' tegen die man die me begeleidde en die zei heel warm : 'niks sorry, je bent even welkom als al de rest!' Ik vroeg of ik best op voorhand had gebeld, maar neen, ze zijn blijkbaar op dergelijke situaties voorzien, ook op het laatste nippertje. Dat vond ik echt wel reuze.

Ik genoot volop van de voorstelling. Het was een uitvoering door een sopraan en een violiste van het werk 'Kafka-Fragmente' van de Hongaarse hedendaagse componist Kurtag. De voorstelling was ook ingebed in visueel beeldmateriaal en wat heel ongebruikelijk is, is dat de muzikanten ook een beetje acteerden. Toen ik dat hoorde bij de inleiding, dacht ik, goh, als dat maar iets voor mij is. Maar neen, ik heb er echt van genoten. Het werk is denk ik heel moeilijk om uit te voeren, maar het was echt wel de moeite. Een hele prestatie van die twee dames.

Na de voorstelling ging ik naar goede gewoonte een broodje eten in het Grand Café en werd daar bediend door een lieve, spontane jonge man. Je kon na de voorstelling ook naar een videoinstallatie in de artiestenfoyer en daar kreeg je dan een drankje aangeboden, maar dat heb ik niet gedaan. Op het ogenblik dat ik het Grand Café verliet, kwam de dame toe die bij de inleiding voorgesteld was als degene die de ganse voorstelling, met video-opnames, had gecoördineerd. Ik feliciteerde haar, ze leek erg gelukkig met het succes van de uitvoering van die avond. Ik had een praatje met haar en ze had een warme en bijzondere aandacht voor mij, vond ik. Dat maakte de avond dan weer rond.

00:27 Gepost door Martine | Commentaren (1) |  Facebook |