27-02-13

onvoorwaardelijke liefde

Het boek 'La liberté intérieure' van Jacques Philippe heb ik uit. Het was wel een confronterend boek, een moderne visie op de christelijke basisdeugden geloof, hoop en liefde. Uit dit boek onthoud ik vooral dat de mens zijn identiteit niet hoeft en niet kan ontlenen aan zijn talenten en competenties en zich niet mag vereenzelvigen met zijn realisaties en met wat hij aan goeds doet hier op aarde. De mens haalt zijn diepe bestaansreden in de liefde van de Vader, die ons allen onvoorwaardelijk liefheeft met een oneindige tederheid. Als de mens iets goeds doet, dan heeft hij daar geen eigen verdienste aan, maar is dat enkel en alleen het werk van de genade van de Vader in hem. Genade kun je niet 'afkopen' door goed te zijn voor andere mensen noch door veel te bidden, de genade is gratis en ons door de Heer geschonken omwille van wat we zijn, nl. zijn kinderen. Mijn persoonlijke besluit uit dit alles is dat het voor de mens het beste is om te komen tot volledige overgave aan de Heer en aan diens Voorzienigheid.

Vandaag heb ik een dagje verbleven in de abdij Onze Lieve Vrouw van Nazareth te Brecht. In het gebed kreeg ik ook door dat het in mijn leven zal zijn hoe de Vader het wil en niet zoals ik het wil. Dit is heel moeilijk om te aanvaarden, tenzij als je inziet dat dat je innerlijk volledig vrij maakt en dat dat ook het beste is.

Deze daguitstap heeft me weer heel veel goeds gedaan. Ik had ook mijn gewoonlijke gesprek met een zuster en ik liet haar ook mijn mandala's zien. Ze zegt dat als ik dat echt nog wil doen, de moment hiervoor dan ook zal komen.

Ondertussen ben ik beginnen lezen in Meer zijn dan je brein van Marjan Van den Beuken en Monique Timmers. Het is heel fris om te lezen, hoewel het over diepzinnige dingen gaat. Het is met heel eenvoudige woorden geschreven en het richt zich tot mensen die bewuster hun verstand en hun gevoelens en intuïtie met elkaar willen verzoenen, niet alleen voor zichzelf, maar ook in de wereld en aldus een nieuw tijdperk doen ontstaan. Marjan Van den Beuken heeft reeds een aantal werken geschreven over hooggevoeligheid. Monique is meer gelinkt met wat ze noemt haar Bron. De combinatie van beiden geeft een verrassend praktische en toch diepgaande visie op mens en wereld en op hoe door méér ruimte te geven aan de intuïtie en het gevoel (linkerhersenhelft) en deze te verzoenen met het meer analyserende denken (rechterhersenhelft), er wel eens een nieuwe wereld zou kunnen ontstaan. Veelbelovend dus en ik ben benieuwd naar het vervolg...

23:35 Gepost door Martine | Commentaren (0) |  Facebook |

25-02-13

nog meer plannen

Met naar een vriendin te bellen en later mezelf te tracteren op boterhammetjes met honing, haalde ik mij uit een tijdelijk dipje waar ik vanavond in zat. De winter duurt ook zo lang, ach ik wil niet klagen, of misschien mag ik voor deze ene keer een klein beetje klagen, heel even zakte de moed me in de schoenen.

Ik ben aan het luisteren naar de rythm 'n blues van Closing Time op Radio 1 en het is ook gezellige muziek waar ik van hou. Brengt wat herinneringen naar boven naar een vorige stamkroeg die niet meer bestaat, De gestolen spiegel. Daar hing een spiegel die dus echt wel gestolen was... In die kroeg lieten ze vaak of bijna altijd rythm 'n blues horen.

Toen ik vanmiddag het maartnummer van het infoblad van deSingel doorbladerde, besliste ik een ticket te boeken voor een concert met vocale barok voor kerk en opera door Le concert spirituel. Er komen verschillende franse componisten uit de 17de eeuw aan bod. Ik ga ook naar de inleiding voor het concert, tenminste als mijn aanvraag voor aangepast vervoer goedgekeurd wordt. Normaal gezien hou ik niet echt van opera, maar dit sprak me wel aan. Ik vertel er nog wel meer over als ik er geweest ben.

Met een vriendin ga ik in de maand mei ook eens naar het MAS. Ik denk dat ik voor ons beiden tickets zal boeken voor de vaste collectie, ter plekke heb je dan nog de keuze tussen vijf verschillende verdiepingen. Ik zou graag gaan kijken naar de collectie 'over mensen en goden' op de zevende verdieping. Ik ben er nog niet geweest en kijk er alvast naar uit.

Ik ben een beetje ongerust omdat ik blijkbaar moeite heb om de draad van het mandala-tekenen terug op te nemen daar waar ik hem heb laten liggen. Dat komt door de opdoffer die ik kreeg met die cursus te willen volgen. Tegelijk voel ik me er een beetje toe verplicht om er verder mee te doen, maar het lukt me niet om mezelf te forceren. Het zit me allemaal nog te veel in het lijf. Misschien laat ik er best de nodige tijd over heengaan. Ik zou er doodgraag nog aan verder werken, dan zal het moment zich wel aandienen als de tijd ervoor rijp is, denk ik.

23:28 Gepost door Martine | Commentaren (0) |  Facebook |

24-02-13

in Bonheiden

In Bonheiden was het heerlijk vandaag. Hoewel het barslecht weer was, vervoerde de dienst aangepast vervoer me erheen. Vandaag was het er heel rustig. Ik werd er warm ontvangen door mijn vriendin en we hadden een stevig gesprek. Zo heb ik wat meer vernomen over haar leven en over de geschiedenis van de Foyer in Bonheiden. Ik heb ook de gelegenheid gehad om over mijn leven te vertellen. Het doed deugd om zo naar elkaar te luisteren en met elkaar te delen.

 

23:28 Gepost door Martine | Commentaren (0) |  Facebook |

plannen en regelen

Gisterenavond vond ik de moed om het inschrijvingsgeld voor de workshop 'Bewustwording door intuïtief tekenen en schilderen van mandala's' in verhouding tot de sessies die ik niet zal bijwonen (6 van de 7), terug te vragen en vandaag kreeg ik hierop een onverwacht positief antwoord. Ook geeft de therapeute mij tips in verband met mijn zoektocht naar een cursus 'mandala's leren tekenen'. Zo raadt ze mij de boeken aan van Geertje Molenaar. Daar heb ik één van besteld bij mijn gewoonlijke boekenhandelaar, Tekenen en beleven van engelen in de mandala. Ze geeft me ook de link naar een Nederlandse website waar je je eventueel ook voor een schriftelijke cursus kunt inschrijven. Ik ben naar die website gaan kijken, maar het lijkt toch mijn ding niet te zijn. Ach zo zijn de dingen wel positief afgesloten, dat wel.

Ondertussen ben ik aan het plannen en regelen geweest in verband met mijn verjaardag volgende maand. Mijn verjaardag valt op een maandag en de zondag voordien heb ik de familie uitgenodigd bij mij thuis voor een stuk taart. Iedereen zal er zijn en ik verheug me er alvast op. Het is een stap want het zal de eerste keer zijn dat ik de familie in haar geheel bij mij op bezoek zal krijgen. Mijn nichtje zal mij helpen met alles klaar te zetten en nadien alles weer op te ruimen. De dag zelf van mijn verjaardag ga ik uit eten met een vriendin in een Chinees restaurant waarvan ik weet dat het helemaal toegankelijk is en waar het lekker eten is. Daarvoor heb ik ook vervoer aangevraagd. Ik vind het altijd fijn om dingen te plannen en te organiseren. Ik denk dat ik daar vrij goed in ben.

Deze week heb ik heelwat schrijfwerk gehad, om de niet minder dan vier brieven die ik van mijn Amerikaanse penpals kreeg, te beantwoorden. Eigenlijk is er nog eentje dat voorlopig is blijven liggen. Dat zal voor volgende week zijn, de boog kan niet altijd gespannen staan.

Morgen ga ik naar de Foyer de Charité van Bonheiden. Ditmaal ga ik er iemand bezoeken die deel uitmaakt van de communauteit en daar ook woont. Als ik naar de Foyer ga als er een activiteit is, ben ik soms te veel benomen door de verschillende mensen die mijn aandacht opeisen, om een goed gesprek te hebben met die persoon, die ondertussen een vriendin is geworden. Dus ga ik er morgen speciaal voor haar naartoe.

Door omstandigheden ben ik gisteren en eergisteren thuis gebleven in plaats van naar het vastenweekend te gaan die De Brug organiseerde. Ik heb dus goed kunnen rusten, want ik voelde dat ik te veel hooi op mijn vork aan het nemen was.

01:33 Gepost door Martine | Commentaren (0) |  Facebook |

19-02-13

nieuws van het penpal-front!

Gisteren heb ik er geen gras over laten groeien en heb ik mij meteen toegelegd op het zoeken op internet naar mogelijkheden om een cursus 'mandala's leren tekenen' te gaan volgen, liefst in de buurt. Op lokaal vlak is er blijkbaar heelwat gesnoeid in het cursusaanbod van de welzijnsdienst, die nu ook valt onder het OCMW. Verder zijn er wel heelwat boeken te vinden over het onderwerp en zijn er blijkbaar in Nederland méér gelegenheden om een cursus te volgen dan in België. In België vond ik vooral cursussen met een therapeutische doeleinde en sinds mijn recent wedervaren wat dit betreft, loop ik daar nu met een grote bocht omheen. Ik keek ook eens naar het aanbod van de Academie voor Schone Kunsten te Lier en voor mij is een volwaardige opleiding tekenen te zwaar, zo blijkt. Maar... de vereniging der Vrienden van de Academie organiseert al eens een workshop, ik zag er ene staan voor kalligrafie. Ik vond het e-mailadres van de verantwoordelijke voor de workshops en schreef haar een uitgebreide mail met een suggestie om bij de Academie een workshop 'mandala's tekenen' te organiseren. Niet lang daarna kreeg ik een vrij positief antwoord hierop, dus dit wordt weeral vervolgd... Het zal wel wat tijd nodig hebben om het op poten te krijgen, maar ik kijk er vol verwachting naartoe...

Het mandala-tekenen is even op het achterplan geraakt momenteel, want na enkele weken stilte waren er vandaag nota bene twee brieven van 'prison penpals' uit Amerika in mijn brievenbus en vanavond ook het bericht van een e-message van een derde penpal in mijn mailbox... Dus is er weeral werk aan de winkel, maar dat vind ik plezant.

23:37 Gepost door Martine | Commentaren (0) |  Facebook |

18-02-13

een avontuur dat slecht had kunnen aflopen...

Op dit moment ben ik aan het bekomen van een avontuur, dat slecht had kunnen aflopen. Ik hoop dat met er hier over te schrijven, ik het kan afsluiten en definitief kan loslaten.

Ik had mij ingeschreven voor een workshop 'Bewustwording door intuïtief tekenen en schilderen van mandala's', een cursus in zeven sessies verspreid over een aantal vrijdagavonden. Vorige vrijdag was het het eerste deel en ik ging er met nogal wat verwachtingen naartoe. Uiteindelijk moest ik ondervinden hoe de therapeute onverwachts én ongevraagd in mezelf ging graven en dat bleek heel confronterend te zijn. Behoorlijk door elkaar geschud, kwam ik thuis met gemengde gevoelens en met vraagtekens waar ik allang niet meer mee bezig was. Ik had toch iets positievers en bekrachtigenders verwacht, maar dit is een les dat als ik behoefte heb aan bekrachtiging, ik die in de eerste plaats bij mezelf moet zoeken en mij daarvoor niet afhankelijk mag stellen van andere mensen en zeker niet als ik die mensen nauwelijks ken. Het was van mij een vergissing om mij in te schrijven op een cursus die 'bewustwording' beoogt, terwijl ik er geen behoefte aan heb en ook geen vraag naar heb dat er in mij zou gegraven worden. De meeste mensen met wie ik er tijdens deze enkele dagen over sprak, vonden het verhaal toch minstens 'raar', zoniet 'destructief' : zou de cursus naar beneden halen wat ik doorheen de jaren moeizaam met de bijstand van een psychiater en een begeleidster en door er zelf heel hard aan te werken, opgebouwd had? Ik had dan toch de reflex om via mail om advies te vragen aan mijn psychiater en ze mailde mij onmiddellijk terug o.a. dat ze 'vreesde dat de cursus een risico inhield tot onrust en verwarring'. Dus neemt ze hier duidelijk een positie in, terwijl ik eerder had verwacht dat ze het aan mij zou overlaten om aan te voelen of het voor mij goed of slecht was, wat ze normaal doet. Dus wil ze me blijkbaar behoeden voor minstens een risico. Ik werd het constant wikken en wegen ook beu en wilde op de één of andere manier de knoop doorhakken en dan heb ik vanavond de therapeute een mail gestuurd dat ik ermee stop en ook de dienst aangepast vervoer om de reeds geboekte ritten te annuleren. Zo heb ik van een duistere onwetende toestand een duidelijke toestand gemaakt, met voor gevolg dat ik dan weer niet zonder enige spijt, dat wel, maar definitief de boel kan afsluiten. Amai, daar moet ik dus nog wat van bekomen...

In elk geval is mijn leven op dit moment niet geheel en al moeilijk of negatief, want gisteren had ik een heerlijke dag in Bonheiden in de Foyer de Charité, waar er een lezing was over de eucharistie, nadien een vesperdienst, gevolgd door een kopje koffie of thee met een stuk taart. Daar in Bonheiden begin ik vele mensen te kennen en krijg ik ontzettend veel vriendschap van die mensen die daar komen en ook die daar wonen en het was weer om helemaal van op te krikken... Ja daar voel ik mij echt helemaal aanvaard en zelfs geapprecieerd en dat doet echt wel goed.

Nu hoop ik dat met het stopzetten van de cursus, ik wel verder thuis en voor mezelf mandala's ga blijven tekenen. Ik ben dat in elk geval echt wel van plan. En wie weet, komt er in de buurt ooit wel een gewone cursus om mandala's te leren tekenen, dat is meer iets voor mij. 'k Ga meteen eens zoeken op internet, zie.

23:03 Gepost door Martine | Commentaren (3) |  Facebook |

14-02-13

Valentijn op z'n Martientjes

'k Heb een kaars aangestoken en er brandt een wierookstokje... 'k Heb de radio opstaan met Closing time op Radio 1, vanavond is het denk ik de beurt aan folkmuziek. Heel aangenaam in ieder geval.

Zo maak ik het me gezellig op deze koude druilerige winteravond, die voor mij zeker zijn charmes heeft.

Een tijdlang amuseerde ik vanavond me op Facebook. Ik kijk alvast uit naar morgen, omdat dan de cursus 'mandala's tekenen' start. Ik ben eens benieuwd wat dat gaat geven. Het zijn 7 vrijdagavonden gespreid over een langere periode. Dit vind ik dus wel best te doen, want als dat 7 weken achter elkaar zou zijn, dan zou ik dat niet kunnen volhouden, denk ik.

Valentijn is aan mij voorbijgegaan zonder boe of ba. Voor mezelf heeft het een zekere ietwat sentimentele waarde, maar het drama dat er vroeger voor mij mee samenhing, dat is er gelukkig niet meer. Ietwat gelaten heb ik mijn situatie wel aanvaard, al berust ik er niet in, want voor mij staat de deur nog steeds open. Het is wel zo dat volgens de aanwijzingen van mijn begeleidster, ik ondertussen niet in 'een wachtkamer' ga zitten, maar wel volop leef en het geeft me toch het gevoel dat mijn leven op deze manier zeker ook zinvol is. Dus als een man ooit mijn leven binnenwandelt, komt hij niet als in een wachtkamer binnen, maar in een bemeubeld huis met veel licht en warmte.

Over mijn begeleidster gesproken, morgen heb ik met haar een afspraak. Het wordt weeral een gans georganiseer, want ik krijg morgen ook een stagiair PAB. Op het moment dat mijn begeleidster er is, zal ik dan denk ik de stagiair boodschappen laten doen. Een cd die ik bestelde bij de plaatselijke plantenzaak is toegekomen en ik heb ook nog iets nodig uit een andere winkel daar in de buurt. Dus komt dat waarschijnlijk wel weer dik in orde. Morgen wordt het in elk geval wel een busy day...

23:26 Gepost door Martine | Commentaren (0) |  Facebook |

12-02-13

schatkist

Vandaag ging ik zowat mijn gang. Het was een dag gezegend met ontmoetingen. Overal kwam ik blijkbaar net op het juiste moment hiervoor. Het valt me echt op. Het zat me vandaag dus goed mee. Proberen deze goede momenten in mijn schatkist der goede herinneringen te bewaren om ze opnieuw te kunnen beschouwen op moeilijkere momenten...

23:26 Gepost door Martine | Commentaren (0) |  Facebook |

productief

De rozetmandala die ik enkele postjes geleden geplaatst heb, heb ik vanavond ingekleurd, met kleurpotlood. Ingekleurd is het weer iets helemaal anders en ik ben wel tevreden van het resultaat. Het wat ruwer papier maakt het inkleurwerk inderdaad ietwat gemakkelijker. Die rozetmandala's die liggen mij wel, ik denk dat ik er nog eentje ga maken.

mandala 5.JPG

 

00:58 Gepost door Martine | Commentaren (0) |  Facebook |

11-02-13

een maanmandala

een toepasselijke mandala voor het invallen van de nacht...

mandala 4.JPG

 

ontworpen met de software van Gauding en ingekleurd met stift. Hiervoor heb ik iets meer dan twee uur nodig gehad. 'k Vond het weer heel plezant om te doen.

01:12 Gepost door Martine | Commentaren (0) |  Facebook |