05-02-13

confrontatie

Er zijn een paar dompers op mijn goed humeur komen liggen.

Gisteren was ik voor de meditatie in Wommelgem. Het vrij eenvoudig systeem dat de begeleider had bedacht met karton en vinyl om mij toe te laten over de boord van de schuifdeur te rijden met de rolstoel, was verdwenen wegens opkuis door iemand die in die kerk nieuw aangeworven was en die waarschijnlijk dacht dat het afval was. Uiteindelijk na aandringen door mijn chauffeur vond de verantwoordelijke een plank die voor de overbrugging kon zorgen, maar ik hou niet van dat improvisatorisch gedoe en de onzekerheid die er van mijn kant dan mee samanhangt. Dus plannen om nog naar Wommelgem te gaan heb ik dan maar geschrapt. Mensen aan wie ik dit vertel, begrijpen dat niet. Ik neem nog altijd wel zelf mijn beslissingen en weet heel goed waarom en waar mijn grenzen liggen.

Morgen ga ik normaal gezien naar een klassiek concert in de Blauwe Zaal van deSingel in Antwerpen. Vandaag (!) kreeg ik een mail dat het concert doorgaat in de Muziekstudio ipv in de Blauwe Zaal en dat er een inleiding is die begint om 19u15. Had ik dat eerder geweten, had ik op voorhand al kunnen regelen dat ik er met het vervoer op tijd zou gebracht worden en ten tweede vraag ik mij ook af of die Muziekstudio rolstoeltoegankelijk is en zo ja of ik veilig en wel geraak van de Blauwe Foyer, waar de inleiding is, naar de Muziekstudio. Dus heb ik maar een mailtje gestuurd naar de mensen van het onthaal van deSingel en in het slechtste geval is de Muziekstudio niet rolstoeltoegankelijk en moet ik morgen nog het vervoer annuleren en heb ik de annulatiekosten aan mijn been. Bovendien moet ik dan ook de prijs van het ticket terugvragen, als ze die al willen vergoeden. Ik had het ticket online besteld en toen ging het nog door in de Blauwe Zaal, die volgens mijn herinneringen perfect toegankelijk is. Er was ook geen melding dat ik mijn tickets telefonisch moest bespreken. Enfin als de Muziekstudio toegankelijk is, is er dan nog enkel de vraag of ik er op tijd geraak voor de inleiding, maar dan kan ik er wel naartoe gaan.

Elke keer word ik dan weer met mijn handicap op een onaangename manier geconfronteerd en dat is niet leuk. Het is waar dat ik mij wil begeven in de 'gewone' wereld, dat ik niet de reeds lang geëffende paden van de traditionele activiteiten van personen met een handicap bewandel en dan kan dat gebeuren natuurlijk. Er wordt er nog zo weinig bij stilgestaan. Ik wilde onlangs naar een klankschalenconcert, ook dat was niet rolstoeltoegankelijk. Wel zou dit concert in de toekomst nog wel in een toegankelijk lokaal worden georganiseerd.

Ja het leven gaat wat in 'golven' en wat mijn betreft zit de curve weer in een neerwaartse beweging... maar ik ben van plan om dat niet te lang te laten duren...

23:02 Gepost door Martine | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.