31-01-13

'Vijftig tinten' buitengezwierd

Het zat er aan te komen, dat het verhaal van 'Vijftig tinten' een 'speciale' wending zou nemen. Gekomen aan het hoofdstuk met de tekst van het 'contract' dat het mannelijk hoofdpersonage overhandigt aan het vrouwelijk hoofdpersonage, heb ik er de blok op gezet. Wat spijtig voor het geld dat ik eraan uitgaf, maar het is niet helemaal voor niets geweest, van de eerste hoofdstukken heb ik wel genoten en nu staat hij in de bib klaar om uitgeleend te worden. Van iemand die er werkt had ik vernomen dat ze van de trilogie drie exemplaren hadden en dat die bestendig uitgeleend werden, dus denk ik dat ze met dat vierde exemplaar wel gelukkig waren.

Het was anders weer een leuke dag. Met de stagiair-gezinshelpster ben ik wel vier dozen door mij afgedankte boeken naar de bibliotheek gaan brengen. We hebben er twee tripjes heen- en terug voor afgelegd. De tweede maal heb ik haar iets aangeboden in het leescafé. In de bib zien ze me nu graag komen, denk ik...

Later trok ik richting ziekenhuis voor mijn avondmaal en kwam ik onverwachts vrienden tegen met wie ik een aperitiefje dronk en een praatje deed.

Tenslotte vond ik de stille meditatie weer zeer fijn, ik heb weeral iemand ontmoet die warempel ook nog in dezelfde straat woont als ik!

De 'goede wave' waarin ik blijk te zitten, blijft nog even duren... Fijn.

23:50 Gepost door Martine | Commentaren (1) |  Facebook |

levenslust

Het ziet er naar uit dat ik morgen eindelijk nog eens naar de meditatiegroep zal kunnen gaan! Daar verheug ik mij op!

Het leven zit me momenteel echt mee. Ik voel me goed in mijn vel, dat was anders wel lang geleden. En het is dan ook precies dan, dat je ook positieve commentaar krijgt, vind ik. Niet als je in de put zit, wel als je het uitstraalt van levenslust...

Gelukkig is nu de verkoudheid volledig verleden tijd.

Ik word met de tijd ook enthousiaster over de workshop 'mandala's tekenen' die ik ga volgen (voor meer info, ga naar www.menikmati.be, er is nog plaats!). De ruimte waar de workshop zal plaatsvinden, is zeker rolstoeltoegankelijk. Ook loste de organisatrice al wat van haar concrete plannen met de workshop en hoe langer hoe meer denk ik dat het echt wel de moeite waard zal zijn...

Ik maak op dit moment een op alle vlakken uitermate zinvol aanvoelende periode door en ik geniet er met volle teugen van! Ook ben ik een beetje trots bij het besef dat ik daar voor een groot stuk zelf voor gezorgd heb...

00:19 Gepost door Martine | Commentaren (0) |  Facebook |

29-01-13

opluchting

Eindelijk, wat een opluchting, ik kan weer buiten! Zondag maakte ik reeds mijn eerste ritje, zonder omwegen direct naar mijn stamkroeg natuurlijk. Daar tracteerde ik mij op een koffie verkeerd met Liers vlaaike, nog een koffie verkeerd en tenslotte als kers op de taart een blonde Affligem met een mini-portie kaas. Ik voelde dat ik iets te vieren had...

Gisteren heb ik mijn achterstand aan persoonlijke boodschappen ingehaald. 'k Heb de winkel voor teken- en bureauaccessoires zowat leeggeroofd... Ik kreeg o.a. een nieuwe doos kleurpotloden van moeder cadeau al op voorhand voor mijn verjaardag en ik ben ze dan ook gaan halen. Zo'n inkopen doe je beter persoonlijk, vind ik.

Vandaag ben ik ook weer in mijn stamkroeg geweest alwaar ik een aangenaam praatje had met iemand. Hij vond dat ik 'goed mijn plan trok' en hij vond dat 'schoon'. Die dingen zijn mij dan als balsem op het hart...

'k Heb nog gelezen in vijftig tinten, maar voel dat ik die lectuur wat moet doseren. Die proza werkt bij mij nogal op het gemoed, daarvoor is het ook fictie denk ik, en af en toe moet ik het loslaten om later de draad weer op te pakken. Ik vind het vlot geschreven en spannend. Het leest inderdaad als een trein en nodigt uit om verder te lezen.

23:58 Gepost door Martine | Commentaren (0) |  Facebook |

26-01-13

eerste mandala-foto

Hoewel ik de computer voor vandaag wat moe ben, toch nog even een postje.

't Was een drukke dag. Ik kreeg niet minder dan twee brieven tegelijk van penpals uit Amerika en ik ben daar heel veel mee bezig geweest. Eén van de twee brieven is al beantwoord.

Tussendoor vond ik toch de moed om te koken, al moest ik mij er een beetje toe forceren. Nadien werd ik wel beloond voor de moeite, want het smaakte enorm. Het was broccoli met garnalen en kaassaus en met gekookte patatjes. Ik had al garnalen klaargemaakt met bloemkool maar met broccoli is het zo mogelijk nog lekkerder. 'k Heb nu wel een reuze-afwas staan, die is voor morgen.

Ik slaagde erin met mijn gsm een foto te trekken van één van mijn eerste volledig afgewerkte mandala's :

mandala 1.jpg

Deze mandala deed echt wel deugd bij het creëren ervan : de opdracht was om vanuit de buitenkant strepen, ja krassen te tekenen naar het midden toe. Dus krachtig duwde ik het potlood voor me uit en telkens was het of ik een stukje ballast van mij afgooide. Het tekenen van mandala's werkt inderdaad ook helend.

Er is nog een mandala op komst, die ben ik nog aan het inkleuren. Daar ben ik gisteren al mee begonnen en vermoedelijk doe ik daar vandaag nog wat aan voort. Het zal een welgekomen afleiding zijn van de eeuwige computer, handig instrument, dat wel, maar waar je wel bij overmatig gebruik wat horendul van wordt...

 

 

00:37 Gepost door Martine | Commentaren (2) |  Facebook |

25-01-13

gelukkig!

Momenteel ben ik echt gelukkig. Vanavond bezoek gehad van iemand die mijn manuele rolstoel misschien kan herstellen. Leuke babbel gehad met die gast.

Mijn hulp heeft voor mij van bij de boekenhandelaar de trilogie van 'vijftig tinten' meegebracht. Ik ben benieuwd. 'k Was aan wat ontspannende lectuur toe...

Vandaag dacht ik één van de mandala's die ik creëerde de voorbije dagen, in te kleuren. Het is er nog niet van gekomen tot nu toe, straks begin ik denk ik er nog aan. Het moet vanavond niet af zijn, ik kan de volgende dagen nog voortdoen. Een creatie maak ik graag op dezelfde avond of dag nog af, maar inkleuren is iets anders. Ik heb nog contact gehad met de persoon die de workshop geeft 'mandala's tekenen' waarvoor ik mij ingeschreven heb en ik denk echt wel dat het leuk wordt. Ze vertelde dat er zal gewerkt worden met verschillende materialen en met telkens een ander thema en dat ik mijn eigen mandala's zal mogen maken. Dat is anders dan wat ik eerst had begrepen, dus is dat wel een meevaller. Ze voegde er ook nog aan toe dat ik mij helemaal zal kunnen laten gaan, mmmmm....

Die briefwisseling met die ene penpal die niet vlotte, heb ik stopgezet. Ik ben op zoek gegaan naar een andere penpal en dacht ditmaal aan een vrouw. Ik heb een vrouw gevonden die levenslang heeft zonder kans op vrijlating. Binnenkort wordt ze jarig, misschien is voor haar de message die ik gestuurd heb een leuke verrassing. Ik ben er op uit om ook eens met een vrouw te schrijven. Nu even afwachten of zij er evengoed op uit is.

Allemaal leuke vooruitzichten dus die mij absoluut geen kwaad doen...

00:17 Gepost door Martine | Commentaren (0) |  Facebook |

24-01-13

dag van beslissingen

Langzaam maar zeker baan ik mij een weg in de wereld der mandala's... Het is boeiend en leuk om doen. Sommige vragen wel wat werk en dus ook wat doorzetting om het tot een goed einde te brengen. Het is durven iets proberen met potlood of kleurpotlood wat je nog nooit gedaan hebt en het resultaat afwachten. De auteur van mijn handleiding dringt erop aan dat ik goed tot me zou laten doordringen wat het met me doet. Ik voel een algehele bevrijding. Vandaag tekende ik niet minder dan vier mandala's, maar er waren erbij die niet zo veel werk vroegen. Ik heb geprobeerd er een fotoo'tje van te maken, maar helaas is mijn fototoestel stuk. Dus val ik in kosten als ik de wereld de vruchten van mijn arbeid via dit blogje kundig wil maken. Ik overweeg anders binnenkort een nieuwe gsm te kopen met ingebouwd fototoestel, dat vrij scherpe foto's kan trekken. Er zijn nog dingen waarvoor ik dit kan gebruiken. En mijn gsm heb ik altijd bij, dus moet ik me niet steeds afvragen of ik mijn toestel wel bij heb als ik het nodig heb. Dat zal anders nog niet voor onmiddellijk zijn, nu ik nog steeds niet buiten kan door de sneeuw.

Vandaag was anders een dag van beslissingen nemen. Ik heb besloten een briefwisseling met een Amerikaanse penpal, die niet erg vlotte, stop te zetten en er een andere aan te vragen in de plaats. Ik zou ditmaal opteren voor een vrouw. Vrouwen hebben meestal wel niet zo'n lange gevangenisstraffen als mannen in de USA en dan zal mijn contactpersoon zich moeten wenden tot een zusterorganisatie voor een adres.

Verder heb ik uiteindelijk beslist om mij de trilogie van '50 tinten van grijs' aan te schaffen. Ik weet dat het een echte hype is en dat naar het schijnt geen echte literatuur is, maar het grote succes en de aanbeveling van een vriendin hebben mij over de streep gehaald. Naar het schijnt leest het als een trein. Ik ben eens benieuwd... Ajaj straks hebben de dagen niet voldoende uren meer om alles te doen wat ik wil doen!

01:45 Gepost door Martine | Commentaren (0) |  Facebook |

23-01-13

sluimerend schuldgevoel omgezet in creativiteit

De weg die ik aan het bewandelen ben door het leren mandala's tekenen, lijkt mij wel een avontuur te zijn en een plezant avontuur. Mijn hulp heeft in de supermarkt noch potloodgom, noch slijper gevonden en toen ze nog tijd over had stuurde ik haar naar een winkel verderop waar ze o.a. tekengerief verkopen. Ik vroeg haar bovendien ook een mal mee te brengen met vormen van cirkels en ovalen, zoals optioneel vermeld wordt in de handleiding die ik aan het volgen ben. Voor een dikke vijf euro en op iets meer dan een half uur tijd, had ze alles bij. Ik straalde en zij dan van de weeromstoot ook. Vanavond zette ik mij dus aan les 3, niet zonder eerst volgens de aanwijzingen van de handleiding enkele cirkels met middelpunt te hebben getekend met de losse hand. Les 3 omvat stromingsoefeningen en ik maakte twee mandala's, waarvan bij één gebruik is gemaakt van de spiraal. Ik had er weer heel veel deugd van. Zoals ik een vriendin vertelde, heb ik in mijn studietijd nog getekend aan een Academie voor Schone Kunsten en toen ik daarmee stopte, vond wijlen mijn vader dat dat spijtig was en dat ik voor mezelf nog zou moeten tekenen en volgens zijn zeggen mijn talenten gebruiken. Af en toe en vooral als ik in de psychiatrie ben opgenomen, tekende ik nog wel, maar verder niet veel. Waardoor ik ook een licht sluimerend schuldgevoel had, dat ik één van mijn mogelijkheden niet benutte. Hieraan is dus een eind gesteld wat ook bijdraagt aan een zeker welzijn om de draad van het tekenen te hebben heropgenomen.

02:04 Gepost door Martine | Commentaren (0) |  Facebook |

22-01-13

koe bij de horens gevat

De 'roep' om te beginnen tekenen liet zich hoe langer hoe harder voelen en vanavond nam ik de koe bij de horens. Ik vroeg de ADL mijn hobbydoos uit de kast te halen, waarin heelwat tekengerief zit. Ik vond de boekjes met handleiding om mandala's te leren tekenen bijna onmiddellijk terug en keek wat er ik zoal voor nodig had. Papier uiteraard, een potlood en een gom, een slijper, een gradenboog, een passer en optioneel ook mallen met cirkels en ovalen. Dit laatste moet ik mij aanschaffen dat zal wat moeten wachten tot de sneeuw helemaal weg is, en morgen laat ik door mijn hulp een gom en een slijper meebrengen, ik hoop dat dat te vinden is in een supermarkt. Voor de rest kreeg ik het één en het ander bijeen en begon alvast met les 1. In het boekje wordt aangeraden om de volgorde van de lessen te respecteren en maar over te gaan naar een volgende les als je de vorige goed onder de knie hebt. Les 1 was : met de losse hand een cirkel tekenen met een middelpunt. Bij alle lessen is het belangrijk dat ik bij het tekenen bewust word van wat er in mij gebeurt. Les 1 ging wat mij betreft echt wel heel vlot. Dan maar naar les 2, waarbij ik moest oefenen met vrouwelijke (ronde) en mannelijke (hoekige) lijnen. Het was raar maar de hoekige lijnen gingen mij beter af dan de ronde. Ben ik dan zo hoekig van karakter? Of leun ik in mijn handelen en spreken meer naar het mannelijke toe dan naar het vrouwelijke? Enfin ik voelde toch wel degelijk een verschil, ook in mezelf, bij het tekenen van die ronde resp. hoekige lijnen. Ik heb me hiermee al keigoed geamuseerd, het is heel plezant om te doen en ik kan niet wachten tot ik er opnieuw mee aan de slag kan. De auteur raadt ook aan om bij de volgende lessen telkens enkele schetsen te maken volgens les 1, om er de juiste beweging in te krijgen. Spannend! Waar het allemaal niet toe kan leiden om hier op m'n blogje te schrijven over een voornemen. Zie, nu ben ik er ook daadwerkelijk mee begonnen en veel gras heb ik er niet over laten groeien. In deze donkere winteravonden vind ik dit een uitstekende bezigheid, al zal het denk ik het me zodanig gaan boeien dat het daartoe niet zal beperkt blijven.

01:14 Gepost door Martine | Commentaren (0) |  Facebook |

21-01-13

creatief

Ook deze dag is voorbijgegaan als een kabbelend beekje... Wat opgerommeld, afgewassen (daar was ik trots op, want het kostte me wel wat moeite), gekookt (varkenslapje met gestoofde worteltjes met ajuin en met gekookte patatjes), naar vriendinnen gebeld... en naar muziek geluisterd. Zo genoot ik van de repetitieve muziek van Steve Reich met zijn Music for 18 Musicians, een werk dat ik af en toe tot regelmatig opzet. Nu gaat het er wat relaxter aan toe met Back to Black van Amy Winehouse. Deze artieste leerde ik zoals velen pas goed kennen na haar overlijden. Ik heb van haar een box met haar drie albums, tenminste ik denk toch dat ze in totaal drie albums heeft uitgebracht. Als ik zo zit te luisteren naar muziek, krijg ik zin om iets creatiefs te doen met mijn handen, iets tekenen, of een handwerk doen of zo. In mijn jeugd heb ik menig trui gebreid, misschien moet ik daar werk van maken om voor mezelf nog eens een trui te breien. Ik droom er zelfs soms 's nachts van. Wat tekenen betreft, zou ik eindelijk graag eens werk maken van het leren mandala's ontwerpen. Ik heb me ooit een handleiding aangeschaft, het is helemaal geen dik boek en het is mooi en fris gepresenteerd, maar om de één of andere reden is er een drempel, die ik moeilijk lijk te overwinnen. Nochtans leent de winterperiode zich uitermate voor dergelijke dingen. Ik moet maar eens op zoek gaan naar dat boekje over mandala's, dat ik niet goed meer weet staan, nu ik mijn boekenkasten heb opgeruimd. Maar echt een probleem is dat niet. Komaan, Martine, waar wacht je op?

PS Nadien nog geluisterd naar een best of van Janis Joplin, zaterdag was het trouwens haar verjaardag, en nu pleeg ik nog een beetje meditatie. Slaapwel iedereen en tot blogs.

00:22 Gepost door Martine | Commentaren (0) |  Facebook |

20-01-13

mijn ding

Het was een fijne dag! Zo'n hele dag heb ik rustig op m'n stoikes mijn 'ding' gedaan. 'k Heb heelwat huishoudelijke klussen geklaard, waaronder gekookt (een halve steak met spruitjes en gekookte aardappelen) en afgewassen. Blijkbaar lukt het me wel ook vanuit de elektronische rolstoel. 'k Heb een lang gesprek gehad met een vriendin over de telefoon. In mijn mailbox trof ik ook een onverwachte hartelijke mail van een vriend van mij aan en die deed me heel veel plezier. Die mail is eigenlijk om af te drukken en tegen de muur te hangen, doe ik, één van de dagen! De avond vulde ik met heel veel naar muziek luisteren, zo luisterde ik naar het integrale werk 'Der Tod und das Mädchen II' van Olga Neuwirth, een hedendaagse compositie voor Sprachstimme. Ik genoot van de vrijheid die ik heb om te luisteren naar hetgeen ik op een bepaald moment zinvol vind. Eerder op de dag las ik nog in Brieven aan een jonge dichter van Rainer Maria Rilke en genoot van de diepgang van de tekst. Ik heb dit anders vrij dunne boekje nu uit en heb als opvolger gekozen voor Mysticism van Evelyn Underhill. Ik heb al de voorwoorden (eentje bij de twaalfde druk en ééntje bij de eerste druk) gelezen en ik denk wel dat het me zal boeien. Het is een hoofdzakelijk psychologisch-wetenschappelijk werk, maar ik ben er toch wel benieuwd naar. Maar voor ik nu ga slapen, sluit ik de dag af met nog wat stille meditatie, om het geheel in schoonheid af te ronden.

01:07 Gepost door Martine | Commentaren (0) |  Facebook |