29-01-13

opluchting

Eindelijk, wat een opluchting, ik kan weer buiten! Zondag maakte ik reeds mijn eerste ritje, zonder omwegen direct naar mijn stamkroeg natuurlijk. Daar tracteerde ik mij op een koffie verkeerd met Liers vlaaike, nog een koffie verkeerd en tenslotte als kers op de taart een blonde Affligem met een mini-portie kaas. Ik voelde dat ik iets te vieren had...

Gisteren heb ik mijn achterstand aan persoonlijke boodschappen ingehaald. 'k Heb de winkel voor teken- en bureauaccessoires zowat leeggeroofd... Ik kreeg o.a. een nieuwe doos kleurpotloden van moeder cadeau al op voorhand voor mijn verjaardag en ik ben ze dan ook gaan halen. Zo'n inkopen doe je beter persoonlijk, vind ik.

Vandaag ben ik ook weer in mijn stamkroeg geweest alwaar ik een aangenaam praatje had met iemand. Hij vond dat ik 'goed mijn plan trok' en hij vond dat 'schoon'. Die dingen zijn mij dan als balsem op het hart...

'k Heb nog gelezen in vijftig tinten, maar voel dat ik die lectuur wat moet doseren. Die proza werkt bij mij nogal op het gemoed, daarvoor is het ook fictie denk ik, en af en toe moet ik het loslaten om later de draad weer op te pakken. Ik vind het vlot geschreven en spannend. Het leest inderdaad als een trein en nodigt uit om verder te lezen.

23:58 Gepost door Martine | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.