22-12-12

'bad van Liefde'

Sinds woensdag ben ik terug van een driedaagse ik mag wel zeggen geslaagde retraite. Van zondag tot woensdag verbleef ik in het trappistinnenklooster te Brecht, het klooster dat ook aan bod kwam in 'In Godsnaam' van Annemie Struyf. Naar dat klooster ga ik reeds ongeveer 20 jaar, bijna ononderbroken een dag in de maand. Andere keren ging ik er voor enkele dagen zoals dus ook deze week. Ik dompelde mezelf onder in de stilte en de rust van de plek en nam als het ware een 'bad van Liefde'. De eerste dag vooral was een dag van inkeer, de volgende dagen waren er meer van naar buiten treden. De vrouw die met mij meeging voor de verzorging viel ook heel goed mee, alsook de groep gasten die daar toevallig op het zelfde tijdstip waren als wij. De zusters waren weer hartelijk zoals altijd en ze hadden ook oog voor mijn dieet als diabeet. Ik verdeelde mijn tijd tussen lezen, brieven schrijven, de diensten bijwonen en bidden. Ook ging ik enkele keren met de assistente wandelen en in de refter een koffie drinken. Dus waren mijn batterijen weer goed opgeladen.

En goed ook, want eens terug thuis werd ik daar snel weer geconfronteerd met de concrete realiteit. Donderdag kon mijn gezinshelpster haar wagen eerst niet in de garage zetten, omdat mijn bovenburen hun wagen voor de deur hadden gezet. Na veel vruchteloos bellen en een sms'je naar hen te hebben gestuurd, liet ik de politie komen, die ook ging kloppen en bellen boven, en uiteindelijk een takelwagen liet komen, die het voertuig meenam. Prettig is anders, maar ik heb met die mensen ook al heel veel geduld gehad.

De ongunstige tijdingen blijven komen langs verschillende kanten en ik hoop de positieve energie, opgedaan in Brecht, een tijdlang te kunnen vasthouden. Misschien moet ik daar zelfs niet echt iets voor doen,  en zal dat vanzelf wel blijven.

23:40 Gepost door Martine | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.