29-11-12

bijzonder

Vol ben ik er nog van. Bij de thee na de meditatie, waar ik vanavond naartoe ging, las iemand van de groep een eigen geschreven gedicht voor. Mooi dat dat was! De groep is wel hechter en hechter aan het worden. Ik voel mij er heel veilig, die persoon met haar dichterlijke talenten waarschijnlijk ook. Ze zei dat het een eerste keer was dat ze uit haar poëzie aan anderen voorlas. Keibijzonder!

Mijn plannen voor Kerstmis en Nieuwjaar worden alsmaar concreter. Met Kerstavond heb ik drie personen uitgenodigd, twee hebben al toegezegd, de vierde wacht nog wat af. Als iedereen komt die ik gevraagd heb, zullen we met twee dames en twee heren zijn. Ik denk dat ik ga kokkerellen, in elk geval maken we er een gezellige boel van! Met Kerstmis zelf komt de familie bijeen bij moeder.

Met Oudjaar ga ik zoals vorig jaar en het jaar voordien naar de gebedswake in de Foyer de Charité te Bonheiden. Daar kijk ik alvast naar uit! Ik ben al ingeschreven, ik moet nog enkel het vervoer regelen, maar ik denk wel dat dat geen probleem zal zijn.

Ik heb er echt goed aan gedaan om te gaan naar de twee meditatiegroepen. Ik kom daar gelijkgezinden tegen of mensen die heel erg voor elkaar openstaan en ik kan echt wel ook mijn bijdrage hebben aan de gesprekken. Echt tof!

 

23:31 Gepost door Martine | Commentaren (0) |  Facebook |

27-11-12

een massage, mmmm...

Het is nagenieten geblazen! Vanmiddag heb ik een heerlijke massage gekregen van Tanja van Praktijk Tanit en het deed en het doet nog heel veel deugd. Het was voor mij een allereerste volledige massage en het is een hele belevenis geweest. Nu is het nog altijd zo dat mijn lichaam precies weer ééngemaakt is, het geeft een gevoel van één lichaam en in dat lichaam één geest te zijn. Voor mij is dit zeker voor herhaling vatbaar!

Vanavond toen ik mijn stamkroeg binnenreed, zat er een koppel dat ik daar al vaak gezien had, maar met wie ik nog niet echt had gesproken. Ze zaten aan de tafel waar ik normaal aan zit en ik maakte aanstalten om ergens anders te gaan zitten, maar die mensen nodigden mij uit om bij hen te komen zitten. Er ontspon zich een gans gesprek en ik vond het heel aangenaam.

Dus ja weer een gouden randje rond deze dag! Ik merk dat het er tegenwoordig veel zijn... ! Lachen

23:41 Gepost door Martine | Commentaren (0) |  Facebook |

donkerbordeaux

Het is weer volop vreugde die de klok slaagt in mijn leven. En dat komt niet alleen mij ten goede, maar ook de mensen uit mijn entourage. Hierdoor ontstaat bijna een ganse vreugdevolle kring van mensen en ik voel me er wel goed bij. Het is echt wel een wisselwerking.

Ik had een uitnodiging gekregen om deel te nemen aan een werkgroep rond Een cursus in wonderen. De informatie die ik had gekregen, sprak me echter niet aan en ik liet de begeleider weten dat het 'mijn ding' niet was. Hij heeft me dan gevraagd of hij mij nog meer informatie mocht doorsturen en ik was daarmee akkoord. Die informatie heb ik nu gekregen en gedeeltelijk doorgenomen en ik word in mijn oorspronkelijke gedachte en gevoel bevestigd dat het niets voor mij is. Ik heb het de begeleider laten weten. Ik hou het voorlopig bij de christelijke meditatie, waarmee ik er wel bij vaar.

Vanavond ging ik naar de meditatiegroep in Wommelgem en men had voor iets gezorgd opdat ik met gemak over de boord van de schuifdeur kon rijden. Ik genoot van de stilte. Ook kwam Heilige Theresia van Lisieux ter sprake en ik vertelde dat ik haar autobiografie heb gelezen, en dat ik het heel mooi vond. Ook in die groep begin ik mij goed te voelen. Ik lijk de benjamin van de groep te zijn. Er is een heel bejaarde man bij die iedereen 'Monseigneur' noemt en hij is altijd zo hartelijk tegen mij. Ik denk dat hij bisschop geweest is.

Morgen en overmorgen ben ik van plan om te koken en tussendoor ook witloofsoep te maken. Ja ik ben wat het koken betreft weer op dreef gekomen Lachen. Na de moeilijke periode in september en oktober, heb ik mij volledig weer herpakt, op een manier die ik nog niet zo lang geleden niet voor mogelijk zou geacht hebben. En door het voorbije verdriet kleurt het rood van de liefde nu donkerbordeaux...

00:27 Gepost door Martine | Commentaren (0) |  Facebook |

26-11-12

Keshe Foundation : wereldhervormers of charlatans?

Het zit maar te malen in mijn hoofd en ik kan de slaap niet vatten. Vandaag heb ik bijna een ganse dag op Facebook aan het discussiëren geweest over een (pseudo?)wetenschappelijk onderwerp, nl. over bepaalde organisaties en theorieën die zich zouden bezig houden met het opwekken van energie zonder brandstof. Bij mij gaat er dan een belletje rinkelen, want ik herinner mij iemand die stellig beweerde dat men met het systeem van perpetuum mobile dergelijke energie kon opwekken. Toen heeft iemand mij erop gewezen dat er ten eerste kracht wordt gebruikt om het element in beweging te zetten en ten tweede dat de beweging zich niet eindeloos voortzet, maar langzaam maar gestadig afzwakt, om uiteindelijk stil te vallen.

Een vriendin plaatste op haar pagina een propagandavideoclip van een onderneming genaamd Keshe Foundation en een clip met de weergave van een zogenaamd experiment met het opwekken van energie vanuit bepaalde golven die zich zouden voordoen in de ether. Een propagandaclip lijkt me al geheel niet objectieve informatie te bevatten en wat het experiment betrof, stelde ik een aantal gerichte vragen waarop ik naar mijn gevoel geen voldoende antwoord kreeg. Er kwam dan nog een andere persoon tussenbeide die koste wat het kost de methodes voorgesteld door de onderneming voornoemd wilde verdedigen, maar op mijn vraag of er een *serieuze en onafhankelijke* bron was die die methodes onderschrijft, kreeg ik als antwoord dat het 'moeilijk' was. Ik kreeg als antwoord een aantal wedervragen en verwijten waaruit bleek dat de man eerder op de speler argumenteerde dan op de bal en dat vind ik niet correct. Van mijn vriendin kreeg ik een pdf toegestuurd, een verslag van een zekere professor Van Overmere van de VUB die weliswaar de realiseerbaarheid van het project bevestigt, maar ook stelt dat het gaat om nucleaire energie, dat er onvoldoende metingen aanwezig waren in Keshe's dossier, dat er nog onderzoeken moesten gepleegd worden en dat voorzichtigheid geboden was.

Voor mij is dan de kous af. Voor het ogenblik zijn er mij geen serieuze en onafhankelijke bijdragen of publicaties voorgelegd die minstens op redelijke wijze achter de voorgestelde methodes staan. Bij Van Overmere lees ik integendeel een duidelijke en uitgesproken reserve. Dus voorlopig hou ik de boot af kwestie van die onderneming op enige wijze te steunen. Zelf ben ik geen wetenschapster en weet ik hiervan niets af, wel zegt mijn gezond verstand dat het hier wel eens over boerenbedrog zou kunnen gaan of nog erger, over een niet ongevaarlijk experiment.

Die non-profit organisatie die Keshe Foundation beweert te zijn stelt het zo voor dat de energie van ons allen is terwijl ze wel alle patenten in handen heeft van de zgn. technologiën om energie op te wekken zonder brandstof. Stel, in het allerergste geval, dat die onderneming erin slaagt om een atoombom te produceren, en beslist deze technologie te verkopen aan de meest biedende? Er zijn genoeg landen die daarin zouden geïnteresseerd zijn... In de discussie die ik vandaag voerde, kwam trouwens aan het licht dat Keshe een atoomdeskundige is...

Wellicht zullen de 'verdedigers' stellen dat ik zeker behept ben met een vooroordeel of erger nog dat ik door 'de autoriteiten geconditioneerd ben' om in dergelijke technologieën niet te geloven, maar is het ook niet zo dat zij dan maar hun heil zoeken in zeer zwakke en niet-wetenschappelijke argumenten ter verdediging van hùn 'heilig huisje'?

Nu ik mij hier eens lekker heb kunnen laten gaan, want op mijn blogje publiceer ik tenslotte wat ik wil, hoop ik het nu van mij te kunnen afzetten en te kunnen slapen...

03:56 Gepost door Martine | Commentaren (0) |  Facebook |

24-11-12

mysticae van de 20ste eeuw

Het moet zijn dat ik iets uitstraal op dit ogenblik, denk ik. Van verschillende kanten blijven er complimentjes komen. 't Is wel plezant, zeker ook omdat ik het niet verwacht.

Uiteindelijk heb ik als opvolger op De vrolijke atheïst gekozen voor Vrouwelijke mystici van de twintigste eeuw door Anne Bancroft Lachen. Dit boek heb ik al een tijdje staan. Ik ben er weer op gevallen met mijn boekenkast op te ruimen en ik heb het ook gevonden in opzoekingen die ik op internet deed in verband met één van de in dat boek besproken mysticae, Evelyn Underhill. Ik heb weer behoefte aan wat spiritualiteit na de droge kost van professor Van Bendegem, hoewel hij het en passant in zijn boek ook heeft over atheïstische spiritualiteit.

Vanavond heb ik weer gekookt, gebakken zalm met gestoofde prei en gekookte patatjes. Bij de vis een beetje citroensap en mosterd en het smaakte mij weer. Als ik dit gerecht voorzet aan invités, dan bereid ik daar een sausje bij, maar zelf heb ik het nog liever puur natuur.

Later op de avond ben ik er nog ene gaan drinken, voor de rest was ik de ganse dag thuis en heb ik het een en het ander in het huishouden opgeknapt.

Nu geniet ik van de stilte, ik sluit deze dag voldaan af met wat meditatie.

00:32 Gepost door Martine | Commentaren (0) |  Facebook |

22-11-12

onverwachtse dingen zijn dikwijls het leukst

Vandaag kreeg ik onverwachts van verschillende kanten complimenten en dat was erg leuk. Het was een dag met heel veel bevestiging naar mij toe. Ik weet dat idealiter het het beste is om niet afhankelijk te zijn van goedkeuring van anderen, maar als je die onverwachts krijgt, dan vind ik dat toch wel meegenomen. Ik onthou vooral dat mijn moeder vindt dat ik zo goed mijn plan kan trekken. Dat is voor haar misschien niet alleen een gelegenheid om een complimentje te geven, maar ook om uiting te geven aan de geruststelling en het vertrouwen die haar dat geeft.

Vanavond was het meditatie en ik vond ditmaal de stilte bijzonder 'bewoond'. Tijdens het gesprek bij de thee zei ik dit plus dat ik echt geloofde dat als er twee of meer in naam van de Heer samen zijn, de Heer in hun midden is, zoals het geschreven staat. Dat bracht stof tot een diepgaand gesprek. Ook werd er gesproken over het boek De kracht van de ongebonden vrouw van Clarissa Pinkola Estés en ik heb kunnen vertellen dat dit boek mij ertoe gebracht had te schrijven met gevangenen in de States. De meesten vonden dat wel tof.

Ik heb De vrolijke atheïst van Jean Paul Van Bendegem bijna uit, maar zo vrolijk vond ik dat boek toch niet. Ik ben het met hem trouwens op verschillende punten eens, bijvoorbeeld wanneer hij stelt dat je over bijna niets binnen de menselijke realiteit het fijne kunt weten. Ik vind het een boeiend boek en vlot geschreven ook. Nu is de vraag, wat zal het volgende boek zijn dat ik zal lezen? Misschien herneem ik Er was eens... er is nog van Dr. C.J. Schuurman over de symbolische betekenis van sprookjes. Ik heb nog bijkomende boeken besteld, waaronder Dans l'attente de Dieu van Simone Weil en Brief aan een jonge dichter van Rainer Maria Rilke. Deze auteur ken ik al van het dagboek van Etty Hillesum, de jonge Nederlandse die in een concentratiekamp tijdens de tweede wereldoorlog omkwam. Ik heb al een gedichtenbundel van Rilke, maar dat is nogal hermetisch. De Brief is proza en is misschien ietwat toegankelijker.

Enfin dus weer een dag met een gouden randje...

23:16 Gepost door Martine | Commentaren (0) |  Facebook |

19-11-12

eindelijk

Ah, eindelijk weer toegang tot mijn blogje! Zaterdag en zondag was het niet gelukt dan maar telkens een korte update geplaatst op Facebook. Nu kan ik mij hier weer eens lekker laten gaan...

'k Heb een fantastisch weekend achter de rug, goed voor de buitenkant en de binnenkant, zoals de spreker zei tijdens de bezinningsnamiddag die ik gisterennamiddag bijwoonde in de Foyer de Charité te Bonheiden. De spreker was een zekere Filip, diaken en pastoraal werker in het ziekenhuis te Bonheiden. Ik denk dat hij daar de geknipte man voor is, hij sprak recht naar het hart toe. Hij had het over de droevige geheimen van de rozenkrans en dus binnen ons geloof. Voor de leken, er wordt bij de rozenkrans een bezinning gedaan over de verschillende fases in het leven van Christus, en dat wordt de mysteriën genoemd. Filip roept op tot solidariteit met elkaar, wanneer we het moeilijk hebben, maar wel vanuit een niet-weten, een stille nabijheid. Na de bezinning was er een moderne vesperdienst, gevolgd door een kopje koffie met een stuk taart. Het was heel lekker. Ik heb met verschillende mensen gesproken die ik reeds kende, het was een blij weerzien.

Zaterdag hield ik een 'japonnendag' doch was vrij actief. Ik voerde tal van huishoudelijke taken uit en ondervond er nadien veel voldoening van. Ik kookte : kip met gestoofde paprika's, rijst en currysaus. Vandaag heb ik weer gekookt, bloemkool en garnalen met kaassaus en gekookte patatjes. Het heeft me weer gesmaakt. Er blijft genoeg over voor een tweede maal. Dat is handig, in een handomdraai zal dat dan weer klaar zijn.

Met mijn hulp hebben we mijn berging onder handen genomen. Dat was nodig en ik ben weer heel tevreden van het resultaat. Er is heelwat in de vuilzak beland, waardoor alles weer wat ordelijker is en dus overzichtelijker. Het was een serieus jobke, maar het resultaat is er dan ook weer.

Ondertussen ben ik beginnen lezen in De vrolijke atheïst van Jean Paul Van Bendegem en je voelt meteen dat er iemand met een getraind brein de pen heeft gehanteerd. Hoewel het over nogal zware onderwerpen gaat, slaagt hij erin het vrij luchtig te houden, zoals de titel al doet vermoeden. Zoals ik ondervind bij alle boeken die ik lees, ben ik ook nu weer niet akkoord met alles wat hij schrijft. Hij noemt zich een belevings- en ervaringsatheïst, ik noem mij een belevings- en ervaringsgelovige. De meningen lopen dan natuurlijk soms uiteen, maar het is altijd boeiend om iemand anders zijn overwegingen en gedachtengangen te leren kennen.

De smaak van stilte van Bieke Vandekerckhove heb ik uit en dit boek komt in mijn persoonlijke top 3 te staan, dit is een boek om te lezen en te herlezen. Uit haar bibliografie ga ik trouwens werken lichten die ik overweeg mij ook aan te schaffen en te lezen.

23:00 Gepost door Martine | Commentaren (0) |  Facebook |

17-11-12

een kleine ramp - vervolg

Mijn laptop is terug van de winkel en is normaal gezien weer virusvrij. Nu blijkt dat ik toch nog geen mails kan verzenden met als error melding dat ik 'under investigation for spam abuse' sta... Dezelfde errormelding als van voor dat ik de laptop naar de winkel heb gedaan om hem virusvrij te maken. Dus ik bel weerom naar de provider en blijkt dat ik (nog altijd) op de blacklist sta. Ik krijg een nummer waar ik naartoe kan bellen van maandag tot vrijdag van ... u tot 17u30 en het is... vrijdagavond 22u. Ik krijg ook een mailadres en iemand van de familie was zo vriendelijk om in mijn naam naar dat adres een mailtje te sturen... Allemaal heel omslachtig dus. En het is nog de vraag of ik voor maandag nog van die vermaledijde blacklist zal verwijderd worden. Laat ons hopen! Het is erg vervelend want ik zou eigenlijk enkele mailtjes moeten verzenden. Die man of vrouw die die virus op mij heeft afgevuurd, heeft me lelijk te pakken, en wie weet is hij of zij nu stiekem in zijn of haar vuistje aan het lachen.

Met die blacklist is alles goed en wel, maar ik vraag mij af of het sanctioneringssysteem niet erger is dan het euvel dat men wil bestrijden, nl. spam. Dit is voor mij al een tweede keer dat ik onschuldig op die blacklist terechtkom, ik vind dit niet meer normaal.

Enfin internetten en facebooken is blijkbaar wel mogelijk, dus is alle contact gelukkig niet onmogelijk. Ook heb ik weer bereik op mijn gsm, dus ook dat is weer in orde.

Verder heb ik vandaag allerlei boodschappen gedaan en ben ik gaan eten in het ziekenhuis, waar ik met iemand een praatje kon doen. Gisteren ben ik naar de meditatiegroep gegaan, het deed weer deugd, bij het kopje thee na de meditatie was het gesprek wat luchtiger dan anders, maar de boog kan niet altijd gespannen staan. Woensdag heb ik gekookt, spruitjes met varkenslapje en gekookte patatjes, heerlijk was dat.

De enkele voorbije avonden heb ik op een andere manier moeten invullen dan ik gewoon ben, nu ik mijn laptop niet had, en ik heb veel gelezen en naar muziek geluisterd. Ik heb verder mijn cd's met boeddhistische meditatiemuziek ontdekt, met mijn koptelefoon en het gaf me veel rust. We laten er ons door niet van de wijs brengen!

00:18 Gepost door Martine | Commentaren (0) |  Facebook |

15-11-12

een kleine ramp

Voor de verandering ben ik eens aan het bloggen in de bibliotheek. Dinsdag vernam ik dat vanuit de mailbox op mijn laptop per uur méér dan 700 mails vertrokken en dat dat lag aan een virus... 'k Heb hem toen meteen afgezet en ik heb ook die namiddag nog gebeld met de zaak waar de computer vandaan komt. Die zaak ligt wel op een eindje van waar ik woon, maar ik heb het geluk dat de uitbaters bij mij achter de hoek wonen. Ze zijn ook altijd heel gedienstig en de uitbaatster is dan diezelfde dinsdagavond mijn laptop komen halen en met een beetje geluk heb ik hem morgenavond al terug.

Bij overmaat van ramp heb ik al ongeveer 24u geen bereik meer op de gsm. Ik heb gebeld naar de klantendienst (na een half uur wachten ongeveer kreeg ik iemand aan de lijn) en ze wisten mij te vertellen dat het waarschijnlijk lag aan de overgang naar een andere provider. Ik wist niet dat ik dan een tijdlang mijn gsm buiten offline niet meer kon gebruiken.

Veel meer heeft een mens niet nodig om zich plots afgezonderd te voelen van de wereld. Gelukkig is er nog de vaste lijn en de bib...

18:00 Gepost door Martine | Commentaren (0) |  Facebook |

13-11-12

kooktherapie

Vanavond deed ik een beetje aan 'kooktherapie' : ik maakte kip met pruimen en honing klaar, een Marokkaans recept. Ik lust dit gerecht heel graag en het was lang geleden dat ik het nog eens had klaargemaakt, wegens niet erg strokend met een suikerarm dieet of wat ervan overgebleven is. Voor mij is het een aanzet om te blijven regelmatig zelf koken, al zal ik dat nog wel afwisselen met nog eens gaan eten.

Vanavond heb ik mezelf ook eens stevig 'door mekaar geschud', mentaal dan natuurlijk. Het kon zo niet verder in die sombere en onzekere stemming. Een paar leuke telefoontjes en een leuke mail in mijn inbox, het zijn allemaal misschien kleine dingen, maar voor mij zijn het toch nog altijd de kleine dingen die het maken. Ik moest er komaf mee maken van al dat gezeur, vond ik. Ik beloof niet dat ik niet nog sombere momenten ga hebben, die heeft tenslotte iedereen, maar ik neem mij voor om er waakzaam over te zijn, dat dit niet de hoofdtoon wordt. Vooral in dit seizoen van minder licht en meer grauwte en nattigheid, is het belangrijk om er de spirit in te houden.

00:56 Gepost door Martine | Commentaren (0) |  Facebook |