27-11-12

donkerbordeaux

Het is weer volop vreugde die de klok slaagt in mijn leven. En dat komt niet alleen mij ten goede, maar ook de mensen uit mijn entourage. Hierdoor ontstaat bijna een ganse vreugdevolle kring van mensen en ik voel me er wel goed bij. Het is echt wel een wisselwerking.

Ik had een uitnodiging gekregen om deel te nemen aan een werkgroep rond Een cursus in wonderen. De informatie die ik had gekregen, sprak me echter niet aan en ik liet de begeleider weten dat het 'mijn ding' niet was. Hij heeft me dan gevraagd of hij mij nog meer informatie mocht doorsturen en ik was daarmee akkoord. Die informatie heb ik nu gekregen en gedeeltelijk doorgenomen en ik word in mijn oorspronkelijke gedachte en gevoel bevestigd dat het niets voor mij is. Ik heb het de begeleider laten weten. Ik hou het voorlopig bij de christelijke meditatie, waarmee ik er wel bij vaar.

Vanavond ging ik naar de meditatiegroep in Wommelgem en men had voor iets gezorgd opdat ik met gemak over de boord van de schuifdeur kon rijden. Ik genoot van de stilte. Ook kwam Heilige Theresia van Lisieux ter sprake en ik vertelde dat ik haar autobiografie heb gelezen, en dat ik het heel mooi vond. Ook in die groep begin ik mij goed te voelen. Ik lijk de benjamin van de groep te zijn. Er is een heel bejaarde man bij die iedereen 'Monseigneur' noemt en hij is altijd zo hartelijk tegen mij. Ik denk dat hij bisschop geweest is.

Morgen en overmorgen ben ik van plan om te koken en tussendoor ook witloofsoep te maken. Ja ik ben wat het koken betreft weer op dreef gekomen Lachen. Na de moeilijke periode in september en oktober, heb ik mij volledig weer herpakt, op een manier die ik nog niet zo lang geleden niet voor mogelijk zou geacht hebben. En door het voorbije verdriet kleurt het rood van de liefde nu donkerbordeaux...

00:27 Gepost door Martine | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.