19-11-12

eindelijk

Ah, eindelijk weer toegang tot mijn blogje! Zaterdag en zondag was het niet gelukt dan maar telkens een korte update geplaatst op Facebook. Nu kan ik mij hier weer eens lekker laten gaan...

'k Heb een fantastisch weekend achter de rug, goed voor de buitenkant en de binnenkant, zoals de spreker zei tijdens de bezinningsnamiddag die ik gisterennamiddag bijwoonde in de Foyer de Charité te Bonheiden. De spreker was een zekere Filip, diaken en pastoraal werker in het ziekenhuis te Bonheiden. Ik denk dat hij daar de geknipte man voor is, hij sprak recht naar het hart toe. Hij had het over de droevige geheimen van de rozenkrans en dus binnen ons geloof. Voor de leken, er wordt bij de rozenkrans een bezinning gedaan over de verschillende fases in het leven van Christus, en dat wordt de mysteriën genoemd. Filip roept op tot solidariteit met elkaar, wanneer we het moeilijk hebben, maar wel vanuit een niet-weten, een stille nabijheid. Na de bezinning was er een moderne vesperdienst, gevolgd door een kopje koffie met een stuk taart. Het was heel lekker. Ik heb met verschillende mensen gesproken die ik reeds kende, het was een blij weerzien.

Zaterdag hield ik een 'japonnendag' doch was vrij actief. Ik voerde tal van huishoudelijke taken uit en ondervond er nadien veel voldoening van. Ik kookte : kip met gestoofde paprika's, rijst en currysaus. Vandaag heb ik weer gekookt, bloemkool en garnalen met kaassaus en gekookte patatjes. Het heeft me weer gesmaakt. Er blijft genoeg over voor een tweede maal. Dat is handig, in een handomdraai zal dat dan weer klaar zijn.

Met mijn hulp hebben we mijn berging onder handen genomen. Dat was nodig en ik ben weer heel tevreden van het resultaat. Er is heelwat in de vuilzak beland, waardoor alles weer wat ordelijker is en dus overzichtelijker. Het was een serieus jobke, maar het resultaat is er dan ook weer.

Ondertussen ben ik beginnen lezen in De vrolijke atheïst van Jean Paul Van Bendegem en je voelt meteen dat er iemand met een getraind brein de pen heeft gehanteerd. Hoewel het over nogal zware onderwerpen gaat, slaagt hij erin het vrij luchtig te houden, zoals de titel al doet vermoeden. Zoals ik ondervind bij alle boeken die ik lees, ben ik ook nu weer niet akkoord met alles wat hij schrijft. Hij noemt zich een belevings- en ervaringsatheïst, ik noem mij een belevings- en ervaringsgelovige. De meningen lopen dan natuurlijk soms uiteen, maar het is altijd boeiend om iemand anders zijn overwegingen en gedachtengangen te leren kennen.

De smaak van stilte van Bieke Vandekerckhove heb ik uit en dit boek komt in mijn persoonlijke top 3 te staan, dit is een boek om te lezen en te herlezen. Uit haar bibliografie ga ik trouwens werken lichten die ik overweeg mij ook aan te schaffen en te lezen.

23:00 Gepost door Martine | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.