30-10-12

Boulevard of Broken Dreams

Eindelijk, eindelijk, schreef ik vanavond een brief terug naar die ene penpal van wie ik al enkele weken geleden reeds een brief had ontvangen, en ik voel me nu ook beter dan ik mij in weken nog gevoeld heb! Plots was het moment er. Ik was weer klaar om die brief, waaraan ik wel gedurende de hele tijd vaak had moeten denken, te beantwoorden. En ik die wat bang was geweest dat ik deze opdracht eindeloos voor mij uit zou blijven schuiven. In de toekomst zal ik mij daar dus geen zorgen meer om maken : het blijkt immers dat de moment er altijd wel komt om weer te schrijven. Voor mij een teken te meer dat dit echt iets is dat ik wil doen.

Voor ik mij aan het schrijven heb gezet, keek ik wat tv, wat lang geleden was. Ik keek naar TerZake met vooral het Sandy-orkaan in Amerika en nadien naar Belpop. Deze aflevering ging over Jacques Brel en hoewel men de pretentie had een overzicht te maken van zijn levensloop en carrière, stel ik mij de vraag : waar is Marieke gebleven? Ik veronderstel dat de erfgenamen die aan de uitzending meewerkten, hun voorwaarden zullen gesteld hebben...

De twee affiches die ik nog heb van Boulevard of Broken Dreams 1985 en 1986 en die ik wilde wegdoen, omdat ik ze wat beu ben en ook omdat ze het wat druk maken in mijn living, hebben een nieuwe leuke bestemming gevonden : ze zullen mijn kerstcadeau zijn voor mijn zus. Ze is ermee akkoord. De Boulevard of Broken Dreams was een reizend theaterfestival bestaande uit een aantal tenten waarin allerlei toneel en dans activiteiten gebeurden en stond steeds op de kaaien ter hoogte van de Suikerrui in Antwerpen. In 1987 hebben ze er voor het laatst mogen staan, nadien kwam er de Zomer van Antwerpen.

01:16 Gepost door Martine | Commentaren (2) |  Facebook |

28-10-12

zonder pretentie

De laatste tijd heb ik weer wat moeite om positief te blijven staan in het leven. Niet zo lang geleden had ik immers een zware ontgoocheling te verwerken en eerlijk gezegd, weegt het nog wat door. Toch zie ik in dat het belangrijk is om niet te gaan zeuren of verbitterd te worden. Dan pas zullen mensen mij gaan mijden...

Gisteren had ik anders een schitterende dag met een uitstap in het MuHKA, samen met een vriendin. Het MuHKA, museum voor hedendaagse kunst te Antwerpen, viert dit jaar zijn 20 jarig bestaan. Er was een unieke tentoonstelling van de verzamelde kunstwerken van Jimmie Durham. Deze tenstoonstelling gaf een goed overzicht over het werk en de ideeën van Durham. Het viel mij op dat hij kunstwerken maakt zonder de pretentie van een kunstwerk te zijn, dikwijls vanuit afval of met steen en hout. Er was zelfs een kunstwerk met een gebeeldhouwde peanut. Het lijkt iemand met nu en dan dus de nodige humor. Mijn vriendin en ik waren er ongeveer gelijktijdig en we zijn iets gaan drinken met een broodje erbij in het cafetaria. Ik had erop gegokt ernaartoe te gaan met de elektronische rolstoel en gelukkig mochten we gebruik maken van de grotere dienstlift. Ik genoot ook van de ruimte van het MuHKA op zich, waarin ik mij altijd heel goed voel. Eigenlijk viel alles heel goed mee, wat de uitstap heel aangenaam en geslaagd maakte.

Vrijdag was de familie bijeen om de verjaardag van moeder te vieren, goed dat we nog eens samen waren.

23:56 Gepost door Martine | Commentaren (0) |  Facebook |

23-10-12

weer een leuke dag

Vandaag ging ik voor een onderzoek naar het ziekenhuis, gelukkig was het resultaat van het trouwens pijnloos onderzoek gunstig.

Ik trok naar het terraske van mijn stamkroeg, ontmoette er twee vriendinnen en maakte veel pret. Ook een vriend kwam er later bijzitten, het was gezellig.

Vanavond ging ik bij iemand op bezoek, ook dat was gezellig.

'k Ben nu de dag aan het afronden met wat gemoedelijke jazz muziek.

23:43 Gepost door Martine | Commentaren (3) |  Facebook |

opruimwoede

Met mijn hulp en de stagiaire zijn we, als het werk rond was, gaan wandelen langs de vesten tot aan het park, waar we nog een tijdje op een grasperk in de zon gezeten hebben. Ik denk dat we er alle drie van genoten hebben. Het zou kunnen dat het er voor de rest van het jaar niet meer inzit, dus heb ik de gelegenheid niet laten voorbijgaan.

Toen we in het park waren, deed mijn hulp nog een 'hartenkreet' naar mij, om toch mijn bureau op te ruimen of beginnen op te ruimen en dat is niet in dovemansoren gevallen. Vanavond vloog ik erin en een deel van mijn bureau ziet er al veel meer netjes uit dan ervoor. Mijn tamelijk grote vuilbak is vol met papier dat ik weggedaan heb. Met de grove borstel noemen we dat en zo gaan we nog verder.

Vanavond (voor de opruim) was ik in Wommelgem voor een sessie christelijke meditatie. Ik werd heel warm onthaald. Er was een stokoude man bij, die de anderen 'Monseigneur' noemen en hij begroette me heel warm. Ik denk dat hij bisschop geweest is, ik weet het niet juist.

De komende weken en maanden heb ik heelwat op het programma staan. Binnenkort vieren we de verjaardag van moeder. Dit weekend ben ik ook afgesproken in Antwerpen met een vriendin, we zijn afgesproken in het MuHKA, museum voor hedendaagse kunst in Antwerpen. Ik zie er alvast naar uit, om mijn vriendin terug te zien, en ook om nog eens een paar uurtjes te vertoeven in dat heel speciale gebouw waar ik zo graag ben.

Het weekend erna ga ik nog eens naar de abdij in Brecht en 's zondags ben ik zeer vriendelijk uitgenodigd op een 'Potluck', uitnodiging die ik niet aan mij heb laten voorbijgaan. Zo heb ik ook geleerd wat een Potluck was, het is een feestje met een wat groter aantal genodigden die allen een maaltijd meebrengen, voldoende voor zichzelf en de personen die hen vergezellen. Dat wordt dan allemaal op een grote tafel gezet en je mag kiezen wat je wenst te eten. Ik ken enkele mensen die ook uitgenodigd zijn, en anders hoop ik wat mensen te leren kennen...

In november ga ik in de Foyer de Charité in Bonheiden een lezing volgen over de droeve geheimen van de rozenkrans. De Foyer de Charité is een soort centrum voor retraites en is geleid door een priester. Er bestaan zulke foyers verspreid over de ganse wereld. In België weet ik er twee, één in Spa en één in Bonheiden. In Bonheiden verblijven ze in het kasteel Zellaer. In de Foyers leven overal een lekencommunauteit van vrouwen. De Foyers zijn gesticht door Marthe Robin, die bijna gans haar leven bedlegerig was en die niet zo lang geleden heilig verklaard werd. Vanuit haar bed heeft ze mensen aangesproken en geleid tot het oprichten van een Foyer ergens in Frankrijk met ook de bedoeling om jonge meisjes in die tijd een waardige opleiding en een onderdak te bieden.

In december maak ik waarschijnlijk een retraite van een viertal dagen, ook in de abdij te Brecht. Daar kijk ik echt naar uit, het is hoog tijd voor mij om er eens tussenuit te zijn.

De komende weken en maanden zal ik mij dus niet vervelen, al verveel ik mij bijna nooit... Op dit moment ben ik naar muziek van Tibetaanse schalen aan het luisteren, daar was ik op dit moment echt voor in de stemming...

00:42 Gepost door Martine | Commentaren (1) |  Facebook |

22-10-12

een heerlijk nazomertje

Het was een dus rustig, maar heerlijk weekend.

Gisteren en vandaag met een persoon een leuke babbel gehad. Van de hond van die persoon kreeg ik zelfs een lekje op mijn wang Lachen.

De man die ik in het ziekenhuis ontmoette, mag morgen naar huis en ik denk dat we af en toe nog wel zullen afspreken om ergens iets te gaan drinken.

Ik heb vandaag ook in het park in de zon gezeten, heerlijk!

Ik ga dus weer met frisse moed een nieuwe, waarschijnlijk weer drukke week tegemoet.

00:12 Gepost door Martine | Commentaren (0) |  Facebook |

20-10-12

de hemel op aarde

Langzaam maar zeker lacht het leven me weer toe...

Vandaag bracht ik iemand aan het lachen met de uitspraak dat het toch de hemel op aarde is als je in de kroeg waar je het liefste komt, je eigen muziek hoort die je al jaren niet meer gehoord hebt... Ik doelde daarmee op de vinylplaten die ik wegdoe.

Gisteren kreeg ik geweldig nieuws. De leerling, die bij mij Franse les volgt, had voor een test over een tekst die we samen hadden voorbereid, niet minder dan 9/10 gekregen van de juf! Daar was ik natuurlijk wel heel blij mee, en hij ook denk ik.

Omdat ik vond dat ik een beloning verdiende, ging ik vandaag op zoek naar bijpassende oorbellen bij de paarse Swarovski steen die ik van een vriendin gekregen had eerder op het jaar. Ik had daar oorbellen bij gekocht, maar die ben ik kwijt, ik denk dat ik wat te goed heb opgeruimd in mijn woning... Dus trok ik naar de Swarovski winkel hier in Lier en eerst vond de winkelierster niets. Ik keek echter nog eens goed in de vitrine, en zag er toch wel hangen, die heel geschikt waren! Ik wenkte de dame en ze haalde ze uit de vitrine. Ik paste ze (op straat want in de winkel kon ik niet binnen, ik stelde de vrouw gerust dat ik er niet mee zou wegrijden hahaha) en ja de koop werd dadelijk geklonken! Ik hield ze meteen in, want die steen had ik ook aan. Dus is mijn portemonnee een heel deel lichter, maar mijn stemming heel wat vrolijker!

De man die ik regelmatig zie in het ziekenhuis vertelde me dat hij de laatste dagen veel beter slaapt en beter eet. Misschien voelt hij zich al wat beter en misschien doet mijn vriendschap hem wel goed.

21:42 Gepost door Martine | Commentaren (0) |  Facebook |

18-10-12

over ditjes en datjes, alsook over pannenkoeken...

Druk, druk, druk. Jeetje, ik heb het druk. Eindelijk komt er een wat rustiger weekend aan. 'k Heb nog steeds een onbeantwoorde brief van een Amerikaanse penpal liggen, het is er gewoon niet meer van gekomen.

In december zijn herstellingswerken gepland in mijn woning en dan zou ik dat combineren met een retraite in de abdij. Ik ben alle schikkingen daartoe aan het treffen en het lijkt er naar uit dat alles in orde komt. Het is hoog tijd dat ik nog eens voor een paar daagjes weg kan zijn.

Over de abdij gesproken, ik ging er normaal gezien nu zaterdag voor een dagje naartoe en in alle drukte ben ik vergeten het vervoer vast te leggen. Nu is het te laat, het moet ten laatste drie werkdagen op voorhand aangevraagd worden. Ik zal de zusters dus verwittigen dat ik niet kom. Eigenlijk komt me dat goed uit. Als het in orde was geweest, had ik het laten staan, maar nu ik die dag onverwachts vrij heb, vind ik het prima dat ik het dit weekend rustigaan kan doen.

Een deel van mijn vinylplaten is vandaag opgehaald door een barman van mijn stamkroeg en de rest komt hij volgende week halen. Het voelt vooral aan als een opluchting, vreemd genoeg, want ik had eerder verwacht dat het voor mij moeilijker ging zijn om van die platen afscheid te nemen. Misschien kan hij er enkele uithalen die kunnen dienen in de kroeg, want daar draaien ze nog vinylplaten, en dan kan ik ze (na al die jaren dat ik ze niet meer heb gehoord) nog beluisteren. Wel lief van hem, vind ik.

Mijn gezinshelpster en de stagiaire hebben vanmiddag samen voor ons gedrieën pannenkoeken gebakken... en ze waren overheerlijk! Er bleven er nog twee porties over, daar heb ik vanavond al één van achter de kiezen gewerkt. Dat is smullen...

23:00 Gepost door Martine | Commentaren (2) |  Facebook |

16-10-12

turrelut

Hoewel ik niet zo gelukkig ben met de verkiezingsuitslag, denk ik dan dat ze de kans die ze nu krijgen maar moeten waarmaken en bewijzen dat ze het beleid dat ze beloofd hebben, ten uitvoer kunnen brengen. Anders dreigen ze grandioos door de mand te vallen, vrees ik.

Gisteren zondag heb ik bijna heel de dag de verslaggeving van de gemeentelijke verkiezingen gevolgd, zowel op tv als op de laptop. Ik maakte mij in een aantal zaken behoorlijk druk, maar ik merk nu dat het tegelijk ook een goede afleiding was voor het tobben over de zorgen waar ik mee te kampen had. Het deed wat de adrenaline vloeien...

Ik heb een nieuwe vriend gemaakt, deze man ontmoette ik in het cafetaria van het ziekenhuis toen ik daar regelmatig ging eten. Hij wenst onze gegevens uit te wisselen, dat wordt dus een blijver en daar ben ik blij mee.

Ik ben dan toch ook zo 'flink' geweest om gisteren zelf te gaan stemmen en niet zoals vele anderen hun kat te sturen door middel van een medisch attest. Ik beschouw het als een erezaak om zelf mijn stem uit te brengen en ben er trots op dit gedaan te hebben.

Vrijdag heb ik een jeugdvriendin op bezoek gehad in Lier en het was heel fijn. Voor mij is dit in ieder geval voor herhaling vatbaar. Later ging ik naar de vespers die heel mooi waren en 's avonds is mijn buurjongen gekomen voor zijn bijles. Omdat we met één les niet rond kwamen, is hij gisterenavond nog eens geweest. Dat leidde mij wat af want van al dat gedoe rond de verkiezingen, daar werd ik wel turrelut van...

00:04 Gepost door Martine | Commentaren (0) |  Facebook |

07-10-12

muzikale wandeling

Door omstandigheden voel ik mij wat triest en alleen. Ach ook daar kom ik wel over heen.

Vanmiddag heb ik op een terraske gezeten, lekker in de zon. 'k Heb ervan kunnen genieten.

Mijn gezinshelpster komt enkele weken samen met een stagiaire en die stagiaire moet samen met mij een creatieve activiteit doen. We konden kiezen tussen verschillende thema's en ik koos voor 'muziek'. Ik heb voorgesteld om een soort muzikale wandeling te maken doorheen mijn levensverhaal en ze was er meteen mee akkoord. Dat ben ik al een beetje aan het voorbereiden. Ik denk dat het wel heel plezant zal zijn om te doen.

22:07 Gepost door Martine | Commentaren (0) |  Facebook |

06-10-12

fles wijn

Vanmiddag kwam mijn buurjongen langs om zich te verontschuldigen, hij had een fles wijn bij om het goed te maken. Dus we doen moedig voort...

Nu ben ik dus een glaasje wijn aan het drinken met mooie muziek en met brandende kaarsjes... Dankjewel, Monique!

22:07 Gepost door Martine | Commentaren (2) |  Facebook |