01-10-12

dag met een gouden randje

Vanavond reed ik naar Wommelgem om er voor het eerst de groep stille christelijke meditatie te gaan bijwonen. De inleidende tekst ging over Sint-Franciscus en ik vond het heel mooi. Er volgde een half uur diepe, bewoonde stilte. Ik ben ook vriendelijk onthaald en heb laten vallen dat ik er nog wel naartoe zou gaan. Het was heel toegankelijk, alleen was de toegang tot de zijruimte, de stille kapel, versperd door de rails van een schuifdeur. Dus hebben ze me wel wat moeten helpen, maar ze zaten er niet echt mee in.

Vandaag was er nog een voltreffer, een brief van een Amerikaanse pennenvriend die was afgehaakt omdat hij boos op me was. Ik had misschien wel een beetje scherp de puntjes op de i gezet wat betreft mijn finananciƫle en emotionele limieten bij het brieven schrijven. In elk geval vraagt hij nu om er weer mee te beginnen, omdat hij volgens wat hij schrijft, mij mist... En ik die juist mij vragen aan het stellen was of ik wel een goeie 'penpal' ben, omdat het nu al een hele tijd wat stil is, maar natuurlijk kan dat aan een heleboel redenen liggen.

Toen ik van Wommelgem terug was, ging ik een lekkere, verse soep eten in mijn stamkroeg en geheel onverwachts had ik daar een boeiend en uitvoerig gesprek over religie met de man die daar aan het werken was. Daar haalde ik mijn hartje wel aan op!

Dus is het een dag met een gouden randje, zoals mijn Hollandse vriendin zou zeggen...

23:14 Gepost door Martine | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.