30-09-12

libel

Vanmiddag lokte de zon me naar buiten. In de stad leek het heel druk te zijn, alle terrasjes vol, een optreden op de Grote Markt, shopping dag. Ik vluchtte van die drukte weg, het park in en ging op het grasplein zitten, in de zon. Ik haalde mijn boek boven en begon te lezen. Op een bepaald moment kwam er een mooie libel aangevlogen en ze ging zitten op de rand van mijn boek. Ze bleef daar toch twee, drie minuten zitten. Ik bleef heel rustig zitten, tot ze vanzelf weer wegvloog. Dat vind ik zo'n uniek moment.

Later ging ik iets eten in het cafetaria van het ziekenhuis. Ik nam stoofvlees met frietjes en sla. Ik ging een tijdlang mediteren in de kapel van het ziekenhuis. Ik kwam tot rust.

23:06 Gepost door Martine | Commentaren (0) |  Facebook |

het Inn Dia event

Vanavond was the place to be, de Foyer, met het Inn Dia event. Ik vond het heel speciaal en kon het geheel wel appreciëren. Eerst kregen we een blues groep, het was eerder rythm 'n blues. Daar kon ik alvast al van genieten, al was er niet zo heel veel volk. Ik reed tussendoor even naar huis voor een sanitaire stop en toen ik terugkeerde, waren ze de kunstwerken op dia aan het projecteren op een groot scherm. Ik heb er vrij intensief naar zitten kijken en heb ook geluisterd naar de begeleidende muziek. Het geheel was heel speciaal, een beetje bevreemdend, maar dan vraag ik mij af, wat zegt dat over mezelf? Het geheel werd afgesloten met een rockgroepje dat niet slecht was, maar ik heb al beter gehoord. Er was nog steeds niet zo heel veel volk, wat ik wat spijtig vond voor de organisatoren. Nochtans heb ik op de rockmuziek wat kunnen shaken en mijn 'frustraties' van de voorbije weken een beetje letterlijk van me kunnen afschudden... Lachen Er zijn een aantal mensen geweest die ik ken en het was leuk om met hen een babbeltje te slaan. Dikwijls voel ik pas achteraf, wanneer ik thuis ben, of ik er nu echt wel van genoten heb en dit was nu toch weer duidelijk het geval!

00:25 Gepost door Martine | Commentaren (0) |  Facebook |

29-09-12

plan in het water brengt iets anders leuks op

Vanavond wilde ik naar een concert gaan in het Conservatorium van Brussel, het was een concert met niets dan strijkinstrumenten met stukken van verschillende componisten, waaronder Richard Strauss en Arnold Schönberg. Het was druk op de weg en we kwamen wat te laat aan, maar ik zou nog binnen gemogen hebben, ware het niet dat... de liften te klein waren! Mijn chauffeur en ik dus van een kale reis terug naar Lier... 'k Heb ginder wel een cd gekocht met strijkersmuziek van Schönberg en ik heb hem daarnet al eens opgezet om mij wat te troosten en het is heel mooi.

'k Ben dan toch niet bij de pakken blijven zitten, ik ben een pizza gaan eten in een pitatent waar ik nog wel klant ben en later reed ik nog naar mijn stamkroeg, waar ik hartelijk onthaald werd en waar ook een vriendin mij tracteerde omdat ze iets te vieren had. Dat maakte mijn dag weer helemaal goed!

01:02 Gepost door Martine | Commentaren (0) |  Facebook |

26-09-12

Zen en verliefd worden

Het bezoekje dat een vriendin mij bracht vanmiddag was heerlijk. Ze leende me een boek uit, Zen en de kunst van het verliefd worden van Brenda Shoshanna. Aha, daar kan ik misschien wel iets uit leren. Voorlopig was ik nog bezig in Schuurman's boek over sprookjes, dat mij ook boeide, maar na overleg denk ik toch nu voorrang te geven aan het boek van mijn vriendin... Ik ben er echt wel eens benieuwd naar. Dankjewel, lieve vriendin van me!

In Schuurman's boek las ik o.a. over de symboliek van typische sprookjespersonnages zoals de koning, de koningin, de prins, de prinses, de stiefmoeder, enz.. Nu was ik bezig met een boeiend hoofdstuk over de symboliek van de getallen. Er staan dingen in dit boek die mij soms doen denken aan leringen van esoterische inslag, zoals van de tarot en de astrologie, maar misschien maakt het me tegelijk ook iets minder argwanend tegenover deze dingen. 'k Vind het in ieder geval allemaal heel interessant en mooi geschreven, maar het is wel materie waar ik mij sterk op moet kunnen concentreren. Nu zal ik dit boek even opzij leggen dus. Ik dip het wel weer op als de tijd ervoor gekomen is.

Mijn buurjongen is vanavond langs geweest voor zijn tweede les. De les is wat uitgelopen naar anderhalf uur in plaats van een uur, maar het was wel nodig en ik zat er eigenlijk niets mee in. Hij was ook zo lief om bij wijze van wederdienst mijn PMD en mijn papier en karton buiten te zetten. Zelf heb ik er ook wel voldoening aan.

 

23:54 Gepost door Martine | Commentaren (0) |  Facebook |

Grrrrr...

Het zit me vandaag ook al niet mee. Toen ik mijn post nakeek en mijn factuur van de telefoonmaatschappij opende, merkte ik dat die meer aanrekende dan dat het voor mijn verbruik normaal is. Ik zag meteen waar de fout zat. Ik had namelijk in juni een goedkoop abonnement genomen om tijdens de daluren gratis naar het buitenland te bellen en om één of andere reden was dat niet doorgegeven aan de facturatiedienst en hebben ze die gesprekken met het buitenland volledig aangeregend. Kaïet Kaïet! Dat valt niet mee. Morgen bel ik met de klantendienst en probeer ik de zaak recht te laten trekken. De vorige factuur was ook al fout, maar toen was me dat niet opgevallen. Ik ben bij die telefoonmaatschappij al meer dan 20 jaar klant en een stipte betaler, nu mogen ze voor mij ook een geste doen, vind ik. Ervan uitgaande dat het zo goedkoop was, heb ik er ook niet op gekeken, natuurlijk. Grrrr... In onze tijd moet je toch wel àlles nakijken en achter alles aanzitten...

Enfin ik heb nu een kaarsje branden en een cd opgezet met zwoele jazz van Charlie Haden.

Het was Orange Day en ik was met oranje gekleed vandaag. Ik voel mij daar goed bij met dat te doen.

Enne... oh ja, ik vergat het al bijna te vertellen. Vandaag ben ik opgebeld door de dienst aangepast vervoer om hun verontschuldigingen aan te bieden voor de mislukte rit van gisterenavond. Dat vond ik wel fijn.

 

00:31 Gepost door Martine | Commentaren (0) |  Facebook |

25-09-12

overovervloed

Vandaag leek een dag waarbij alles slecht afliep. Drama's zijn er niet gebeurd, maar het zat wat tegen.

Het begon met mijn gezinshelpster die een aantal foute dingen meebracht van de winkel en mijn klantenkaart vergeten is te laten scannen voor de punten. Geen drama dus.

Later wilde ik met aangepast vervoer voor het eerst naar een meditatiegroep gaan in Wommelgem. Ik had het vervoer geboekt om 18u30. Rond dat uur kreeg ik telefoon dat ze vertraging hadden. Ik zei oei als ik maar op tijd op mijn bestemming geraak. Ik moest stipt om 19u in Wommelgem zijn. Uiteindelijk was de bus er om 18u50 en toen weigerde ik vriendelijk om nog te vertrekken. Ik wilde de mediterende groep immers niet storen door te laat aan te komen. Veiligheidshalve zal ik in de toekomst de bus een kwartiertje vroeger laten komen. Ik verwijt niemand iets, ik kan begrijpen dat het verkeer uitzonderlijk drukker was dan anders met dat ongure weer. Ik heb toch een mailtje gestuurd naar de verantwoordelijk om te vragen om geen annulatiekosten te moeten betalen.

Vanavond heeft er iemand mij ook weinig respectvol behandeld en ik was er niet gelukkig mee.

Rond 22u bestelde ik telefonisch een pita broodje. Rond 22u50 kreeg ik telefoon dat de koerier bij mij voor de deur stond. Toen hoorde ik ook de bel gaan. Waarschijnlijk had hij op mijn bel niet goed gedrukt...

Om al die kleine tegenslagen weg te spoelen, heb ik nu mijn cd met naast Dominique ook de minder bekende liedjes van Soeur Sourire opgezet. Af en toe luister ik graag naar die spirituele, frisse en heldere liedjes, helder als het klaterende water van een kabbelend riviertje. 'Seigneur, Tu es ma surabondance...' (Heer, jij bent mijn overovervloed).

00:19 Gepost door Martine | Commentaren (0) |  Facebook |

23-09-12

'Er was eens... er is nog' van Dr. C.J. Schuurman

'k Ben eens iets gans anders aan het lezen dan wat ik nu al een hele tijd aan het lezen was. Ik ben een boek beginnen lezen over de symbolische betekenis van sprookjes, Er was eens... er is nog van Dr. C.J. Schuurman. Schuurman is psychiater en heeft een uitgebreid onderzoek gedaan naar de dieptepsychologische laag in sprookjes. Ik ben nog maar in het begin van het boek, maar vind alvast dat het me als op mijn lijf geschreven is. Om jullie een beetje te laten meeproeven, citeer ik een fragment uit zijn boek waar hij het heeft over het onderzoek dat tot dan toe verricht was naar sprookjes in West-Europa :

"Men onderzoekt, analyseert en catalogiseert hartstochtelijk, maar aan de eigenlijke zin van de stof, waarmee men zich bezighoudt, komt men niet toe. Het is een klein voorbeeld van de tragiek der Westeuropese cultuur, die door haar intellectualistisch accent vervreemd is van de dieper-menselijke zielsbelevenissen en daardoor ook van de mythen".

- Dr. C.J. Schuurman, Er was eens... er is nog, uitgeverij Ankh-Hermes, 2000, p. 20.

In datzelfde boek las ik ook dat de allereerste oorsprong van sprookjes zich situeert in Indië en ook een bloei heeft gekend later in Perzië.

Van Schuurman had ik al heelwat gelezen, waaronder De rode draad in ons leven en Stem uit de diepte. Ik heb die lectuur heel erg geapprecieerd en mijn verwachtingen zijn dus ook voor dit boek hooggespannen!

21:01 Gepost door Martine | Commentaren (4) |  Facebook |

22-09-12

een fijne dag

Ja ik had een fijne dag.

Ik zag mijn begeleidster en het deed weer veel deugd om de dingen nog eens door te praten. Ze zag een punt om aan te werken, maar ze wist zelf niet zo heel goed hoe ik dat dan wel moest aanpakken. Ze vond het positief dat ik in groep ben beginnen mediteren en andere meditatie- en gebedsmomenten gevonden heb. Ik sprak haar over De Brug en ze zei dat De Brug zéker geen sekte is en dat die gemeenschap in Lier echt wel een goede naam heeft op het vlak van verdraagzaamheid en openheid naar iedereen en van hulpvaardigheid. We hebben opnieuw een afspraak in december. Bij het vertrek drukte ze me op het hart van mij zeker toe te leggen op gebed. Het viel me op, want ze is anders altijd wat meer terughoudend als het over geloof gaat.

Later ging ik een vesperdienst bijwonen in De Brug. Ik vond het een hele mooie gebedsdienst, die meer aandacht zou verdienen, vind ik. Het viel me op dat de gebruikte taal heel hedendaags is, zowel bij de lezingen als bij de liederen en de psalmen. Ook dat deed deugd. Ik ben zeker van plan om nog te gaan, al zal het volgende week niet zijn, want dan heb ik iets anders op het programma staan.

Vanavond kwam dan een buurjongen langs opdat ik hem zou helpen met zijn Frans. Het is voor mij nieuw, ik heb nooit echt lesgegeven of zo. Ik denk dat het niet makkelijk zal zijn en ik zie als missie hierbij dat ik best hem kan helpen wat meer zelfvertrouwen te hebben...

Het was dus een goedgevulde dag, zoals een vriendin mij zei toen ik haar nog belde.

Oh ja ook dat nog. Toen mijn buurjongen weg was, ben ik nog iets gaan drinken in een nieuwe kroeg in mijn buurt. Het was er netjes, bijna te netjes voor een café. Er stonden wel speelautomaten en er waren mensen op aan het spelen en dan krijg ik echt wel geen goed gevoel. Ik weet dat er heelwat mensen daarmee heelwat geld verdoen en er ook aan verslaafd zijn en dan vind ik het niet mooi van de eigenaars om dit uit te buiten... Misschien ga ik daar nog op het terras zitten, maar ik denk niet meer binnen. Als ik iets wil gaan drinken dan ga ik toch beter een eindje verder tot in mijn stamkroeg, daar zijn geen speelautomaten.

01:12 Gepost door Martine | Commentaren (1) |  Facebook |

20-09-12

steun

Langzaam maar zeker ben ik weer uit mijn dipje aan het geraken en begin ik weer de smaak van het leven te pakken te krijgen. Niet vreemd daaraan is de steun die ik krijg van verschillende mensen alsook die ik vind in het gebed. Vanavond was ik weer bij de meditatiegroep en 'k begin er hoe langer hoe meer deugd van te hebben. Ik begin mij ook wat thuis te voelen in de groep, als we na de meditatie samenkomen voor een kopje thee. Het zijn bijna allemaal dames van mijn leeftijd ongeveer of ouder en het voelt warm aan om bij die vrouwen wat vriendschap te vinden.

'k Heb een blunder geslagen. 'k Heb mijn bovenburen gesmst om te vragen hoe het met hen was en om hen te bedanken dat het tegenwoordig zo stil is. Toen ik een smsje terugkreeg, las ik verbijsterd dat ze enkele dagen weg zijn... Gelukkig nemen ze het me blijkbaar niet kwalijk! Vandaag heb ik daar al iemand mee aan het lachen gebracht, en mezelf ook...!

Vandaag op mijn weg veel mensen aangetroffen die me met het één of het ander wilden helpen. Ook dat hoort bij de kleine dingen van de dag, die zo kostbaar zijn en waaraan ik mij optrek.

23:53 Gepost door Martine | Commentaren (2) |  Facebook |

19-09-12

voelsprieten

De zin om te helpen waar ik kan, is er nog altijd, al is enige passie, opgedaan bij het lezen van de boeken van Guy Gilbert een beetje verdwenen. Vandaag deed ik iets voor een vriendin, dat ik niet wilde uitstellen, en ben ik eveneens een andere vriendin gaan bezoeken in het ziekenhuis. Het doet me goed als ik anderen op de één of andere manier kan helpen... Helpen is dikwijls al zo moeilijk, vaak kun je voor een ander niet zo heel veel doen. Dus houd ik toch nog steeds de voelsprieten goed gestrekt naar buiten om signalen, wanneer ik werkelijk iets kan doen, op te vangen. Voor mij is dat één van de pijlers van de zin van mijn leven.

Momenteel ben ik De kardinaal hoopt aan het lezen van Olivier Le Gendre, de opvolger van zijn Biecht van een kardinaal. Biecht vond ik al reuze, deze vind ik nog beter! De gesprekspartners bij het interview kennen mekaar ook al beter en er worden gemakkelijker diepgaandere bedenkingen en conclusies geuit over de malaise binnen en over de Kerk. De kardinaal blijft anoniem en dat staat dan voor een grote openhartigheid. Op korte tijd heb ik ook dit boek weer bijna uit. Dat zegt al veel.

00:12 Gepost door Martine | Commentaren (0) |  Facebook |