19-08-12

gedrevenheid

Het is putteke nacht en eindelijk koelt het een héél klein beetje af. Ik mag nog niet klagen, want ik ben vandaag bij de zusters trappistinnen in Brecht geweest en in het klooster was het heerlijk fris. Ik denk dat ik hier op mijn terraske nog een tijdje ga blijven zitten, het is zo aangenaam, die nu draaglijke warmte!

Om de zaken wat positief af te sluiten met die ene penpal die wilde stoppen met schrijven, heb ik hem een vriendelijk woordje gestuurd, samen met de foto die hij mij had gestuurd. Hij stuurde mij mijn foto's ook terug op. Gisteren heb ik nog een hele brief geschreven, er ligt er nu nog ene die moet beantwoord worden. Omdat ik er vrij veel van mezelf insteek, schrijf ik maximum één brief per dag, maar dan ook niet alle dagen.

In Brecht heb ik voor verschillende mensen gebeden, er waren er enkelen die mij uitdrukkelijk vroegen om voor hen te bidden. Natuurlijk doe ik dat dan. Ik geloof er wel in dat het op de één of andere manier helpt. Het blijft toch wel een mysterie.

'k Ben nu zowel bezig in Daglicht van Roemi als in L'espérance aux mains nues ('de hoop met blote handen') van Guy Gilbert. De gedichten van Roemi laten zich slechts met de druppelteller lezen dus kon ik die combineren met nog een proza boek. Het doet goed om mij weer te verdiepen in de gedrevenheid van Père Gilbert.

01:23 Gepost door Martine | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.