14-08-12

'Daglicht' van Roemi

Gisteren was het een familiefeestje, reeds voor moederkesdag. De jongste spruit binnen de familie wist al onze harten te veroveren met zijn guitige streken. Al bij al was het wel gezellig. Veel te veel gegeten, natuurlijk.

Het is weeral zonnig hier en dus ben ik ervan aan het genieten. Trouwens zit mijn week al goed vol, met enkele leuke afspraakjes.

Zoals vaak merk ik dat ik er weer ben voor enkele van mijn vrienden en probeer met hen mee hun zorgen te dragen en waar gewenst wat goede raad te geven of toch iets te zeggen over wat ik ervan denk en dikwijls hebben ze dat wel graag.

'k Ben anders mooie poëzie aan het lezen, voor de verandering. Op aanraden van een vriend ben ik de gedichten van Roemi aan het ontdekken. Roemi was een Perzische mysticus uit de 13de eeuw en hij hoort bij het soefisme, een vertakking van de islam die gelooft in de rechtstreekse ontmoeting van de mens met God, zonder tussenpersonen, en die gelooft dat de mens gemaakt is om één te worden met God en dus steeds meer te groeien naar die éénwording. Voor mensen die op spiritueel vlak op zoek zijn naar verdieping, is deze lectuur echt wel aan te raden. Ik was zelf begonnen met Liefde is de weg, dit is een bloemlezing met kwatrijnen van Roemi, die voor mij een beetje ontoegankelijk waren, maar ik ben nu ook niet gewoon om veel poëzie te lezen. Dan ben ik overgestapt naar Daglicht en dat vind ik veel toegankelijker. Het ene gedicht spreekt me al wel méér aan dan het andere, maar er zijn werkelijke pareltjes bij... Enkel voor 'fijnproevers'! En ook maar te lezen met de druppelteller...

00:06 Gepost door Martine | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.