18-06-12

tranen met tuiten

Gisterenavond keek ik naar Intouchables en ik vind het een geweldige film. De film gaat over een Franse aristocraat die in de rolstoel belandt en die een vacature opent voor een begeleider... De rest vertel ik niet, voor ingeval jullie lezers de film nog willen zien. De fijne humor, de schok van de cultuur van twee verschillende sociale klassen, de menselijkheid, de durf van beide personnages, alles draagt bij tot een film die mij diep geraakt en ontroerd heeft. Ik heb dus gehuild, tranen met tuiten... Huilen Hij is méér dan een gewone aanbeveling waard, een warme aanbeveling dus.

De film leidde mij wat af, dat had ik nodig. Ik wil er zijn voor andere mensen, maar mag niet vergeten ook voor mezelf te zorgen.

Vanavond werd het op een voor mij onverwachte manier plots heel zonnig en warm en ik heb er nog van genoten. Op een terraske zitten in aangenaam gezelschap is altijd leuk...

00:02 Gepost door Martine | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.