10-05-12

pareltjes om mee te lachen

Leven met een handicap is verre van altijd kommer en kwel. Zo wordt er bijvoorbeeld tijdens de uitvoering van de assistentieopdrachten wel eens duchtig gelachen. Gisteren gaf de assistent mij mijn kousen en zei, wacht ik heb er nog een. Ik zei : 'Ik heb nog steeds niet drie benen hoor'. Daar werd dan nog lustig om gelachen en verder over gegrapt. Enkele dagen geleden vroeg een andere assistent : 'Is het water wel nat genoeg?' Waarop ik mezelf niet kon weerhouden om in een schaterlach te schieten. De assistent kon er gelukkig de humor van inzien en meelachen. Het komt niet altijd van de kant van de assistent, soms komt het van mijn kant. Ooit was ik een beetje in de war en versprak mij aan de bieper waarmee we onze oproepen doen. Ik zei : 'Oproep... euh... 8!' Dit terwijl er alleen maar een oproep 1, 2, 3, 4 en 5 bestaat. Voor de grap probeerden we een leuke opdracht te bedenken die we aan die fictieve oproep 8 zouden koppelen en ik kwam op het idee dat dan de bewoner de assistent zou tracteren op een coupke champagne, hetgeen toen op groot jolijt werd onthaald... Eigenlijk zou ik een boek moeten aanleggen met onze verzinsels en versprekingen. Wie weet wordt het nog een bestseller...

 

15:06 Gepost door Martine | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.