24-04-12

'stevige basis'

Vanmiddag zag ik mijn psychiater en ik vertelde zo wat over het reilen en zeilen in mijn leven momenteel. Ze zei dat volgens haar ik beschik over een 'stevige basis'. Ze merkte op dat ondanks de reeks tegenslagen van de voorbije week, ik overeind was gebleven. Voor mij was dat een welgekomen bevestiging en geruststelling, die bleek net op tijd te komen, want vanavond kreeg ik slecht nieuws...

23:43 Gepost door Martine | Commentaren (2) |  Facebook |

23-04-12

Brussels, here I come!

De laatste tijd heb ik een hele reeks kleine tegenvallers gehad. Ik zal jullie de details besparen. Ik hoop dat het stilaan gaat stoppen. Het knaagt een beetje aan mijn geluk van tegenwoordig. Het is net of het leven mij op de één of andere manier met mijn twee voeten op de grond wil houden.

Toch ook goed nieuws : vandaag heb ik én vervoer én een ticket bemachtigd om volgende week naar een concert te gaan van Steve Reich in de Bozar in Brussel. Steve Reich is één van mijn idolen. Hij componeert hedendaagse klassieke muziek, die meestal als minimalistische of repetitieve muziek gekenmerkt wordt, hoewel hij dat zelf blijkbaar niet zo graag heeft. Van hem heb ik een aantal cd's, waaronder Music for 18 musicians, waarmee ik enkele keren de overgang van Oud naar Nieuw heb beleefd. Dit is voor mij een unieke kans om hem eens live bezig te zien. In de Bozar heb ik nog zo'n levende legende zien optreden, Lou Reed. Ik heb Steve Reich leren kennen, omdat ik een opvoering van de danscompagnie van de wereldbefaamde choreografe Anne-Theresa De Keersmaeker bijgewoond heb, lang geleden in de Singel in Antwerpen. Ik kijk er echt wel naar uit!

Recent ben ik ook naar een optreden van Laïs geweest in het Liers cultuurcentrum. Sommigen lieten zich verrassen doordat de drie dames eens een heel ander genre uitprobeerden. Het was heel professioneel en af. Het decor was sober en ze traden op met vijf muzikanten, een drummer, een gitarist (Axl Peleman), een bassist, een contrabassist en een violiste. De drie dames van Laïs vind ik heel gecultiveerd en verfijnd en het was een avond van hoge kwaliteit. Ze konden nochtans met hun verdienstige poging om andere muzikale wegen te bewandelen, het publiek niet geheel overtuigen, denk ik. Ik was er normaal gezien afgesproken met een vriendin, maar zij verwittigde mij in de loop van de namiddag dat ze niet zou kunnen gaan. Ik heb dan doorgebeten en ben op mijn eentje gegaan. Ik heb er geen spijt van gehad, te meer dat ik ter plekke een aantal bekenden heb gezien.

Voor het optreden van Laïs had ik zowat gesnuisterd in folders en flyers die daar in de inkomhal te vinden waren en zo ben ik gevallen op dat optreden in Bozar. Ik heb met Laïs wel weer de smaak te pakken gekregen om zowat aan meer culturele activiteiten deel te nemen. Het is geweldig ontspannend en ik vind dat het de sleur van het gewone leven wat doorbreekt.

Verleden zaterdag was er in Meesterwerk op Klara een bespreking van Vivaldi's Vier Seizoenen. Dat heb ik gemist, maar ik ben van plan er bij gelegenheid eens naar te luisteren via de functie 'herbeluisteren' op Klara's website.

'k Heb al een deel van de door mij bestelde klassieke cd's toegestuurd gekregen, waaronder de Fêtes Galantes van Debussy en 'k heb het al eens beluisterd en ervan genoten. Op die cd staan er nog heelwat andere werken van Debussy, maar ook van Fauré en Poulenc. Allemaal liederen gezongen door een vrouw solo begeleid met piano. Prachtig.

'k Heb nu ook het volledig werk van John Cage voor piano, daar ben ik nog even zoet mee, want het zijn 18 cd's in totaal...

Nog heelwat om naar uit te kijken, dus!

23:31 Gepost door Martine | Commentaren (0) |  Facebook |

22-04-12

ondoorgrondelijke wegen

Gods wegen zijn echt ondoorgrondelijk. Vanavond zette ik mij aan de kook en ik liet toch wel twee slakommen vallen en die overleefden het natuurlijk niet. Ik herinnerde mij dat ik die kommen nog van mijn zus had gekregen heel lang geleden, toen ik alleen ben gaan wonen. Dus moest ik aan mijn zus denken en ik vond dat verhaal van die kommen wel een aanleiding om haar nog eens te bellen. Dus deed ik dat ook en we hebben een heel belangrijk gesprek gehad, voor haar, voor mij, en voor heel de familie. Ik heb potten gebroken maar heb er andere misschien gelijmd, of toch een aanzet toe gegeven... En dan ben ik de Heer dankbaar dat Hij mij de juiste woorden in de mond legde...

 

23:07 Gepost door Martine | Commentaren (2) |  Facebook |

20-04-12

Moleskine

Deze week heb ik twee brieven ontvangen van mijn twee pennenvrienden in Amerika. Over één van de twee, heb ik serieus moeten nadenken over de positie die ik zou innemen en over de manier waarop ik het onder woorden zou brengen. Deze nieuwe bezigheid appelleert aan alwat ik in mezelf heb aan verstandelijke en emotionele vermogens, en daarom geeft het mij ook zoveel voldoening om er stapje per stapje mijn weg in te banen en de vriendschappen te laten groeien, want uiteindelijk is dat ook een beetje de bedoeling. Soms kan ik een parallel trekken tussen de vier muren van hun gevangenis en de fysische beperkingen van mijn handicap. Dus haal ik er eigenlijk ook heel veel uit voor mezelf. Dat hebben een aantal mensen mij trouwens voorspeld en gelijk hebben ze. En ik ben nog maar pas begonnen... Ja ik doe het heel graag en het laat me mezelf tot ontplooiïng komen. Het geeft een heel fijn gevoel in ieder geval, al is het ook niet altijd gemakkelijk. Soms krijg ik al biddend een ingeving. Ik heb dan ook een notitieboekje dat ik nog eens cadeau heb gekregen aangevat om er notities in op te schrijven. Ik zal dat boekje altijd bij me hebben. Het is een 'Moleskine' boekje, zo een zwart boekje met een elastiek. Naar het schijnt gebruikten grote kunstenaars als Picasso en ik geloof ook Hemingway dergelijke Moleskine boekjes. Niet dat ik in het minste aan deze personen kan tippen, maar het is maar voor het verhaaltje.

01:24 Gepost door Martine | Commentaren (0) |  Facebook |

14-04-12

cadeau van het leven

Het is hier een aantal dagen stil geweest, dat moet ik toegeven, maar ondertussen heeft het niet ontbroken aan belevenissen.

Gisteren heb ik in mijn stamkroeg mensen ontmoet die een knappe boxer bij hadden. Ik heb veel sympathie voor die honden, thuis hadden we er ook zo ene. Ik praatte er wat tegen en streelde hem een beetje. Zijn bazin maakte zich zorgen omdat hij nog maar net geopereerd was en moest rusten en toen hij voldoende met mij kennis had gemaakt, ging hij braaf liggen.

Eergisteren zat ik daar ook, aan mijn tafeltje een boek te lezen, Dans 5 heures je verrai Jésus van Jacques Fesch. Een man, ik schat hem ongeveer 60, ging erbij staan, met ostentatieve interesse in wat ik aan het lezen was. Toen ik hem de titel voorlas, zei hij, 'En u gelooft dat?' en ik antwoordde, 'Neen, ik geloof dat ik Hem nu al zie'. 'Geloof je dat echt?' 'Ja' 'Dan heb je geluk'. Later toen ik mijn concumpties ging afrekenen, kwam hij weer bij mij staan en vroeg : 'Is het een interessant boek?' Ik antwoordde : 'Ik vind hem nogal devotioneel, maar het is wel een mooi boek, ja.' 'Gelooft ge echt dat Jezus bestaan heeft?' 'Ik denk dat het wetenschappelijk vaststaat dat Jezus geleefd heeft.' 'Ja maar, gelooft ge dat Hij de zoon van God is?' '100% ben ik daar niet zeker van, maar, ja, dat geloof ik' zei ik met volle overtuiging. Terwijl hij zijn hand op mijn arm legde, antwoordde hij : 'Het belangrijkste is wat ge gelooft'.

Vandaag ging ik zoals bijna elke dag wat bidden in de kapel van het ziekenhuis en tegenwoordig zit daar iemand vaak te oefenen op het orgel. Hij had al gezegd dat het hem niet stoorde dat ik daar ging zitten en mij stoorde het evenmin. Dus ook vandaag zat hij te oefenen en op een bepaalde moment hield hij ermee op en maakte aanstalten om te vertrekken. Er onstspon zich toen een boeiend gesprek, over muziek en over orgel spelen. Zo'n onverwachts interessant contact, dat vind ik een cadeau van het leven.

'k Heb mezelf vandaag getracteerd op twee nieuwe cd's met meditatiemuziek. Het zijn allebei cd's met natuurgeluiden zoals van een rivier of een oceaan en vogelgeluiden. Ik ben er ene van al voor de tweede maal aan het beluisteren, het is zo eens iets anders dan hetgeen waar ik gewoonlijk naar luister. Het brengt me wat tot rust en dat is daar ook de bedoeling van, denk ik.

Zo bol ik de dag weer uit, met m'n kaarsjes en in de halve duisternis. Het heeft hier iets rustigs en ingetogens. Ik kom weer bij van een anders wat voze dag. Ach zo'n dagen heeft iedereen wel eens en die gaan ook voorbij. Hier komen schrijven heeft me goed gedaan.

23:16 Gepost door Martine | Commentaren (0) |  Facebook |

09-04-12

gevangenisliteratuur

Op de websites Envelopes of Hope en Binnen de Muren staan telkens lijsten met al dan niet biografische literatuur van (ex-)gedetineerden. Ik heb daar merkwaardige dingen in zien staan zoals Ernest Claes, Drie maanden gevangenis en Vaclav Havel, brieven aan Olga. De lijst leek me evenwel niet volledig en op vraag van mijn contactpersoon bij beide sites, heb ik op het web gesnuisterd om werken te vinden waarmee deze lijsten konden aangevuld worden. Zo vond ik een aantal ondertussen wereldbefaamde werken zoals De Goelag Archipel van Solzjenitsin of Papillon van Henri Charrière. Ik vond ook een aantal minder bekende werken zoals L'évasion silencieuse van Lena Constante of De beproeving van Béatrice Saubin. Het werk van Constante heb ik besteld, voor de rest weet ik nog niet wat ik van al de lijsten zal willen of kunnen lezen. Wat mij vooral interesseert is wanneer gedetineerde schrijven over hoe ze onder hun situatie lijden en hoe ze een manier hebben gevonden om hun zware lot draaglijker te maken. Ik vond het wel leuk om dit opzoekwerk te doen en op een positieve manier bij te dragen aan deze twee organisaties. De contactpersoon had mij ook gesproken over een forum waaraan een aantal briefschrijfsters deelnemen. Ik heb dat forum bezocht en een aantal bijdragen gelezen, maar dit ga ik toch wel beperkt houden want ik las over wantoestanden waarmee bepaalde gedetineerden geconfronteerd worden en ik denk dat ik al voldoende zal hebben aan de verhalen van mijn drie pennenvrienden. Ik wil me voor die wereld wel interesseren, denk ik, maar ik wil daarmee nu ook niet overdrijven. Het mag mijn leven ook niet gaan overheersen, er zijn nog andere dingen.

23:17 Gepost door Martine | Commentaren (0) |  Facebook |

05-04-12

inzicht

De boog kan niet eeuwig gespannen blijven. Is het doordat het weer wat aan het slabakken is, ik weet het niet goed, maar mijn stemming staat al enkele dagen op 'verdrietig'. Ach verdriet hoort bij het leven en moest het altijd plezant en leuk zijn, op den duur zou ik daar misschien niet voldoende meer bewust van zijn.

Misschien is het ook omdat het nu goede week is en uitgerekend vanavond herdenken de christenen de doodsstrijd van Jezus in de tuin van Ghetsemani. Ik heb het dan ook hier helemaal donker gemaakt met maar één kaarsje dat brandt. Een beetje vooruitlopend op morgen, heb ik al Via Crucis van Liszt opgezet, maar nu is het hier stil. Ja ook Jezus heeft de Vader gevraagd om van zijn lot bespaard te blijven, om dan uiteindelijk dit te aanvaarden : 'Volgens Uw wil, Vader'.

Ik ben een mooi boek aan het lezen, Dans 5 heures je verrai Jésus van Jacques Fesch. Het is een dagboek dat hij als ter doodveroordeelde in zijn gevangeniscel schreef tijdens ongeveer twee maanden voor zijn executie. Hij bekeerde zich tot het katholicisme en schrijft heel mooie dingen over zijn bekering. Zo zag hij o.a. in dat hij het leven dat hij had kunnen hebben, als hij de feiten niet had gepleegd, kon offeren aan de Heer. De tijd dat hij zogenaamd niets zit te doen in zijn cel, gebruikt hij om te bidden en om te groeien in zijn geloof. Voor hem is er geen 'verloren tijd'.

Daar heb ik wat aan, en dan vooral aan het inzicht, dat het leven dat ik had kunnen hebben als ik mijn handicap niet had gehad, kan offeren aan de Heer en dat inzicht bevrijdt mij uitermate.

22:53 Gepost door Martine | Commentaren (4) |  Facebook |

02-04-12

pareltjes

De laatste tijd komen er veel pareltjes op mijn weg... Vandaag heb ik een kusje gekregen van een persoon met een mentale handicap, die ik van ver al had gezien en begroet. Kijk dat maakte me erg blij.

Vriendschap is het centrale gegeven geworden in mijn leven. In de eerste plaats om het te geven. Gratis. Gewoon omdat ik dan ik ben en omdat ik dat graag doe.

23:43 Gepost door Martine | Commentaren (0) |  Facebook |

01-04-12

geven is in honderdvoud terugkrijgen

Wat een prachtige dag is het weer geweest, 'k heb er met volle teugen van genoten.

'k Heb een vriendin gezien, we zijn samen iets gaan drinken op een terraske. Dan ben ik naar het park gewandeld over de vesten en in het park zat ik een tijdlang op mijn leuk plekje in de zon. Van daaruit ben ik gewandeld langs het fietspad op de dijk langs de Nete richting Duffel, tot ik ter hoogte van het buitenverblijf van Dries van Noten gekomen was. Ik genoot intens van de natuur en de uitgestrektheid van het landschap, het was er echt zo mooi. Het was aan de frisse kant, maar wel zonnig en ik had me goed ingeduffeld. Deze wandeling in de eenzaamheid deed mij deugd, na de drukte van een leven vol met (nieuwe) contacten de laatste tijd. Ik had echt behoefte om wat alleen te zijn, al was het maar om de dingen weer op een rijtje te kunnen zetten.

'k Ben in het cafetaria van het ziekenhuis iets gaan eten en ben even gepasseerd langs de kapel, waar iemand zat te oefenen op het orgel. Dat stoorde me niet, in tegenstelling tot de zeemzoete muziek met soms gesproken fragmenten uit de bijbel, die ze daar tegenwoordig vaak opzetten.

Ik geniet ervan van de laatste tijd van zoveel mensen zoveel te krijgen. Ik voel mijn hartje branden van dankbaarheid en van vriendschap, die ik maar vraag te geven...

 

20:24 Gepost door Martine | Commentaren (0) |  Facebook |