18-02-12

woestijn

'k Ben nog steeds bezig in L'être fini et l'être éternel van Edith Stein. Het deel dat ik nu aan het lezen ben, gaat over de filosofie van Aristoteles en ik moet zeggen ik begrijp er niet veel van. Alleen de conclusies die zij er zelf uit trekt, begrijp ik en kan ik dan plaatsen in het grotere geheel. Het is dus een heel moeizaam parcours langsheen wat ik reeds noemde de meanders van haar gedachtengang. Maar ik geef het nog niet op. Niet alle delen zijn even moeilijk en ik ben ook nieuwsgierig waarnaartoe ze me wilt leiden.

'k Had anders weer een moeilijke dag. Ik wil sterk zijn, om mensen, die het nodig hebben, te kunnen bijstaan. Maar een mens is blijkbaar niet gemaakt om te geven alleen. Er zijn bronnen van kracht nodig hiervoor. Die zijn er in mijn leven op dit moment wat te weinig aanwezig. Daar moet ik dus naar op zoek gaan. Ik ben weer meer beginnen bidden en daar put ik wel kracht uit. Maar ik heb ook een minimum dosis aan menselijke vriendschap nodig, en het scheelt van dag tot dag of ik dat minimum haal. Daarstraks las ik op een pagina op Facebook iets heel moois over de woestijn als archetype. Voor mij is het een zeer sterk beeld of symbool voor een periode van dorheid of eenzaamheid waar een mens al eens door moet in zijn leven.

00:23 Gepost door Martine | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.