30-01-12

blij

Vandaag was mijn vaste gezinshelpster terug, daar was ik heel blij mee. Ik had haar veel te vertellen!

's Avonds ben ik naar de gebedsgroep gegaan en het was een mooie, ingetogen reünie. Daar heb ik vernomen dat het mijn feestdag was, op 30 januari is het blijkbaar H. Martine. Ik had daar helemaal niet meer aan gedacht. Tijdens het gebed, werd ik in het hart weer geraakt door de liefde van de Heer, ik heb er nog een warm hart van. Ik bad voor een 'persoonlijke intentie' en voelde toen mijn hart al zo warm worden...

Gisteren had ik een rustige dag. 'k Heb het op m'n stoikes gedaan, zoals ze dat in Antwerpen zeggen. 's Avonds ben ik wel nog iets gaan drinken en ik genoot ervan.

23:31 Gepost door Martine | Commentaren (0) |  Facebook |

28-01-12

in het nieuw

Vanmiddag is de kapster-aan-huis langs geweest. Ik ben wel heel content met mijn fris geknipt kopke met kleur.

Vanavond ben ik een hapje gaan eten in stamkroeg nr. 2 en kwam er iemand tegen die nog samen met mij in de cursus literaire creatie heeft gezeten. Hij vroeg me wat ik aan het lezen was en we praatten wat over filosofie. 'k Vond het leuk. Ik zag ook mijn vriend, en ik was wel blij hem te zien, want het was een tijdje geleden. Ik had dan ook weer nieuwe energie.

'k Heb sinds gisteren mijn nieuwe schoenen en ook daar ben ik blij mee. 'k Zit momenteel dus helemaal in het nieuw.

 

23:58 Gepost door Martine | Commentaren (1) |  Facebook |

26-01-12

nog wat over mijn plannen

'k Heb vandaag kunnen praten over mijn plan (je weet wel, om te corresponderen met gevangenen) met twee personen wiens mening ik op prijs stel. Ze zeggen allebei dat het mooi zou zijn van mij om dit te doen, maar ook wel om niet te corresponderen met ter dood veroordeelden en om voorzichtig te zijn. Ik overweeg een postbus aan te vragen. Eén van hen geeft mij zelfs de raad om te schrijven onder een nickname, zeker als ik zou schrijven naar gevangenen in België. Die persoon spreekt van een mooi apostolaat. Zo ervaar ik het ook een beetje. Dus de optie Death Row lijkt voor mij persoonlijk niet raadzaam te zijn, blijven nog de Belgische gevangenissen (op www.binnendemuren.be was een tweede zoekertje binnengekomen, er komen er beslist nog meer) of een Amerikaanse gevangene met een lichtere straf dan de doodstraf. Ik heb ondertussen nog informatie gevraagd aan mijn contactpersoon bij de organisatie die als tussenpersoon optreedt en als ik een voorkeur heb voor een vrouw, dan is dat meestal iemand met een lichtere straf en daarvoor kunnen ze ook wel bemiddelen omdat ze contacten hebben met organisaties in de States die aldaar ijveren voor betere leefomstandigheden voor vrouwen in gevangenissen.

Ik laat het al wat meer los, maar blijf er toch mee bezig. De twee mensen met wie ik sprak kunnen elk voor mij bemiddelen om te zoeken naar pennenvrienden binnen gevangenissen, maar ergens heb ik een voorkeur om het via een organisatie te doen, die bijstand kan verlenen als er een probleem is. Ook heeft die organisatie denk ik ook regelingen getroffen met de directies van de verschillende gevangenissen en kunnen ze me meteen een adres geven, zonder dat ik eerst de directeur moet schrijven of bezoeken.

De optie Death Row had ik anders graag genomen, maar die mensen, die mij goed kennen, denken dat dat voor mij te zwaar zou zijn. En ergens bevestigen ze mij in iets waar ik zelf ook wat bang voor ben.

'k Heb dus bezoek gehad vanmiddag, van iemand die ik een spirituele tochtgenote zou willen noemen, en dat deed reuze veel goed. Vanaf morgen zal ik weer buiten kunnen, daar ben ik blij om.

22:24 Gepost door Martine | Commentaren (0) |  Facebook |

25-01-12

tijd brengt raad

'k Heb mij vanavond ergens behoorlijk zenuwachtig in gemaakt, maar werd heel goed opgevangen door de 106. Gelukkig dat die er zijn.

Vandaag kreeg ik bericht van mijn begeleidster aan huis en ze vindt dat ik mijn plannen om te corresponderen met gevangenen misschien wel binnen een poos kan uitvoeren, maar ze vindt dat het nu niet de goede moment is. Voorlopig ga ik het dus een beetje loslaten allemaal, want als ik er te veel aan denk, dan word ik er horendul van, ook omdat ik mijn idee voorlopig niet kan tenuitvoer brengen. Ik vind het advies van mijn psychiater immers heel belangrijk. Ik denk dat als het moet zijn dat ik het doe, dat binnen een aantal weken ook nog zo zal zijn. Maar ik laat het nu weer wat los, tijd brengt raad en anders wordt het misschien nog een obsessie...

'k Zit nog altijd thuis, en dit tot vrijdag. Vandaag had ik gezinshulp en morgen heb ik bezoek. Dus ben ik niet de ganse week alleen thuis geweest, daar zou ik pas horendul van geworden zijn...

23:00 Gepost door Martine | Commentaren (0) |  Facebook |

24-01-12

aan huis gekluisterd

Ik zit om een reden waarop ik niet in detail wil ingaan, enkele dagen of een kleine week aan huis gekluisterd. Dus maakte ik van de nood een deugd en keek vanavond naar Le gamin au vélo van de gebroeders Dardenne. Dit leidde me wat af. 'k Vond het wel een mooie film. Uit het leven gegrepen.

Van mijn psychiater heb ik bericht gekregen, ze wenst wat bedenktijd. Het kan zijn dat ik op haar antwoord moet wachten totdat we de hele kwestie kunnen bespreken op raadpleging. Ik heb ondertussen ook nog bijkomende informatie gekregen van de organisatie en deze doorgestuurd naar de psychiater.

Ik heb iemand op bezoek gehad vanmiddag, dat deed wel deugd.

23:13 Gepost door Martine | Commentaren (0) |  Facebook |

23-01-12

match

Vandaag kon ik praten met mijn huisarts en ik heb het toen gehad over mijn voornemen om mij te engageren zoals ik in vorig postje vertelde. Meer concreet gaat het over een correspondentie starten met één of meerdere gevangen in de States, meer bepaald gevangenen in Death Row of die levenslang vastzitten zonder mogelijkheid om ooit vrij te komen. Mijn huisarts vindt dat als ik de ellende van de mensen niet op mij neem, dit geen slecht idee is. Ze vindt ook dat ik het zou moeten kunnen proberen want het is volgens haar alleen als ik het doe dat ik kan ondervinden of het voor mij goed of slecht is. Ze zegt dat het wel zwaar kan zijn, maar dat ik er evengoed veel aan kan hebben. Ik heb hierover ook een mailtje gestuurd naar mijn psychiater en naar mijn begeleidster aan huis met de vraag wat zij ervan denken.

Hoe kom ik op dat idee? Wel het boek van Estés 'De kracht van de ongebonden vrouw' deed mij herinneren aan een psychiater die mij begeleidde tijdens één van mijn opnames en die mij de raad had gegeven om te corresponderen met gevangenen. Ze dacht dat dat mij goed kon doen omdat ik een beetje 'gevangen' zit in de rolstoel. Toen ik weer thuis was na de opname, nam ik ook degelijk contact op met de Sociale Dienst van de gevangenis te Antwerpen, maar die konden mij toen niet verderhelpen. Dus heeft dat een hele tijd zitten sudderen en werd dat weer wakker toen ik dat boek had gelezen. Ik kreeg het idee om eens te gaan zoeken op internet of er geen site was voor gevangenen en kwam terecht op www.binnendemuren.be, een site waarop gevangenen een zoekertje kunnen plaatsen voor een penvriend(in). De site bestaat echter nog niet lang en voorlopig was er nog maar één zoekertje waarvan ik vernam dat de persoon in kwestie wel iemand jonger zocht. Er werd mij wel gewezen op de mogelijkheid om te corresponderen met Amerikaanse gevangenen maar toen ik de betreffende site (www.envelopesofhope.com) bezocht schrok ik mij een uil toen ik las dat het ging over mensen die in de Death Row staan of levenslang vastzitten. Maar tegelijk voelde ik ook een 'pang' in mijn hart, dit was een 'match' voor mij, voelde ik. Pas nadien begon ik erover na te denken. De website haalt trouwens zelf zowel de postieve als de negatieve kanten van zo'n correspondenties aan. De organisatie lijkt me wel heel ernstig te zijn en er is bijstand ingeval van een probleem met een correspondentie.

23:34 Gepost door Martine | Commentaren (2) |  Facebook |

engagement

Een beetje onverwachts, maar ook niet helemaal, moet ik ergens een beslissing in nemen. Het gaat erom of ik mij ergens voor wil engageren, vrijwillig, en ook op lange termijn. Het spreekt me heel erg aan, het is precies zo iets waar ik al heel mijn leven op zit te wachten, iets dat ik écht zinvol vind om te doen. Maar het zou wel eens ook heel zwaar kunnen zijn, dus is het wat wikken en wegen. Als ik mijn hart zou volgen, zou ik er meteen aan beginnen, maar het verstand zegt om er voldoende over na te denken. Ik ben nu al vatbaar voor dipjes en zou het me allemaal misschien te hard kunnen gaan aantrekken. Ik ben van plan enkele mensen hun mening te vragen op een meer gedetailleerde en concrete wijze en ook om er zelf heel veel over te bidden en te mediteren, om maar zeker te zijn dat ik de juiste beslissing neem. Ik denk dat als het een roeping is, mij zal gegeven worden wat ik nodig heb om het tot een goed einde te brengen.

00:42 Gepost door Martine | Commentaren (0) |  Facebook |

22-01-12

druppelsgewijze

Ik reed vanavond naar stamkroeg nr. 2 en had het boek van Stein meegenomen. Het is niet makkelijk te lezen en eigenlijk is het niet een boek om op café te lezen. Maar ik doe dat dan toch. Ik merk wel dat elke zin telt en zijn gewicht heeft in het geheel en ik kan maar met tussenpauzen stukken ervan lezen. Zoiets lees je maar druppelsgewijze, anders ontsnapt er te veel. Die pauzen helpen ook om het gelezene te laten bezinken en doordringen. Ik vind het wel heel mooi en heb er veel aan. Ik herinner me een begeleidster die ik eens heb gehad die mij de raad gegeven had om eens iets te lezen binnen de filosofie. Nu doe ik dat ook en ik vind het moeilijk, maar wel leuk.

Vanmiddag kreeg ik van iemand bezoek, en het deed ons beiden deugd.

00:55 Gepost door Martine | Commentaren (0) |  Facebook |

20-01-12

openbaring vs de rede

Ik wacht met spanning af de momenten dat het hier stil is. Mijn bovenburen veroorzaken soms wel geluidshinder. Nu is het zo'n moment, dat het hier helemaal stil is. Ik geniet er dan van, dan kan ik het beste mediteren en het meest geïnspireerd bloggen.

Ik ben dus beginnen lezen in L'être fini et l'Etre éternel van Edith Stein. Ze lijkt veel belang te hechten aan kennis die zich van godswege laat openbaren. Volgens haar is hetgeen we kunnen weten vanuit de pure rede, beperkt. Ze vindt zelfs dat vondsten binnen exacte wetenschappen moeten wijken ingeval van strijdigheid met iets dat 'geopenbaard' is. Zelf heb ik het daar moeilijk mee. Ik vind dat als er iets feitelijks bewezen is, dit waarachtiger is dan zoiets subjectiefs als een 'openbaring'. Ik geloof wel dat inzichten via openbaring mogelijk zijn. Ik denk bijvoorbeeld aan het inzicht dat je plots krijgt als je ontwaakt na een nachtje slapen. Of inzichten die je krijgt via meditatie. Zo zullen er nog wel andere voorbeelden zijn. Maar als er iets feitelijks vaststaat, dan moet volgens mij de zogenaamde openbaring wijken. Want wat is een openbaring? Dat kan toch heel subjectief zijn. Wie moet gevolgd worden en wie niet en wanneer en vooral hoe moet die openbaring dan begrepen worden? Het voorbeeld bij uitstek is het scheppingsverhaal. Natuurlijk is de aarde en de mensheid niet ontstaan zoals ze beschreven staan in dat bijbels verhaal. Het is volgens mij maar een verhaal, dat weliswaar geopenbaard is geweest, maar dat volgens mij vooral symbolisch moet opgevat worden. Het is wel zo dat ik nog maar aan het begin van het boek ben en dat het één en het ander nog moet duidelijk worden. Het is ook al ietwat oudere literatuur die dateert van voor het einde van de tweede wereldoorlog en misschien konden toen dingen nog worden aangenomen die nu niet meer mogelijk zijn.

Enfin ik vind het toch boeiend en interessant om lezen en het brengt weer voer om over te discussiëren, vind ik.

01:38 Gepost door Martine | Commentaren (0) |  Facebook |

19-01-12

Hasta la Vista

Met behulp van de digitale televisie, kon ik vanavond kijken naar de film Hasta la Vista. 'k Vond het een erg mooie film en hij greep me echt aan. Soms smaakte hij zoet, soms bitter, zoals het leven (met een handicap) is. 'k Vond hem ook heel realistisch. De film zegt wel veel over de 'wereld' van de personen met een handicap.

Vandaag ben ik niet buiten geweest. 'k Heb wel opgerommeld en afgewassen, gekookt en nog eens afgewassen. 'k Was wat moe om vanavond nog weg te rijden en had zin in eens een avondje lekker thuis zitten. Het zal niet lang meer duren voor ik naar mijn bedje ga...

01:33 Gepost door Martine | Commentaren (0) |  Facebook |