23-01-12

match

Vandaag kon ik praten met mijn huisarts en ik heb het toen gehad over mijn voornemen om mij te engageren zoals ik in vorig postje vertelde. Meer concreet gaat het over een correspondentie starten met één of meerdere gevangen in de States, meer bepaald gevangenen in Death Row of die levenslang vastzitten zonder mogelijkheid om ooit vrij te komen. Mijn huisarts vindt dat als ik de ellende van de mensen niet op mij neem, dit geen slecht idee is. Ze vindt ook dat ik het zou moeten kunnen proberen want het is volgens haar alleen als ik het doe dat ik kan ondervinden of het voor mij goed of slecht is. Ze zegt dat het wel zwaar kan zijn, maar dat ik er evengoed veel aan kan hebben. Ik heb hierover ook een mailtje gestuurd naar mijn psychiater en naar mijn begeleidster aan huis met de vraag wat zij ervan denken.

Hoe kom ik op dat idee? Wel het boek van Estés 'De kracht van de ongebonden vrouw' deed mij herinneren aan een psychiater die mij begeleidde tijdens één van mijn opnames en die mij de raad had gegeven om te corresponderen met gevangenen. Ze dacht dat dat mij goed kon doen omdat ik een beetje 'gevangen' zit in de rolstoel. Toen ik weer thuis was na de opname, nam ik ook degelijk contact op met de Sociale Dienst van de gevangenis te Antwerpen, maar die konden mij toen niet verderhelpen. Dus heeft dat een hele tijd zitten sudderen en werd dat weer wakker toen ik dat boek had gelezen. Ik kreeg het idee om eens te gaan zoeken op internet of er geen site was voor gevangenen en kwam terecht op www.binnendemuren.be, een site waarop gevangenen een zoekertje kunnen plaatsen voor een penvriend(in). De site bestaat echter nog niet lang en voorlopig was er nog maar één zoekertje waarvan ik vernam dat de persoon in kwestie wel iemand jonger zocht. Er werd mij wel gewezen op de mogelijkheid om te corresponderen met Amerikaanse gevangenen maar toen ik de betreffende site (www.envelopesofhope.com) bezocht schrok ik mij een uil toen ik las dat het ging over mensen die in de Death Row staan of levenslang vastzitten. Maar tegelijk voelde ik ook een 'pang' in mijn hart, dit was een 'match' voor mij, voelde ik. Pas nadien begon ik erover na te denken. De website haalt trouwens zelf zowel de postieve als de negatieve kanten van zo'n correspondenties aan. De organisatie lijkt me wel heel ernstig te zijn en er is bijstand ingeval van een probleem met een correspondentie.

23:34 Gepost door Martine | Commentaren (2) |  Facebook |

Commentaren

lijkt een beetje griezelig ... good luck!

Gepost door: x | 24-01-12

Reageren op dit commentaar

Hallo x,
Bedankt voor je reactie, normaal gezien hou ik niet van anonieme reacties maar deze laat ik wel staan. Ik vind dat die gevangenen nog steeds mensen zijn en ik besef dat ik voor hen iets kan doen. Het zou me ook een doel geven in mijn leven.
Een prettige week verder,

Gepost door: Martine | 24-01-12

Reageren op dit commentaar

De commentaren zijn gesloten.