30-12-11

de ultieme troost

Via mijn moeder weet ik dat het met mijn zus tegen de avond aan beter was. Ik had ze deze namiddag nog gebeld en toen leek het er nog altijd niet goed mee te gaan. De berichten die ik kreeg van moeder waren dan ook geruststellend en hiermee kan ik met een vrij gemoed het einde van het jaar tegemoetgaan.

Hoe dan ook was het een moeilijk jaar voor mij en ik denk voor vele mensen en ik hoop dat 2012 dan ook beter wordt. Ik heb reeds enkele mensen beloofd dat ik met de gebedswake van morgenavond voor hen zou bidden. Ik kijk er echt naar uit. Ik zal 'vriend' missen, ik heb hem niet meer gezien. Het laatste dat we nog gezegd hebben, is dat we na nieuwjaar eens samen ergens iets zouden gaan drinken. Dat klonk vrij beloftevol. Om het nieuwe jaar mee in te gaan.

In 2011 zijn er natuurlijk ook goede dingen gebeurd, er zijn namelijk enkele vriendschappen die zich nog verdiept hebben. Ik hoop door het verdriet en de eenzame momenten heen, nog wat als mens gegroeid te zijn. Ik heb nieuwe muziek ontdekt en nieuwe boeken. Mijn ultieme troost is natuurlijk nog altijd het gebed, hoewel ik daar minder aandacht aan heb besteed dit jaar. De grootste verandering in mijn leven is wel dat ik veel meer ben gaan koken en aandacht ben gaan geven aan gezonde voeding. Het is met vallen en opstaan dat ik magerder en suikerarm ben gaan eten, en ik neem mij voor om vanaf begin volgend jaar daar een hernieuwde inspanning voor te doen. Hiervoor en ook voor meer meditatie en gebed. Ik voel dat dat mij goed doet, dat dat mij innerlijk sterkt. Het ultieme dat een mens in nood kan doen, is zich naar binnen keren en in het diepste van zichzelf, nieuwe kracht vinden.

22:33 Gepost door Martine | Commentaren (0) |  Facebook |

29-12-11

eigen bloed kruipt waar het niet lopen kan

Mijn zus heeft het moeilijk en ik zit ermee in. Eigen bloed, dat kruipt waar het niet lopen kan. Met mijn verdriet en mijn zorgen, voel ik me wat eenzaam, hoewel ik wel contact heb genomen met enkele vriendinnen. Ik denk dat het het beste is dat ik die bezorgdheid aanvaard, al voelt het niet zo aangenaam aan, en dat ik er best over mediteer of zelfs bid. Het kan zijn en ik hoop het ook een beetje dat het met haar morgen alweer wat beter gaat, meestal brengt de nacht raad. Ik neem mij voor morgen toch wel even te bellen.

Vanavond ben ik naar stamkroeg nr. 1 gegaan, waar ik minder gemakkelijk contact zal leggen, maar waar ik dan ook geruster ben van niet lastig gevallen te worden. Ik heb daar dus wat uitgeblazen van de wederwaardigheden van gisterenavond en ik las voort in De Kracht van de Ongebonden Vrouw van Estés. In het boek las ik dat de auteur van oorsprong een Rom zigeunerin is en dan gaat er bij mij wel een lichtje op. Ergens vaag en ver weg staat me voor dat zigeuners een vrouwelijke godin aanbidden ipv een god. Voor mij maakt het niet veel uit en omdat het boek wel mooi geschreven is, denk ik wel het volledig te zullen uitlezen. Het is wel heel speciaal als boek en zoals bij elk boek, neem ik mij voor er uit te halen hetgeen waar ik iets aan heb.

Ik heb nog verder geluisterd naar de nieuwe Iedereen Klassiek. Voorlopig vind ik de derde (water) en de vijfde (lucht) cd de beste. Ik heb er nog twee te gaan, die van het vuur. Ik ben eens benieuwd. Nu heb ik wat lichtere muziek opstaan, jazz. Die muziek doet me ontspannen.

23:21 Gepost door Martine | Commentaren (0) |  Facebook |

spelregels

Vanavond was ik in stamkroeg nr. 2 en daar zag ik die ene man die mij enkele dagen geleden had willen kussen. Ik heb tegenover hem heel duidelijk willen zijn en zei hem dat ik niet verliefd was op hem en hij verschoot wel. Hij was klaarblijkelijk vergeten wat er gebeurd was. Dus friste ik zijn geheugen op. Ik was bewust heel afstandelijk. Ik dacht zo duidelijk te moeten zijn om het tot hem te laten doordringen. Hij geeft mij doorgaans een verwarde indruk en ook vanavond had hij precies al wat veel gedronken. Dus vraag ik mij af of hij het allemaal weer niet zal vergeten zijn, de volgende keer dat ik hem zie. Niemand kwam in ons gesprek tussenbeide, maar ik denk wel dat mijn 'vriend' er wat van zal hebben opgevangen en nu vraag ik mij ook af of ik dan toch niet wat scherp heb uigehaald naar die ene man. In die kroeg is iedereen bewust heel open voor iedereen en zeker niet veroordelend en nu is het precies of ik die 'code' heb overtreden. Dus zit ik weeral met een ongemakkelijk gevoel annex schuldgevoel. Ik zit daar wel altijd wat mee als ik tegenover iemand voor mezelf ben opgekomen, als ik mijn grenzen heb aangegeven. Zoals ik ooit reeds schreef, is er niets mis met het voor mezelf opkomen, maar bij mij is het probleem wel een beetje de manier waarop ik het doe. Ik zou het denk ik ook op een wat vriendelijkere manier kunnen zeggen. Ik heb soms het gevoel dat ik de 'spelregels' van het leven nog niet voldoende onder de knie heb. Ik denk dat ik soms wat overdrijf in mijn reacties. Het was nu ook geen ramp wat er gebeurd is. Toch zal ik mij op de één of andere manier wat bedreigd gevoeld hebben. Op een bepaald moment zei hij wel sorry en voor mij was dat wat ik wilde bereiken. Dus wil ik er nu wel met de spons overgaan, als hij er wel mee stopt, natuurlijk. Hij werkt eigenlijk wel op mijn zenuwen. Ik verdraag het al slecht als iemand zich (regelmatig) bedrinkt. Hij is ook vreselijk onsamenhangend als hij praat. Het liefst wilde ik dat hij mij volledig zou met rust laten. Maar dan heb je weer die code in een herberg in het algemeen en in die kroeg in het bijzonder. Ik stel me wel de vraag of ik volgens die code, zo die bestaat, tegen mijn zin met iemand moet praten. Telkens opnieuw. Het leidt me af van mijn krant of boek die ik aan het lezen ben en ik vind de contacten met hem bijzonder onaangenaam. Aan de andere kant kan hij misschien wel zeggen dat ik naar die kroeg kom, alleen, en dat het hem logisch voorkomt dat hij met mij kan praten. Maar ik vind dat hij zich wat opdringt en daar hou ik niet van. Is hij het dan ook niet een beetje die de 'spelregels', die van de wellevendheid, overtreedt?

01:29 Gepost door Martine | Commentaren (0) |  Facebook |

28-12-11

'De Kracht van de Ongebonden Vrouw'

Met Kerst is de familie bijeengekomen. Het was gezellig en ik heb een beetje overdaad gepleegd... Ik heb enkele leuke cadeau's gekregen, waaronder een boekenbon. Die ben ik vandaag al gaan verzilveren. Ik heb namelijk het nieuwste boek van Clarissa Pinkola Estés gekocht. Het draagt de beloftevolle en wat uitdagende titel De Kracht van de Ongebonden Vrouw. Ik ben er reeds in beginnen lezen en het zou een ode zijn aan de Grote Moeder, die zij gepersonifieerd ziet in Onze Lieve Vrouw. Dat verrast mij een beetje, maar het kan alleen maar bijdragen aan een grotere liefde van mijn kant voor de Heilige Maagd, die wij trouwens ook aanbidden in de gebedsgroep.

Vandaag heb ik me echt verwend, want ik ben ook de nieuwe Iedereen Klassiek van Klara gaan halen. Ditmaal hebben ze zich laten inspireren door de vier elementen, aarde, water, lucht en vuur. Ik heb er al drie beluisterd, de twee van de aarde en nu de eerste van het water. Dus heb ik nog een heleboel te verkennen, want er zijn twee cd's voor elk element.

Vanavond was ik in stamkroeg nr. 2 en ik zag mijn 'vriend', die me ditmaal niet zo heel veel aandacht kon geven, en ik kwam met een wat ongerust gevoel naar huis. Ondertussen is dat al wat weggeëbd en zie ik wel in dat hij mij de aandacht heeft gegeven die hij kon geven.

Ik heb nog verder gelezen ook in Taal van de traan van verschillende auteurs. Ik vind het vlot leesbaar en het boeit me wel, aangezien het me een beetje inzicht geeft in het fenomeen 'huilen'. Het boek is eigenlijk geschreven voor hulpverleners, maar ik vind het als leek ook wel interessant. Ik ben nu gekomen aan de bijdrage van een anonieme medewerkster van Tele-Onthaal, dat zal in mijn ogen veruit de interessantste bijdrage zijn.

01:59 Gepost door Martine | Commentaren (0) |  Facebook |

cadeau

Kerst bracht mij de mooiste cadeau die ik me op dit ogenblik kan voorstellen : mijn zus en ik hebben elkaar - eindelijk - gevonden. Ze is met kerstavond bij mij op bezoek geweest en in de intimiteit van de matige belichting en van een lekker maal maakten we het met elkaar gezellig. Het is een herinnering die voor eeuwig in mijn hart gegrift is en waarvoor ik ook eeuwig dankbaar zal zijn. Sindsdien voel ik me ook veel beter in mijn vel. Ik vind weer meer rust in mezelf. Het is een beetje als na lange omzwervingen, weer thuis komen.

01:37 Gepost door Martine | Commentaren (1) |  Facebook |

25-12-11

Zalige Kerst...

... aan al mijn trouwe lezers!

12:47 Gepost door Martine | Commentaren (1) |  Facebook |

23-12-11

romantiek

Ik ben een bad van muziek aan het nemen. Met de koptelefoon luister ik naar de wondermooie Nocturnes van Chopin voor piano solo. Volop romantiek. De liefde kan mooi zijn.

Vanavond ben ik naar een jazz optreden geweest in stamkroeg nr. 1. Het waren studenten aan de academie die optraden, gevolgd door jam sessies. Heerlijk om van te genieten was dat, met een lekker glaasje rode wijn. Vertel het vooral niet voort.

't Was een rustige dag anders. 't Was te slecht weer om buiten te komen. Lekker gekookt, rundslever met gestoofde witloof en gekookte patatjes. 't Was heel lekker. Ik hou het precies nu weer een tijdje vol, dat koken.

Terug naar Chopin...

00:12 Gepost door Martine | Commentaren (2) |  Facebook |

22-12-11

mannen die willen kussen

Oef. Vannacht had ik nog het idee gekregen om alvast een mailtje te sturen naar het vervoer. Het eerste wat ik deed toen ik vandaag opstond, was : mijn mailbox checken en ik was zeer gelukkig te lezen dat het vervoer in orde was. Ik kan dus met Oudjaar naar de gebedswake. Dank u aan degenen die voor mij geduimd hebben, op een niet vast te stellen manier heeft het zeker geholpen!

Het was een rustige dag vandaag, ik bleef de dag binnen omwille van het slechte weer. Ik kon het niet laten om enkele mensen op te bellen met het goede nieuws van mijn vooruitzichten voor oudjaar. Ik heb ook gekookt, op het menu stond rundslever met boontjes en patatjes.

Vanavond zette ik koers naar stamkroeg nr. 2 en zag er mijn 'vriend' aan wie ik blij mijn goede nieuws vertelde. Het was er heel rustig vanavond. Er zat ook die ene man die al eens blijk geeft van losse pollen te hebben en vanavond werd het echt wel wat lastig, want hij maakte aanstalten om mij op de mond te kussen. Wat ik niet toegelaten heb. Ik heb het mijn 'vriend' verteld en hij vond het precies wel grappig. Hij zei gewoon dat die man te veel bier zal gedronken hebben. Er zijn zo van die mannen die wat méér durven als ze wat gedronken hebben en die ervan uitgaan dat een vrouw die alleen uitgaat, wel 'beschikbaar' is, zeker. Ik denk ook dat er velen van uitgaan dat ik met mijn handicap wellicht niet al te kieskeurig zal zijn. Helaas, beste mannen, die illusie moet ik u ontnemen, ook voor ons gelden in deze materie gewone wetten van aantrekking (of afstoting).

Voilà nu ik dit weer heb kunnen rechtzetten, ben ik weer content... Was het maar die andere geweest die mij wilde kussen, hahaha...

00:05 Gepost door Martine | Commentaren (1) |  Facebook |

21-12-11

rust

Ik heb weer rust gevonden in mezelf. Ik heb mijn 'vriend' gezien en hij heeft me ditmaal wat meer aandacht kunnen geven en dat was voor mij erg rustgevend. In die rust ben ik ook tot het idee gekomen om met Oudjaar misschien naar een gebedswake te gaan. Ik hoop dat het vervoer mij nog zal kunnen vervoeren.

Anders heb ik beslist om in alle rust er met Oudjaar het beste van te maken. Ik wist al enkele mensen naar wie ik die avond mag bellen. Misschien kon een vriendin komen, maar dat is helemaal nog niet zeker. Maar ik zal wel in ieder geval naar haar kunnen bellen denk ik. En dat hoeven zo geen lange gesprekken te zijn (en zeker geen gezaag), maar dan breekt dat de avond toch en op die manier voel ik me niet zo alleen. Ik ben mij ervan bewust geworden ook dat ik die avond vrij ben om die in te vullen naar goeddunken en dat dat ook wel een voordeel is. Ik moét niets of niet met iemand rekening houden of ergens naartoe gaan waar ik geen zin heb of iets eten dat ik niet lust en vul zo maar verder in. De vrijheid die ik mij verworven heb, laat zich met een prijs betalen, maar is op zich niet geheel onaangenaam, moest ik toen denken. En de rust die ik al had, bracht nog méér rust.

Morgen bel ik voor het vervoer, duimen jullie mee?

01:27 Gepost door Martine | Commentaren (2) |  Facebook |

20-12-11

'feest'dagen?

De feestdagen komen er weer aan, en ik moet eerlijk zeggen dat ik er wat tegenop zie. Kerst zit wel goed. Met kerstavond krijg ik het bezoek van zusjelief die bij mij komt eten en met kerstdag komt de familie bijeen. Maar ik zie vooral op tegen Oudjaar, om dan alleen te zitten. Ik zal er hoe dan ook het beste van moeten maken. Ik denk dat ik mij er een beetje op ga voorbereiden, een lekker maal samenstellen en al wat nadenken naar welke muziek ik zal luisteren. Voor mij is Oudjaar wel belangrijk en het gaat bij mij niet op om te zeggen dat het een dag is als een ander. Voor mij is het een afsluiten van een hoofdstuk en beginnen aan een nieuw. Wel heb ik het niet met de drukte doenerij die met de feestdagen gepaard gaat. Misschien hou ik het liever bijna opzettelijk sober. Ja zo kan ik het zien.

'k Ben vanmiddag boodschappen gaan doen, het was droog, maar heel koud. Ik had gedacht ergens iets te gaan drinken, maar de kou dreef me terug naar huis. Misschien heeft ook dat iets te maken met de huidige wat neerslachtige stemming. Ik heb vandaag ook maar 2 uurtjes gezinshulp gehad, vandaar dat ik zelf ook nog weg moest om boodschappen te doen. Ik heb gekookt en lekker gegeten. Nadien heb ik de vaat afgespoeld. Ik heb ook kleren gepast, die ik vandaag heb gekocht, maar ze passen niet en ik moet ze terugbrengen.

Ondertussen ben ik weer stevig verliefd. Het lijkt met de persoon in kwestie goed te klikken. Dit zou me dan toch gelukkig moeten stemmen, en toch ben ik wat down. Misschien mag ik er niet te veel van verwachten. Ik wil tegelijk de dingen niet forceren en tegelijk ben ik door de verliefdheid wel ongeduldig... Enfin ik zal maar genieten van wat er is, dat is altijd het beste, vind ik. Als het iets moet worden, dan speelt het toch geen rol wanneer juist? En er komt toch wat er moet komen. Met die gedachten kom ik tot rust. Ik heb ook ingetogen muziek opgezet, gregoriaans gezongen door vrouwen. Heel mooi én rustgevend. Daar ga ik de dag mee eindigen tot ik naar bed ga. En zo lang zal dat niet meer duren.

01:19 Gepost door Martine | Commentaren (0) |  Facebook |