30-12-11

de ultieme troost

Via mijn moeder weet ik dat het met mijn zus tegen de avond aan beter was. Ik had ze deze namiddag nog gebeld en toen leek het er nog altijd niet goed mee te gaan. De berichten die ik kreeg van moeder waren dan ook geruststellend en hiermee kan ik met een vrij gemoed het einde van het jaar tegemoetgaan.

Hoe dan ook was het een moeilijk jaar voor mij en ik denk voor vele mensen en ik hoop dat 2012 dan ook beter wordt. Ik heb reeds enkele mensen beloofd dat ik met de gebedswake van morgenavond voor hen zou bidden. Ik kijk er echt naar uit. Ik zal 'vriend' missen, ik heb hem niet meer gezien. Het laatste dat we nog gezegd hebben, is dat we na nieuwjaar eens samen ergens iets zouden gaan drinken. Dat klonk vrij beloftevol. Om het nieuwe jaar mee in te gaan.

In 2011 zijn er natuurlijk ook goede dingen gebeurd, er zijn namelijk enkele vriendschappen die zich nog verdiept hebben. Ik hoop door het verdriet en de eenzame momenten heen, nog wat als mens gegroeid te zijn. Ik heb nieuwe muziek ontdekt en nieuwe boeken. Mijn ultieme troost is natuurlijk nog altijd het gebed, hoewel ik daar minder aandacht aan heb besteed dit jaar. De grootste verandering in mijn leven is wel dat ik veel meer ben gaan koken en aandacht ben gaan geven aan gezonde voeding. Het is met vallen en opstaan dat ik magerder en suikerarm ben gaan eten, en ik neem mij voor om vanaf begin volgend jaar daar een hernieuwde inspanning voor te doen. Hiervoor en ook voor meer meditatie en gebed. Ik voel dat dat mij goed doet, dat dat mij innerlijk sterkt. Het ultieme dat een mens in nood kan doen, is zich naar binnen keren en in het diepste van zichzelf, nieuwe kracht vinden.

22:33 Gepost door Martine | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.