03-12-11

spannend

Het menu voor kerstavond is besproken met mijn zus en het zal er als volgt uit zien : we beginnen met een paar schellen gerookte zalm met citroen, ajuin en peterselie en dan zijn het lamskoteletjes, ingewreven met look, met spruitjes en met gewoon gekookte patatjes. Mijn zus zorgt voor de lamskoteletjes. Mijn zus drinkt graag zoete witte wijn, ik heb liever een glaasje rode wijn. Ik zal voor mijn zus een kleine fles witte wijn gaan halen en zorg ook voor de rest. Ik zie het al helemaal zitten. Ik kijk er echt naar uit.

Het wordt tegenwoordig elke avond wel wat spannend als ik naar mijn stamkroeg nr. 2 rijd : zal ik er iemand tegenkomen, en zo ja, wie? Soms, zoals vanavond is daar een man die altijd met mij een babbeltje komt doen maar hij spreekt een beetje wartaal en heeft letterlijk ook wat losse pollen. Vanavond had hij ook wat dieper in het glas gekeken en was nog warriger dan anders. Zolang hij mij niet echt lastigvalt, vind ik dat niet erg en blijf ik vriendelijk met hem. Als het vervelend begint te worden, roep ik de hulp in van de mensen die er werken. Tot hiertoe is dat nog niet nodig geweest. Ik heb er een deel van de krant van vandaag gelezen en mij ook weer getracteerd op een blonde Affligem. Mmmm....

Deze namiddag was ik afgesproken met iemand en ik had die persoon wel heel veel te vertellen. Die persoon heeft mij een boek uitgeleend, Tijd zonder mij van Kristien Hemmerechts. In dat boek schrijft ze over haar overleden man, de dichter Herman De Coninck. Weer een rouwboek, dat trouwens ook ter sprake komt in het Logboek van een onbarmhartig jaar. Ik heb iets met rouwboeken. Maar nu eerst het boek van Estés uitlezen. 'k Ben in dat boek al goed opgeschoten en ik vind het wel mooi en boeiend.

01:00 Gepost door Martine | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.