26-11-11

op koerssnelheid

Of het leven zinvol of zinloos lijkt, hangt volgens mij erg samen met hoe je je voelt. Voel je je depri, dan lijkt de zin van de dingen je te ontgaan, voel je je goed in je vel, lijkt het leven je ook veel zinvoller. Enfin dat is in elk geval mijn ervaring. Maar de clou van het verhaal is vind ik dat je er veel aan kunt doen om je goed te laten voelen. In mijn geval heb ik een aantal dingen gepland in de nabije toekomst en heb ik mezelf zo enkele vooruitzichten gegeven op het doen van leuke of boeiende dingen. Bovendien heb ik mezelf enkele dagen uit de dagelijkse routine gelicht en dat helpt me weer van het leven meer te genieten. Soms is het een kwestie van een kleine ingreep te doen op je manier van leven en kan dat dan wonderen doen. Voor mij is het eens te meer een geruststelling, dat ik niet te diep aan het zakken was in een depressie of zo, want als je met zo weinig jezelf weer op koerssnelheid krijgt, dan ben je niet depressief, al lijkt het dat soms omdat je vaak down bent. Mij heeft het wel geholpen om erover te praten met mijn begeleidster, want tijdens mijn gesprek met haar, ben ik van een aantal dingen bewust geworden. Waarschijnlijk zal het inzicht al wel intrinsiek aanwezig geweest zijn in het verhaal dat ik haar deed, maar ook omdat ze me goed kent, heeft zij het eruit kunnen lichten.

Ik keek naar de website van het MAS om mij al een beetje voor te bereiden op mijn bezoek aldaar en ik vond het zeer uitnodigend. Het enige dat niet toegankelijk is met de rolstoel, is de bovenste verdieping, die enkel bereikbaar is met trappen. Al het overige is denk ik wel toegankelijk. Ik heb iemand gevraagd om mee te gaan en die persoon heeft er alvast mee ingestemd. We moeten nog wel een datum prikken en ik moet een ritaanvraag doen bij de dienst aangepast vervoer. Maar dat is zo gebeurd. Eigenlijk zou ik zo vaker dingen moeten plannen. Zo moeilijk is dat niet en mits een beetje zin voor initiatief en organisatie, is eigenlijk veel mogelijk.

Er staat nu vrolijke muziek op bij mij, een simply cd met jazz. Daarvoor heb ik salsa muziek opgezet. Je leest het waarschijnlijk tussen de lijnen door, maar het leven gaat me weer goed af. Ik geniet van de vakantie die ik mezelf gun. Ik geniet op mijn manier ook van het Logboek van een onbarmhartig jaar van Connie Palmen. Het spreekt me toe over het menselijk lijden, heel diep lijden, over eenzaamheid en over onvervuld verlangen en het vindt bij mij wel weerklank. Ik was ergens waar ik ook geregeld kom een lekkere soep gaan eten en daar vroeg iemand me wat ik aan het lezen was. Ik liet het zien en we hadden er een kort gesprek over. Wel leuk, eigenlijk, zo'n onverwachts tof contact...

 

PS Ik heb mezelf nog verwend met een lekkere pompelmoes (zonder suiker) en een chocolademelk, gemaakt van warme melk en Kwatta cacaopoeder, eveneens zonder suiker. Ik blijf mijn ondertiteltje dus toch wel trouw. Ik ben nu aan het luisteren naar Der Tod und das Mädchen II van Olga Neuwirth en geniet ervan.

01:01 Gepost door Martine | Commentaren (2) |  Facebook |

Commentaren

Lieve Martine,

Ik heb met veel belangstelling uw blog van heden 26 november

nagelezen. Het is goed dat ge uw tijd doorbrengt met allerlei nieuwe activiteiten zoals het lezen van een boek ,, het luisteren naar wat mooie muziek of een afspraak maken voor het bezoeken van het MAS. Ik kan u niet anders zeggen : proficiat voor uw positief denken.
Gros calin.
Monique

Gepost door: monique nuchelmans | 26-11-11

Reageren op dit commentaar

Dankjewel voor je aanmoedigingen, Monique!

Gepost door: Martine | 26-11-11

De commentaren zijn gesloten.