09-11-11

nieuwe supermarkt niet voldoende aangepast

Fysisch voel ik me niet zo lekker, maar emotioneel ben ik gelukkig. Vannacht heb ik voor het inslapen wat zwaardere medicatie genomen om zeker goed te slapen, maar ik voelde me de ganse dag wat loom. Ik heb nu zelfs een beetje hoofdpijn. Misschien is dat ook een teken dat ik minder mijn hoofd moet breken over een aantal dingen die ik toch niet kan weten, omdat ze in de toekomst liggen.

Ik ben nog steeds niet toegekomen aan de afwas, die ondertussen tot monstrueuze afmetingen is aangegroeid. Vanavond ben ik 'op de vlucht geslagen' en ben ik bij de Turk iets gaan eten. Morgen komt mijn hulp maar ze zal er maar twee uurtjes zijn, juist tijd genoeg om de nodige boodschappen te doen en wat op te rommelen, maar niet om die berg weg te werken. Ik neem mij nu voor om morgen de afwas te doen terwijl mijn hulp onderweg is voor de boodschappen. Dat lijkt mij een goed moment en ik ben dan toch thuis.

Vandaag ben ik de plaatselijke nieuwe supermarkt gaan verkennen maar qua aangepastheid aan rolstoelgebruikers heb ik alvast enkele bedenkingen. Het is een heel mooie winkel, allemaal gelijkvloers en met automatische deuren. Het is er ook ruim ook tussen de rekken. Dat zijn de pluspunten. Maar er zijn ook minpunten : er zijn geen draagmanden, die ik op mijn tafeltje kan zetten, maar manden op wielen om op de vloer voort te trekken en in mijn geval is dat helemaal niet handig. Dit zou ik wel kunnen signaleren, want daar is alvast iets aan te doen. Maar verder bestaat de koeling uit kasten met plexi deuren die naar buiten opendraaien. Met mijn rolstoel sta ik dan in de weg of moet ik op zo'n afstand gaan staan, dat ik aan de koopwaar niet aankan. Dus moet ik telkens iemand die toevallig voorbijkomt vragen, om mij te helpen en dat vind ik niet zo leuk, al leken alle mensen die ik hiervoor aansprak wel heel bereid om de nodige hulp te geven. Ook heb ik bedenkingen over de infrastructuur van de openbare weg ter hoogte van de winkel. De trottoirboorden zijn heel slecht voor met de rolstoel en het is een gevaarlijke weg om over te steken naar het fietspad. Wat mij betreft, geef ik deze winkel geen voorrang voor degene die ik reeds bezocht.

Wow, ik ben aan het luisteren naar Radio 1 en er begint juist een jazzprogramma. Dat vind ik best leuk, om het in Facebooktermen te zeggen... Het brengt gezelligheid binnen in de woonkamer, waar er geen licht brandt, maar alleen kaarsjes. Toch neem ik mij voor om niet te laat te gaan slapen.

23:07 Gepost door Martine | Commentaren (2) |  Facebook |

Commentaren

Leuk logje - mooi geschreven!

Het is heel moeilijk te ervaren om in een rolstoel te zitten.

Misschien zou je zo een artikeltje schrijven over Support Magazine (een vakblad over leven, wonen, sporten en werken met een lichamelijke beperking).

http://support-magazine.blogspot.com/

Gewoon een idee ...

Gepost door: afa | 10-11-11

Reageren op dit commentaar

Dank je voor de tip, Afa, ik zal er over nadenken.

Gepost door: Martine | 10-11-11

De commentaren zijn gesloten.