19-10-11

stille hymne

Vanavond koos ik ervoor muziek op te zetten uit mijn eigen collectie. Daarstraks heb ik geluisterd naar Music for 18 Musicians van Steve Reich. Ik heb die componist leren kennen door lang geleden naar een voorstelling te gaan van de wereldbekende choreografe Anne Theresa De Keersmaeker. Er is wel heel veel tijd over gegaan, vooraleer ik een cd kocht van hem. Ik herinner mij dat ik niet de vorige maar de voorlaatste Oudejaarsavond heb doorgebracht o.a. met deze cd. Het gaat om repetitieve of minimale muziek en je moet er echt voor in de stemming zijn, anders werkt het eerder op de zenuwen. Vanavond had ik er echt zin in en de muziek bracht me tot rust. Nu heb ik werk opstaan van Rautavaara, een scandinavische componist. Volgens wat ik gelezen heb bij Wikipedia zou hij gelovig zijn. Ik heb hem leren kennen via de Iedereen Klassiek-cd van Klara. De verzamelcd's van Klara zijn vind ik een interessante bron om zo eens een wat minder bekende componist te leren kennen. Via de Top 75-cd heb ik Gorecki leren kennen, die eveneens gelovig is. Van Reich ben ik het niet zeker, maar in een bespreking op de radio heb ik gehoord dat en passant werd gezegd dat hij religieus ingesteld was. Nu wil ik niet zeggen dat gelovige of religieuze componisten beter zijn dan andere, maar het treft mij dat ik dikwijls juist tot die componisten aangetrokken ben.

Nochtans ben ik momenteel met het geloof niet zo erg meer bezig. Op stille momenten voel ik wel een Aanwezigheid diep in mezelf en dat zal de vrucht zijn van een hele weg die ik aflegde in gebed en meditatie. Dat lost zo maar niet op. Op dit moment kom ik er nauwelijks toe om te bidden. Mijn dagen en avonden zijn tegenwoordig erg goed gevuld en ik voel minder de nood om veel te mediteren, wat ik wel een hele lange periode veel heb gedaan. Ik twijfel te erg aan een eventuele deelname aan de gebedsgroep om mij te motiveren om er regelmatig naartoe te rijden. Mijn begeleidster zegt ook dat ik er maar naartoe moet gaan als ik zeker ben dat ik het nog wil doen. Ik beschouw misschien wel het koken en dus het creatief en geconcentreerd omgaan met de schepping, als een actieve maar toch stille vorm van gebed. Ik heb al eens een boek gelezen over H. Laurentius, die een periode van zijn leven kok was in een mannenabdij en die zei : "Zoek God in uw kookpotten". Blijkbaar heeft het leven of God of wat dan ook mij die gave geschonken om er iets mee te doen. Dus is het koken een diepe en stille hymne aan het leven en aan de schepping, of zo zie ik dat toch.

23:11 Gepost door Martine | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.