30-09-11

innigheid

Het kan fijn zijn om samen met iemand te zijn, bij wie je je vrij voelt om al dan niet iets te zeggen en om ook in stilte van elkaars aanwezigheid te genieten. Dat heb ik vandaag ondervonden. Heerlijk was dat! Ik werd er meteen heel rustig van. Als het van mij had afgehangen, zaten we er nu nog :-).

Ik ben ook de nieuwe Tori Amos gaan halen, Night of Hunters. Het is een productie van Deutsche Grammophon en het is een persoonlijke bewerking van Tori van klassieke werken. Ik heb hem vanavond voor het eerst beluisterd en vind hem héél mooi. Na één beluistering kun je natuurlijk nog niet veel zeggen, maar ik vind wel dat de nummers een beetje allemaal op elkaar lijken. Tori heeft een meisjesachtige stem vind ik die alle nummers een beetje hetzelfde doet klinken. Maar wellicht verander ik nog van gedachten na een tweede of zelfs een derde beluistering. Er staat een indrukwekkende lijst van namen op de cd van alle mensen die op één of andere manier geholpen hebben bij het totstandkomen ervan. Ik denk wel dat het een cd is waar hard aan gewerkt is.

Ik heb ook nog geluisterd naar een deel van Late Night op Klara. Vandaag was er vooral elektronische muziek aan de beurt en wat ik hoorde kon ik wel smaken.

Om de dag in schoonheid en rust af te sluiten, heb ik nu gebedsmuziek op citer opgezet. Ik ben wel moe, het zal niet lang meer duren of bibi ligt onder de (verse) lakens.

00:28 Gepost door Martine | Commentaren (0) |  Facebook |

27-09-11

over muziek

Ik luister al bijna heel de avond naar Exit op Radio 1 en de leuke muziek maakt het hier vrolijk en gezellig. Muziek is uit mijn leven niet weg te slaan. Muziek was mijn gezel al mijn hele leven lang. Mijn zakgeld ging tot ergernis van mijn ouders bijna integraal naar toen nog vinylplaten, want ik verdiepte mij in de toenmalige stromingen in de hedendaagse muziek, zoals daar was punk en new nave. Ik was actief bij een jeugdhuis en nadien bij een vrije zender en daar deed ik heelwat inspiratie op. Maar ook toen ik opgenomen werd in het ziekenhuis, soms voor langere perioden, nam ik steevast mijn draagbare radio mee. Tijdens de moeilijkere perioden in mijn leven, heeft muziek mij bij wijze van spreken recht gehouden. Voor mij had muziek een troostend en ontspannend effect. Zonder muziek zou ik niet zijn wie ik nu ben. Tegenwoordig hou ik wel veel van jazz en van klassieke muziek en ik vond het jammer dat Marc van den Hoof vertrokken is bij Klara. Er was een korte tijd geen jazzprogramma meer op Klara en ik heb mijn teleurstelling hierover geuit met een mailtje naar de vrt. Misschien ben ik wel niet de enige geweest, want korte tijd nadien is het programma Round Midnight ingevoerd op zondagavond en daar ben ik blij om. Op Radio 1 is er ook telkens op woensdag tussen 23u en 24u jazz te horen in Closing Time. Dus zwalp ik 's avonds wat van Radio 1 naar Klara terug naar Radio 1, want op Klara vind ik het programma Late Night (tussen 22u en 24u) meestal ook heel interessant qua muziekkeuze. Ik vind dat Radio 1 qua muziekkeuze geëvolueerd is, want tegenwoordig laten ze veel muziek uit mijn jeugdjaren horen, naast natuurlijk meer actuele songs. Dat fleurt mij telkens weer op, die goede herinneringen...

23:10 Gepost door Martine | Commentaren (1) |  Facebook |

26-09-11

alle facetten

Mensen doen mij iets, zover is duidelijk. Vandaag heb ik met een zeer innemende persoon gesproken en dat deed deugd. Ik zoek het tegenwoordig ook heel plaatselijk. Voor langere afstanden ben ik aangewezen op aangepast vervoer, maar ik merk dat ik die diensten hoe langer hoe minder nodig heb en dat ik hoe langer hoe meer mijn gading vind in mijn buurt. Maar dus terug naar mensen die mij iets doen. Als iemand uit mijn vriendenkring het moeilijk heeft, dan zie ik er steevast ook een beetje mee van af. Maar ik maak er een punt van er voor hen te willen zijn, zoals zij er voor mij zijn. En dat het leven zeker niet altijd over rozen gaat, dat is niet alleen voor mij zo, maar soms ook voor mensen die blij zijn van er bij mij eens hun hart over te kunnen luchten. Dikwijls gaat het om mensen die voor mij veel betekenen en dan denk ik dat het maar logisch is dat ik met hen een beetje inzit. Zoals het in de bijbel staat, Ik zal u een hart van vlees geven in plaats van een hart van steen. We leven reeds in tijden die hard genoeg zijn en waar mensen maar zelden nog bij iemand een luisterend oor vinden. Als anders-valide kan ik daar toch wel een rol in spelen, vind ik persoonlijk. Veel meer kan ik voor mensen niet doen, maar eens luisteren en voor iemand tijd uittrekken, ja, dat kan ik wel. Ik denk dat ik er goed in ben om samen met iemand een situatie van alle kanten te bekijken en er alle facetten van te belichten, en ik vind het ook aangenaam als iemand dat indien nodig eens met mij doet. Het is ook een vorm van aandacht geven, zowel aan het probleem als aan de mens die ermee te maken heeft. Iets formuleren of onder woorden brengen kan ook helpen iets beter te accepteren, heb ik ondervonden. Ergens een woord voor vinden, is soms al een hele bevrijding. Mensen leven hun leven en je moet niet proberen het in hun plaats te doen, vind ik, al zou je dat soms zo graag willen. Eigenlijk is er tegenover een persoon die met een probleem zit en er wilt over praten, veel bescheidenheid op haar plaats, vind ik. Socrates sprak van zijn rol als 'vroedvrouw' bij het doen ontwaken van inzichten bij de mensen met wie hij als filosoof praatte. Dat vind ik een goed uitgangspunt. En bij het bloggen, ben ik als het ware mijn eigen 'vroedvrouw' :-) : al schrijvende krijg ik ook dingen geformuleerd voor mezelf en is dat voor mij een heel bevrijdende ervaring!

23:22 Gepost door Martine | Commentaren (2) |  Facebook |

25-09-11

moeder

Ik heb moeder gezien vandaag en het deed deugd te ondervinden dat ze ook heel goed kan luisteren. Het deed ook deugd van haar te horen dat die persoon die mij gekwetst had, eerder een onhandigheid zal begaan hebben, want dat die persoon mij volgens moeder wel graag ziet.

22:19 Gepost door Martine | Commentaren (0) |  Facebook |

24-09-11

kritiek is één, kwetsen is twee

Ik geef het toe, ik ben nogal beïnvloedbaar. Voor mij is het dansen op een slappe koord soms als ik de overweging moet maken tussen mezelf blijven en doen wat ik graag doe, en aanvaard worden door vooral die mensen die mij nauw aan het hart liggen. Ik denk dat ik voor kritiek vanwege vooral die mensen heel gevoelig ben, maar het geeft hen soms te veel overwicht over mijn doen en laten. Het mag al eens tot een meningsverschil komen, daarom moet ik niet zomaar mijn standpunt prijs geven voor de lieve vrede, vind ik. Onlangs is er iets gebeurd, waar ik niet in detail op wil ingaan, dat me wat van slag heeft gehaald. Ik zou willen kunnen blijven doen waar ik in geloof, zonder in mijn achterhoofd met die ondermijnende gedachten te hoeven zitten. Want hoe dan ook spelen de kwetsende woorden in mijn hoofd en liggen ze op mijn maag. Het uitpraten lijkt mij dus de enige zinvolle oplossing. Dat is wat ik van mijn begeleiding heb geleerd. Als iemand u iets aandoet dat u niet leuk vindt, blijf er niet mee zitten, zeggen ze steeds weer tegen mij. Geef uw grenzen aan, praat erover. Dat is niet de makkelijkste weg. Makkelijker is het negeren of met die persoon tot een breuk komen. Maar een goede vriendschap verdient beter, vind ik.

23:53 Gepost door Martine | Commentaren (1) |  Facebook |

terug van weggeweest

Dag iedereen,

Met een frisse kijk op de zaken en op de wereld en na een tijd van herbronning, vind ik de weg naar blogjesland terug. Wat heerlijk voelt dat aan! Wees dus opnieuw van harte welkom op dit heropgeviste blogje, waarvan het beleid wel ietwat zal verschillen van voorheen : ik moet meester blijven van mijn blogje en niet andersom.

Dankzij een min of meer volgehouden dieet reeds enkele kilootjes armer, is mijn hele beleving veranderd, vooral onver invloed van een man, die ik verder 'ridder' zal noemen. Deze man wist blijkbaar mij de juiste impulsen te geven om het in mijn leven voor een stuk over een ander boeg te gooien, wat bleek voor mij heel positief uit te vallen. Het wat te krampachtig bezig zijn met geloof heb ik achterwege gelaten, zonder dit geloof als grond van mijn bestaan op te geven. Alleen is mijn dagelijkse portie aandacht en tijd nu beter verdeeld, vind ik zelf, over het volgen van de actualiteit op verschillende vlakken via krant, radio en tv, het beluisteren van muziek en het mediteren. Wat ik ondervonden heb voor mijn persoonlijk welzijn heel positief uit te draaien.

In de vriendschappelijke omgang met ridder, ben ik er ook toe gekomen om veel beter voor mezelf te gaan zorgen door meer aandacht te besteden aan gezonde voeding en aan creatief werken aan mijn outfits. Zo lijkt wel dat hoe ik er uitzie tegenwoordig laat zien dat ik me vrij goed in mijn vel voel.

Dankjewel, ridder! Het was soms een harde leerschool, omdat als het van mij had afgehangen, we elkaar vaker zouden zien of horen, maar zo was het waarschijnlijk het beste, voor ons beiden. Gaandeweg heb ik tijdens de jaren die ik reeds op deze wereldbol vertoef, geleerd dankbaar te zijn voor wat ik überhaupt van het leven en van de mensen krijg. Er valt nu alleen maar te hopen dat onze vriendschap een lang leven beschoren is. Ondertussen is mijn hart wel aan jou verpand, en ben ik voorlopig wel van plan het geduld op te brengen dat nodig is.

Lieve lezers, dank voor de volgehouden interesse (mijn teller stond al van in het begin op méér dan 1000), en tot schrijfs.

 

00:49 Gepost door Martine | Commentaren (6) |  Facebook |