24-09-11

kritiek is één, kwetsen is twee

Ik geef het toe, ik ben nogal beïnvloedbaar. Voor mij is het dansen op een slappe koord soms als ik de overweging moet maken tussen mezelf blijven en doen wat ik graag doe, en aanvaard worden door vooral die mensen die mij nauw aan het hart liggen. Ik denk dat ik voor kritiek vanwege vooral die mensen heel gevoelig ben, maar het geeft hen soms te veel overwicht over mijn doen en laten. Het mag al eens tot een meningsverschil komen, daarom moet ik niet zomaar mijn standpunt prijs geven voor de lieve vrede, vind ik. Onlangs is er iets gebeurd, waar ik niet in detail op wil ingaan, dat me wat van slag heeft gehaald. Ik zou willen kunnen blijven doen waar ik in geloof, zonder in mijn achterhoofd met die ondermijnende gedachten te hoeven zitten. Want hoe dan ook spelen de kwetsende woorden in mijn hoofd en liggen ze op mijn maag. Het uitpraten lijkt mij dus de enige zinvolle oplossing. Dat is wat ik van mijn begeleiding heb geleerd. Als iemand u iets aandoet dat u niet leuk vindt, blijf er niet mee zitten, zeggen ze steeds weer tegen mij. Geef uw grenzen aan, praat erover. Dat is niet de makkelijkste weg. Makkelijker is het negeren of met die persoon tot een breuk komen. Maar een goede vriendschap verdient beter, vind ik.

23:53 Gepost door Martine | Commentaren (1) |  Facebook |

Commentaren

Dat is heel mooi geschreven en waar. Een echte kunst is dat als je dat kan.

Gepost door: Wopi | 25-09-11

Reageren op dit commentaar

De commentaren zijn gesloten.